Apple’ın M5 iPad Pro’su kâğıt üstünde rakip tanımıyor. Donanım gücü, pek çok “ciddi” iş istasyonunu bile utandıracak seviyede.
Ancak bu güç, kusurlu bir tasarımda sıkışıp kalıyor. Tabletin form faktörü ve pil kapasitesi, potansiyelini törpülüyor. Sonuçta elinizde, aşırı donanımlı ama çoğunlukla içerik tüketmeye yarayan bir cihaz kalıyor.
Ham güç tepede, ama onu sürdürecek pil yok
M5 çipli yeni iPad Pro’nun ham performansı etkileyici. Cihazın M5’e özel başlıca teknik verileri şöyle:
- CPU
- 2.95 GHz’de çalışan 6 verimlilik çekirdeği
- 4.60 GHz’de çalışan 4 performans çekirdeği
- 16 MB L2 önbellek
- GPU – 10 çekirdekli grafik birimi. Her çekirdekte yerleşik bir Yapay Zekâ Hızlandırıcısı var; makine öğrenimi işlemleri doğrudan çip üzerinde yürütülebiliyor.
- 16 çekirdekli Neural Engine.
- RAM – 16 GB LPDDR5X birleşik bellek, 4.8 GHz; bant genişliği 153 GB/sn’ye kadar.
- Bağlantı – C1 modem, N1 kablosuz ağ yongası.
GeekBench 6 sonuçlarında M5, tek çekirdekte M4 iPad Pro’ya göre yaklaşık %14, çok çekirdekte yaklaşık %15 daha yüksek puan alıyor. Bu da M5’i, iş istasyonu sınıfındaki M1 Ultra’ya yaklaşan bir seviyeye taşıyor.
Benim itirazım şu: Tablet formu, neredeyse iş istasyonu ayarında bir SoC’ye ne ihtiyaç duyuyor ne de ondan tam verim alabiliyor.
“Koltukta otururken bile video kurgu yapılır” diyenler çıkacaktır. Peki 3–4 saat içinde şarja muhtaç olan bir cihazla ne kadar “ciddi” kurgu yapılabilir? Özellikle video düzenleme gibi ağır işlerin ardından pil bu aralıkta eriyor.
Şarja takıp devam edecekseniz, taşınabilirlik ve rahatlık nerede kalıyor? Pil yüzdesi hızla inerken yaşanan kaygı da cabası. Bu noktada baştan bir MacBook Pro ile çalışmak daha mantıklı olmaz mı?
Bisiklete jet motoru takmak gibi
Apple’ın yaklaşımı, bisiklete jet motoru bağlamaya benziyor. Fiyat yükseliyor ama iPad Pro, M5’in sunduğu dev gücü gerçek anlamda kullanamıyor. O halde bu kadar yüksek tavan performans neden burada?
Kaynak: wccftech.com
