Google’ın yeni Tensor G5 çipi, ısınma nedeniyle frekans düşürmeye çok yatkın olduğundan hem meraklılarda hem de kullanıcı tarafında beklenen etkiyi yaratamadı. Sorunun kökeni, Google’ın Tensor G5’i bileşenleri tek tek toplayarak kurduğu parçalı mimari yaklaşımında yatıyor olabilir.
Tensor G5’in Mimarisi
Yeni Tensor G5, şu yapıyla geliyor:
- Sekiz çekirdekli CPU
- 3.78 GHz’de çalışan 1 adet yüksek performanslı Cortex‑X4,
- 3.05 GHz’de çalışan 5 adet orta seviye Cortex‑A725,
- 2.25 GHz’de çalışan 2 adet verimlilik odaklı Cortex‑A520.
- Beşinci nesil TPU (makine öğrenimi ve yapay zeka işlemleri için).
- Imagination IMG DXT‑48‑1536 GPU – PowerVR tabanlı, 1.10 GHz; teorik olarak Adreno 732/740 veya ARM Mali G715 MP7 ile benzer sınıfta ancak ışın izleme desteği yok.
- Samsung Exynos 5G modem.
Çip, TSMC’nin 3nm üretim sürecinden çıkıyor; bu da daha yüksek transistor yoğunluğu ve daha iyi performans/verimlilik anlamına geliyor.
Parçalı Tasarım Yüzünden Ayar Tutmayan Performans
Son haftalardaki ölçümlerde Tensor G5’in çabuk ısınıp kendini kısması, özellikle oyunlarda performansı ciddi biçimde düşürüyor.
Google’ın ARM Mali’den Imagination’ın IMG DXT‑48‑1536 GPU’suna geçmesi, tek başına tabloyu açıklamıyor. Nitekim PlayStation 2 emülasyonunda bile kısma görülüyor ve bu senaryoda yük büyük oranda CPU üzerinde. Bu yüzden, Tensor G5’in beklenen seviyeye çıkamamasında Google’ın parçalı tasarım yaklaşımı etkili olabilir.
Karşı cephede Qualcomm Snapdragon 8 Elite Gen 5, Geekbench 6 ve 3DMark’ta Tensor G5’i açık ara farkla geride bırakıyor. Çünkü Qualcomm, bu yonga setinde kendi özel Oryon CPU çekirdeklerini kullanıyor; tepe çekirdek 4.60 GHz’e, performans çekirdekleri 3.62 GHz’e kadar çıkıyor. Ayrıca L2 önbellek gibi kritik noktalarda kapsamlı optimizasyonlar mevcut; her iki çekirdek türünde de 12 MB L2 bulunuyor. Buna karşılık Google, Pixel 10’da hazır Arm Cortex çekirdeklerine dayanıyor; bu çekirdekler, cihazın genel mimarisiyle aynı derinlikte özelleştirilmiş ve ince ayar görmüş değil.
GPU tarafında ise Google, Imagination ile yakın çalışsa da DXT serisinin sürücüleri tamamen Imagination’ın kontrolünde. Google; yapay zeka yükleri ve güç yönetimi gibi bazı alanlarda dokunuş yapabiliyor fakat temel sürücü güncellemeleri ve donanıma özel kod için Imagination’a bağlı kalıyor. Bu da en kritik optimizasyonlarda şirketin söz hakkını sınırlandırıyor.
Durum, hazır bir takım elbise alıp ufak tefek tadilat yaptırmaya benziyor: İş görür ama özel dikim bir takımın havasını vermez. Google maliyeti öne alan bu stratejiyi sürdürdükçe, TPU gibi yeniliklere rağmen ham performansta rakiplerinin gerisinde kalması muhtemel.
Kaynak: wccftech.com