Pentium 4 döneminde Intel, tek çekirdekte saat hızını olabildiğince yükseltmeye odaklanmıştı. Prescott’un devamı olarak planlanan Tejas, bu “GHz yarışı”nın en iddialı adımıydı; ancak proje iptal edilince hiç piyasaya çıkamadı. Tejas ve sunucu tarafındaki karşılığı Jayhawk, Intel’in tek çekirdekten çok çekirdeğe geçişinde dönüm noktası oldu.
Tejas’ın hedefi netti: 7 GHz ve üzeri saat hızları. TechSpot’un arşiv notlarına göre proje, 2004’te böylesi hızlarla çıkacak şekilde düşünülmüştü. Intel’in 1996’daki COMDEX konuşmasında da 2011’e kadar 10 GHz vizyonu dile getirilmişti. Bu iddialı çizgi, NetBurst yaklaşımının “daha yüksek frekansla performans” fikrini sonuna kadar zorluyordu. Ayrıca Intel’den bir mühendisin sonradan aktardıklarına göre, içeride bir dönem 7 GHz’in üstü de telaffuz edildi.
Gerçekte tablo farklı gelişti. Erken 90 nm Tejas örneklerinin 2.8 GHz’de yaklaşık 150 W çektiği konuşuldu; Prescott’ta zaten belirginleşen güç/takıntılı ısı sorunları (power wall) bu projede daha da görünür hale geldi. Yüksek frekans uğruna artan tüketim ve ısıl sınırlar, tek çekirdeğin ölçeklenmesini kilitledi.
Intel, 7 Mayıs 2004’te Tejas ve Jayhawk’ı rafa kaldırıp tüm ürün gruplarında çok çekirdekli tasarımları hızlandıracağını duyurdu. Bu strateji değişikliği, masaüstünde de mobilde de çift çekirdeğin öne çıkmasına ve birkaç yıl içinde Core mikro mimarisiyle verimlilik odaklı dönemin başlamasına yol açtı.
Kısa cevap
Tejas’ın hedef saat hızı yaklaşık 7 GHz’di; uzun vadeli yol haritalarında da 10 GHz vizyonu yer alıyordu. Fakat güç/ısı duvarı ve verimlilik sorunları yüzünden proje hiç piyasaya çıkmadı.
Kaynak: www.techspot.com