Ay’ın güney kutbu, NASA’nın Artemis programı kapsamında gelecekteki insanlı inişler için en güçlü aday bölgeler arasında yer alıyor. Ancak yeni bir araştırma, bu bölgenin sadece keşif açısından değil, biyolojik kirlenme riski bakımından da dikkatle ele alınması gerektiğini gösteriyor.
Science Advances dergisinde yayımlanan çalışmada, Artemis inişleri için değerlendirilen Nobile Rim ve Connecting Ridge gibi bölgeler incelendi. Araştırmacılar, NASA’nın Lunar Reconnaissance Orbiter görevinden gelen verileri kullanarak yüzeydeki sıcaklık ve aydınlanma koşullarını modelledi. Ardından bu sonuçları, uzay araçlarında sık görülen bakteri ve mantar türlerinin bilinen dayanıklılık sınırlarıyla karşılaştırdı.
Ortaya çıkan tabloya göre bazı Dünya kökenli mikroorganizmalar, Ay’ın güney kutbundaki belirli noktalarda sanılandan daha uzun süre hayatta kalabilir. Özellikle bazı mantar türlerinin uygun koşullarda yedi güne kadar dayanabileceği belirtiliyor. Bu süre kısa görünse de, Ay görevlerinde taşınan biyolojik kalıntıların tamamen etkisiz hale gelmeyebileceğini gösterdiği için önemli kabul ediliyor.
Araştırma, Ay’da yaşam bulunduğunu ya da Dünya’daki canlıların burada çoğalabileceğini söylemiyor. Asıl vurgu, uzay araçlarıyla taşınan mikroorganizmaların geçici de olsa hayatta kalma ihtimali üzerine. Bu da hem bilimsel ölçümlerin kirlenmesini önlemek hem de gelecekteki Artemis görevlerinde daha sıkı biyolojik temizlik standartları uygulamak açısından kritik görülüyor.
NASA uzun süredir Ay’ın güney kutbuna odaklanıyor. Bunun nedeni, bölgenin hem uzun süre güneş ışığı alan yükseltilere hem de kalıcı gölgede kalan ve su buzu barındırabileceği düşünülen kraterlere sahip olması. Yeni çalışma ise bu zorlu ama stratejik bölgenin, görev planlamasında mikrobiyal dayanıklılık hesaba katılarak değerlendirilmesi gerektiğini ortaya koyuyor.
Kaynak: www.techspot.com