Mustafa Kemal Atatürk'ün hayatına en yakından şahitlik etmiş isimlerden biri olan, uzun yıllar boyunca onun hizmetinde bulunan bizzat kendi uşağı Cemal Granda'nın kitabından beni çok etkileyen bir kısmı paylaşmak istiyorum.
orada benden başka kimse kalmadı. Bir de yaverlerden celâl bey vardı. Atatürk üşüyecekti. Çok üzülüyordum... Misafirler birer birer çekilip gitmişlerdi. Hepsinin evinde bir bekleyeni vardı. Çoluğu, çocuğu, eşi, anası, babası... Atatürk ise sadece düşünceleriyle başbaşaydı. Koca köşkte yapayalnızdı, rakı veriyordum. Bir an geldi: –rakı istemez… yeter! Dedi. Artık yalnız gramofon dinliyor ve düşünüyordu. Biraz önce burasını neşeye boğan misafirler, yiyip içmişler, birer ikişer başlarını alıp gittiler… bu hal bana çok dokundu. Yalnızlığı öylesine hüzün vericiydi ki…
orada benden başka kimse kalmadı. Bir de yaverlerden celâl bey vardı. Atatürk üşüyecekti. Çok üzülüyordum... Misafirler birer birer çekilip gitmişlerdi. Hepsinin evinde bir bekleyeni vardı. Çoluğu, çocuğu, eşi, anası, babası... Atatürk ise sadece düşünceleriyle başbaşaydı. Koca köşkte yapayalnızdı, rakı veriyordum. Bir an geldi: –rakı istemez… yeter! Dedi. Artık yalnız gramofon dinliyor ve düşünüyordu. Biraz önce burasını neşeye boğan misafirler, yiyip içmişler, birer ikişer başlarını alıp gittiler… bu hal bana çok dokundu. Yalnızlığı öylesine hüzün vericiydi ki…