Bir zamanlar, hafızam beni yanıltmıyorsa, bir şölendi yaşantım tüm kalplerin açıldığı, tüm şarapların aktığı.
Bir akşam dizlerime oturttum Güzellik'i – Ve acı buldum onu. – Sövdüm.
Silahlandım adalete karşı.
Kaçtım. Ey büyücü kadınlar, ey mutsuzluk, ey kin, size emanet edildi hazinem.
İçimdeki tüm insancıl umudu söndürmeyi başardım. Bir avcı hayvanın sessizliğiyle, üzerine atlayıp boğazladım her neşeyi.
Cellatları çağırdım, ölürken tüfeklerinin dipçiğini dişlemek için. Afetleri çağırdım, kanla, kumla boğulmak için. Mutsuzluktu tek Tanrım. Çamura uzandım. Suç dolu rüzgârlarda kurulandım. Ve deliliğe sağlam oyunlar oynadım.
Ve budalanın o korkunç gülüşünü taşıdı bana ilkyaz.
Ama son zamanlarda, tam son nefesimi vermek üzereyken, iştahımı belki de yeniden bulabileceğim yer olan o eski şölenin anahtarını aramayı düşündüm.
İyilik'tir bu anahtar. – Bu düşünce düş gördüğümü kanıtlıyor!
«Sen hep sırtlan kalacaksın, vb…» haykırıyor, bir zamanlar başımı o güzelim haşhaşlarla defneleyen iblisim. «Tüm iştahlarınla, tüm bencilliklerinle ve tüm ölümcül günahlarınla ölümü hak etmeye bak.»
Ah! Fazlasıyla aldım payımı: Ama, sevgili Şeytan, yalvarırım, öyle kızgın bakma! Ve gecikmiş birkaç küçük alçaklığımı beklerken, bir yazardaki betimleyici ve öğretici yetilerin yoksunluğunu seven senin için, senin için koparıyorum işte birkaç iğrenç sayfayı lanetli defterimden.
Yazar: Arthur Rimbaud
Çevirmen: @7025
Orijinal Metin:
Bir akşam dizlerime oturttum Güzellik'i – Ve acı buldum onu. – Sövdüm.
Silahlandım adalete karşı.
Kaçtım. Ey büyücü kadınlar, ey mutsuzluk, ey kin, size emanet edildi hazinem.
İçimdeki tüm insancıl umudu söndürmeyi başardım. Bir avcı hayvanın sessizliğiyle, üzerine atlayıp boğazladım her neşeyi.
Cellatları çağırdım, ölürken tüfeklerinin dipçiğini dişlemek için. Afetleri çağırdım, kanla, kumla boğulmak için. Mutsuzluktu tek Tanrım. Çamura uzandım. Suç dolu rüzgârlarda kurulandım. Ve deliliğe sağlam oyunlar oynadım.
Ve budalanın o korkunç gülüşünü taşıdı bana ilkyaz.
Ama son zamanlarda, tam son nefesimi vermek üzereyken, iştahımı belki de yeniden bulabileceğim yer olan o eski şölenin anahtarını aramayı düşündüm.
İyilik'tir bu anahtar. – Bu düşünce düş gördüğümü kanıtlıyor!
«Sen hep sırtlan kalacaksın, vb…» haykırıyor, bir zamanlar başımı o güzelim haşhaşlarla defneleyen iblisim. «Tüm iştahlarınla, tüm bencilliklerinle ve tüm ölümcül günahlarınla ölümü hak etmeye bak.»
Ah! Fazlasıyla aldım payımı: Ama, sevgili Şeytan, yalvarırım, öyle kızgın bakma! Ve gecikmiş birkaç küçük alçaklığımı beklerken, bir yazardaki betimleyici ve öğretici yetilerin yoksunluğunu seven senin için, senin için koparıyorum işte birkaç iğrenç sayfayı lanetli defterimden.
Yazar: Arthur Rimbaud
Çevirmen: @7025
Orijinal Metin: