Z kuşağındanım. Şimdiki çocuklara bakıyorum, sürekli bağrıyorlar, çağrıyorlar arkadaşlarına, ailelerine, kendinden büyüklere. 7-8 yaşındaki çocuklar bile birbirine anneli küfürler saydırıyor. En ufak bir çocuk sesi direkt baş ağrısına sebep oluyor. Her hareketlerine irite oluyorum. Hani ben kendimi düşünüyorum, çocukken arkadaşım olanları düşünüyorum, biz de öyle miydik diye de hayır yani. Bağırmazdık, çağırmazdık, büyüklerimize saygılıydık, küfür etmezdik diyemem ama en azından anneli küfürler etmezdik falan. Hani "dayak eksikliği" diyorlar da bu kadar fark eden bir şey mi dayak?
Son düzenleyen: Moderatör: