Torukojin Kaneki
Başarılı
Yazmak için yazıyorum denilebilir. Bütün gün bir şey yapmıyorum. Judo'ya başladım. Gidiyorum ama ustalaşmak çok zaman istiyor. Bırakasım geliyor, sonra kendimi de korumak istiyorum. Fakat tembellik hissim baskın geliyor. Japonca, İngilizce çalışayım diyorum, tembellik gücüm baskın geliyor. Geçen abimle gece sohbet ettik işte hayat hakkında. Bütün gün evde oturuyorsun, adamlara sövüyorsun. Ben böyle olmanı istemiyorum, potansiyelinin altında yaşıyorsun, dedi. Evet, haklısın dedim, dertleştik. Başka arkadaş sayılacak tanıdıklarım yok. Onlar var, sadece hep oyun oynuyorlar dedim. Seviyor musun onları? Dedi. Seviyorum dedim, kendime yalan söylediğimi biliyordum. Dedim ki, beni hak edecek insanlar değiller, seviyemin altındalar dedim. Değişim programı kazanmıştı abim lisede. Ben de başvuracağım dedim. Süper dedi, annemlerle konuştun mu? Dedi. Dedim hayır. Neden dedi. Bilmem, sen daha deneyimlisin dedim. Oğlum, öyle olur mu? Dedi. Haklısın, belki de ergenliktendir dedim. Sen ergence davranan biri misin? Dedi. Hayır dedim. Konuşmaya devam ettik.
Dön dolaş aynı yerdeyim, konuşalı 1 hafta geçti. Bütün günüm bilgisayarda oyunlarda. Bilemiyorum. Bazen beni kuzenlerim ile karşılaştırıyorlar. İyi de ben onlar kadar kötü değilim. Derslerimi dinleyen, katılan biriyim. Eve gelince bilgisayar oynayan biriyim. Kitaplarını bana verdiler, kitapları bomboştu. YKS'de 1.350.000 sıralama yapmışlardı. Bu kadar kötü insanlarla karşılaştırılmam sinirimi bozuyor bazen. Abim de Boğaziçi mezunu. Arada onunla kıyaslıyorlar. Çalış diyorlar. İyi de ben Türkiye'de okumak istemiyorum. Daha geçen siz yurt dışına git dediniz? Yurt dışına çıkabilirsin, destek oluruz diyorlar. Evet, kitap açmıyorum belki ama oyun oynarken bilmediğim kelimeleri listeliyorum, oyunu durdurup. Bu konuyu niye de açtım bilmiyorum. Derslerim başarılı, matematik ve din harici. İngilizce hocam da inanıyor bana. Bu aralar boşluktayım, full bilgisayarda geziniyorum, oyun oynuyorum, şarkı dinliyorum. Değişim programına başvuracağım. Umarım ben de kazanırım. Kazanırsam dönüm noktası olacağına eminim. Kazanırsam eve döndüğümde bütün gün dil çalışırım, yurt dışında üniversite için.
Dön dolaş aynı yerdeyim, konuşalı 1 hafta geçti. Bütün günüm bilgisayarda oyunlarda. Bilemiyorum. Bazen beni kuzenlerim ile karşılaştırıyorlar. İyi de ben onlar kadar kötü değilim. Derslerimi dinleyen, katılan biriyim. Eve gelince bilgisayar oynayan biriyim. Kitaplarını bana verdiler, kitapları bomboştu. YKS'de 1.350.000 sıralama yapmışlardı. Bu kadar kötü insanlarla karşılaştırılmam sinirimi bozuyor bazen. Abim de Boğaziçi mezunu. Arada onunla kıyaslıyorlar. Çalış diyorlar. İyi de ben Türkiye'de okumak istemiyorum. Daha geçen siz yurt dışına git dediniz? Yurt dışına çıkabilirsin, destek oluruz diyorlar. Evet, kitap açmıyorum belki ama oyun oynarken bilmediğim kelimeleri listeliyorum, oyunu durdurup. Bu konuyu niye de açtım bilmiyorum. Derslerim başarılı, matematik ve din harici. İngilizce hocam da inanıyor bana. Bu aralar boşluktayım, full bilgisayarda geziniyorum, oyun oynuyorum, şarkı dinliyorum. Değişim programına başvuracağım. Umarım ben de kazanırım. Kazanırsam dönüm noktası olacağına eminim. Kazanırsam eve döndüğümde bütün gün dil çalışırım, yurt dışında üniversite için.
Son düzenleyen: Moderatör: