Karl Marx - Moscow

Senin güzel günlerini hatırlıyorum,
I remember your good days,

rüzgarlar Ekim'i yumruklarında taşırdı.
the winds carried October in their fists.

Çocuklar gözlerinde yıldızlarla yürürdü,
Children marched with stars in their eyes,

ve gelecek sanki birkaç adım ötedeydi.
and the future felt like footsteps away.

Kırmızıyla düş kurmayı öğrettin dünyaya,
You taught the world to dream in red,

bir bayrağı gün doğumu gibi kaldırmayı.
to raise a flag like a sunrise.

Yoksula fısıldadın, "Tarih, onu bükenler için eğilir."
You whispered to the poor,"History bends for those who push."

Ama sonra kazandın,
But then you won,

ya da kazandığını sandın,
or thought you won,

ve zafer seni uykuya daldırdı.
and the victory put you to sleep.

Seni var eden mücadeleyi unuttun,
You forgot the struggle that made you,

ve mücadele de seni unuttu.
and struggle forgot you back.

Çelik kubbeler cenneti yansıtırdı,
Steel domes reflected heaven,

ama ekmek kuyrukları gölgeler gibi uzanırdı.
but the bread lines stretched like shadows.

Şairler defterlerini topladı,
The poets packed their notebooks,

işçiler çantalarını.
the workers packed their bags.

Ve soruyorum.
And I ask.

Mutlu musun şimdi, Moskova?
Are you happy now, Moscow?

Hayaletler alkışlıyor mu sessizliğini?
Do the ghosts applaud your silence?

Kar, mermer mezarlara yumuşakça düşüyor,
The snow falls soft on marble graves,

kimsenin gelmediği bir parti için serpilmiş konfeti gibi.
like confetti for a party no one came to.

Mutlu musun şimdi, Moskova?
Are you happy now, Moscow?

Ateşi müze camının ardına çevirdin,
You turned the fire into museum glass,

devrim kadife bir ipin gerisinde yatıyor,
the revolution lies behind a velvet rope,

kapıda fiyat etiketi yazılı.
ticket price printed on the door.

Bir zamanlar Kuzey Yıldızı'ydın,
You once were the North Star,

cepleri boş, yürekleri dolu olanlar için.
for those with empty pockets and full hearts.

Şimdi en parlak ışıkların, kendi yok oluşlarının hatırasını satıyor.
Now your brightest lights sell souvenirs of their own extinction.

Çocuklar şimdi ne için yürüyor?
What do the children march for now?

Beğeniler, markalar, sınırlar, ekranlar?
Likes, brands, borders, screens?

Ekmek ve barış vaat eden o şarkının yerini hangisi aldı?
What song replaces the one that promised bread and peace?

Ve söyle bana, eğer dünya hâlâ açlıktan haykırıyorsa,
And tell me, if the world still cries out in hunger,

işçi hâlâ sırtını büküyorsa,
if the worker still breaks his back,

zorba hâlâ paraları sayıyorsa rüya bir rüya mıydı,
if the tyrant still counts the coins was the dream a dream,

yoksa imparatorluklar arası bir duraklama mı?
or just a pause between empires?

Mutlu musun şimdi, Moskova?
Are you happy now, Moscow?

İyi misin?
Are you well?

Bizi hatırlıyor musun?
Do you remember us?

Benden hâlâ istediğin bir şey var mı?
Is there something you want from me still?

Çünkü eğer insanlık mücadeleyse,
Because if humanity is struggle,

ve yaşam mücadeleyse,
and life is struggle,

ve mücadele asla bitmiyorsa belki,
and struggle never ends then maybe,

sadece belki,
just maybe

donmuş kaldırımlarının altında bir yerlerde,
somewhere beneath your frozen sidewalks,

geçmişinin betonuna gömülü hâlâ,
still buried in the concrete of your past,

sessiz bir kor ateş bekliyordur.
a quiet ember waits for breath.

Ve bu yüzden tekrar soruyorum.
And that is why I ask again.

Mutlu musun şimdi, Moskova?
Are you happy now, Moscow?

Mutlu musun şimdi, Moskova?
Are you happy now, Moscow?

Mutlu musun şimdi, Moskova?
Are you happy now, Moscow?

Cevabı ikimiz de biliyoruz.
We both know the answer.

Peki, henüz yaşanmamış Ekimler'e bir kez daha hazır mısın?
So are you ready once more for Octobers yet unlived?​