Can sıkıntısı ve bu aslında bir hobi.
Nasıl yapboz yapıyorsan resim çiziyorsan oyun oynamak da bir hobi.
Bir de kendimi asla bulamayacağım durumlarda nasıl tepki vereceğimi falan görüyorum. Örneğin Subnautica. Her oyuna "gerçekte yaşasam nasıl tepki verirdim" gözüyle bakıp öyle oynuyorum. Ve keyif alıyorum.
Online oyunları ise bırakalı 5 yıl falan olmuştur.
Çünkü hayatımda yapmayı en çok sevdiğim hobi ve aktivite, hayatımın bölünmez bir parçası. Aşırı keyif alıyorum oyun oynarken. Beni hayatın stresinden uzaklaştırıyor. Karakterler, güzel hikaye ve oynanış beni benden alıyor. Özellikle singleplayer oyunlara aşığım resmen.
Hobiden çok arkadaşlarımla girip hayatın akışından uzaklaşıp biraz olsun eğlenmem için bir araca dönüştü son 1-2 yıldır. Zaman geçsin diye ya da kafam dağılsın diye oynuyorum.
Günlük yaşamın yoğun ve acı gerçeklerinden sonra biraz yalan dünyada vakit geçirmek rahatlatıyor. Keşke High on Life gibi "garip" bir oyun daha olsa da onu oynasam.