PKK telsizlerinden, gene her taraftan sarılınış olmalarının şaşkınlığı ve paniği duyuluyordu. Bir kısmı geceyi bile beklemeden, bizim olamayacağımızı düşündükleri istikametlerden Kuzey Irak'a kaçmaya çalışırlarken komandoları karşılarında buldular. Dağın ortasına doğru toplananlar, bütün gece Kuzey Irak'taki gruplardan kendilerine yardım edilmesi çağnsını tekrarlayıp durdular. Gece bulunduğum Derecik Karakoluna Gerdi Aşiretinin yaşlılarından ve ileri gelenlerinden bir grup görüşmek için geldiler. Derecik bölgesinde yaşayan bu insanların 10 yılda çektiklerinin ayrıntılarına girildiğinde insana sanki yeryüzünün başka bir ülkesinde yaşıyormuş gibi gelebilirdi. Ölüler... Ölüler, yaralılar, sakat kalmış genç kızlar ve oğlanlar, ölen çocuklar... Bunların nasıl yapılmış olması ise iğrenç bir durumdu. Buraya geldiğimden beri kendi kendime hep aynı soruyu soruyordum: "Nasıl, bu derece hazırlıksız olunabiliyor ve neden bu kadar yıl uzatılmıştı?" Her iki sorunun da cevabı tekti ve Ulu Önder bu cevabı net vermişti: "Gaflet, dalalet ve hatta hıyanet içinde olanların sayesinde."