Eğer param ileride bayağı bol olursa çocuğuma zaten en iyisini alırım.
Ben gençliğimi giriş segment ucuz Redmi'ler ile geçirdim. Etrafımdakiler OIS destekli 8K videolar çekerken ben hiç 4K 30FPS video kaydı bile alamadım, OIS ve EIS olmayan, 1080p 30FPS çözünürlüğünde bulanık video kaydeden ve pili öldüğü için 2 saat ekran süresi veren telefonum ile yetiniyordum ve içimde bir yerlerde duran o amiral gemisi cihaz kullanma isteğim hiç bitmedi. Sınıf arkadaşlarım yeni iPhone, Samsung'ları ile akıcı bir şekilde PUBG Mobile oynarken beni de gruplarına alıyorlardı, başlangıçta 30, ısınınca 20 FPS veren telefonumla onlara ayak uydurmaya çalışıyordum. Aileme pilimin öldüğünü söylediğimde de umursamıyorlardı, finansal açıdan aileme bağlı olduğumdan tek başıma pil değişimi yapmam da olası değildi. Tek istediğim eli yüzü düzgün bir telefon kullanmaktı. Gerek yurt dışı olsun gerek ikinci el olsun bulduğum ucuz ama güçlü modellere ailem de izin vermedi. Sırf sıfır kutulu ve garantili diye giriş segment, Google Play'de bile takılan telefonlara maruz kaldım. Para mühim değil, ailemin bir telefona 50 bin lirayı fazla görmesi, 20 binlik yurt dışı cihazlara da izin vermemesi asıl meseleydi.
Ben zamanında çok çektim. Sınıftakiler ile 15 kişi toplanıp oyun oynarken ben telefonum ısındığı ve kapandığı için diğerleri oyunlarını oynarken ben ise işlemcimin soğumasını beklerdim.
Çocuğumun da böyle yaşamasını istemezdim şahsen. En iyisini kullanmasını isterdim.
Bugüne kadar içimde tutmuştum, sonunda patlayacağım bir konu geldi
Gençliğimde derken 14-17 yaşlarını bahsediyorum bu arada, şu an zaten 18-19'umdayım ancak adam gibi normal bir telefona geçebileceğim