Komik değildi, gülmedim. Şakan o kadar kötü ki keşke şaka tamamen kafamın üzerinden geçseydi de tekrar anlatmaya çalışmasaydın. Dürüst olmak gerekirse bu benden kahkaha almaya çalışmak için berbat bir girişim. Ne bir kıkırdama, ne bir hehe, ne de yemek borumdan çıkan hafif bir nefes… Hiçbiri yok. Bilim diyor ki gülmeden önce beynin yüz kaslarını hazırlar ama en ufak bir kıpırdama bile hissetmedim. 0/10, bu şaka o kadar kötü ki herhangi birinin sana yaratıcı olma izni verdiğine inanamıyorum. Bu şakaya harcamış olman gereken beyin gücü, Dünya'daki her evi çalıştırmaya yetecek potansiyele sahip. Bir kişilik edin ve nasıl şaka yapılır öğren, bir kitap oku. Bunu komik olmak için söylemiyorum, tamamen ciddiyim, bu komedi girişimi yerin dibinin de altı bir rezillik. Tek başına mizahı ve dünyadaki tüm komedi gösterilerini öldürdün. Toplumun sana nasıl komik olunacağını öğretememiş olmasından dolayı fazlasıyla hayal kırıklığına uğradım. Dürüst olmak gerekirse tüm gücümü ve zamanımı senin şakanı komik yapmaya harcasam, Einstein'ın bile beni milyarlarca yıldızın enerjisine bağlayacak bir cihaz inşa etmesi gerekirdi, ve tüm bunlara rağmen insanlar ancak hafif bir burun çekmesiyle karşılık verirdi. O şakayı söyledikten sonra sana karşı hâlâ en ufak bir empati kırıntım olduğu için şanslısın; yoksa bir daha asla mizah denemesinde bulunmaman için kitapta yazan her savaş suçunu işlerdim. O şakayı ders kitaplarına koymalıyız ki gelecek nesiller böylesine mutlak bir komedi başarısızlığına dönüşmenin ne demek olduğunu bilsin. Zamanımın o şakayı anlayacak kadar bile boşa gitmesinden dolayı hayal kırıklığına uğradım, incindim ve gerçekten rahatsız oldum. O sırada yetim kalmış çocuklara yardım etmeyi planlıyordum ama senin berbat komedi girişiminin çirkin bütünlüğünü açıklamakla zamanımı çaldığın için şimdi o çocuklar yemek yiyemiyor ve bundan sorumlu tek kişi sensin. Yaptığın şeyden dolayı mutlu olmanı umarım ve umarım bu rezil girişimden bir şey öğrenir ve yoluna devam edersin.