Basit ölçüde, devletlerin paralarının değerleri ya da devletlerin ekonomik durumları; dış ticaret konusundaki artısı ile ya da borç ve alacak dengesindeki pozitif durumlar ile iyileşir. Ülkenin dışsatımı, dışalımından fazla ise para birimi de zamanla değerlenir. Ayrıca, işin içine o para biriminin ortak kullanımı, piyasalarda birbirine dönüştürülmesinde kullanılan miktarlar, politika faizi, paranın nasıl basıldığı hususundaki anlaşmalar gibi unsurlar da girmektedir.
Bir adet telefon alabilmek için, birkaç ton domates ihraç etmesi gereken ülkelerde; ayrıca işin içine, harcanan emek ve zaman değerlerinin görece ucuza satılması da eklenmektedir. Bu da bizi, ortaya konan emeğin alım gücüne götürür.
Siz, sorunu paranın isminde ararsanız; çözümünüzün son kullanıcıya bir faydası olmaz. Bir kilo dana eti alabilmek için yine temel ücret üzerinden 1 gün çalışmaya devam edip, ödemeyi de dolar ile yaparsınız.
Emeği üzerinden para kazanıp da liberal ekonomiden medet ummak; piyangodan talih kuşuna denk gelmeyi beklemek gibi.