Öğretmen kişi emeği masrafı peşin ödüyor dönüşü ise belirsiz: Atanamazsa işi yok, KYK borçları bekliyor, aileden dışlanıyor, hayata sıfırdan başlamak zorunda zaten yüzde 80i de atanamıyor.
Diğerinin ise riski sıfır zaten hiç yatırım yapmadı, ne emek ne masraf. İşe giremese de ölüp gitse de umru duymaz acıyacak hiçbir şeyi yok. 18 yaşına kadar bir işe girmek için hiçbir şey ortaya koymadı.

Milyonlarca insan o koltuğa oturabilmek için bu riski alıyorsa, demek ki atandıktan sonraki şartlar hiç de şikayet edilecek gibi değilmiş. 18 yaşında çalışmak zorunda kalan gencin üniversiteye gidememesinin sebebi keyif değil, ailesinin imkanının olmaması. aldığı risk aç kalma ve hayatta kalma riskidir.