Uzun süreli psikiyatrik ilaç yoksunluğu

  • Konuyu başlatan Konuyu başlatan 6825
  • Başlangıç Tarihi Başlangıç Tarihi
  • Mesaj Mesaj 2
  • Görüntüleme Görüntüleme 69
  • Etiketler Etiketler
    ilaç

6825

Yetkin
Katılım
16 Mayıs 2024
Mesajlar
298
Beğeniler
328
3.5 sene kadar farklı farklı antidepresan ve antipsikotik denendi üzerimde ve galiba tamamen mahvoldum. İlaçları bırakalı 1 yıl oldu ve hâlâ o ilk baştaki yoksunluk belirtileri var ve daha kötüleşti bu durumu araştırdıkça. Doktorlar zaten ilaç değişirken hemen bırakıp yeni ilaç ekliyorlardı, en son kendim bıraktım ama en son kullandığım ilaçların hepsi yeni, daha 2 aydır kullanıyordum ve en düşük dozlardaydı. Tabii ilacı kesip daha da ufaltma olabilirdi ama o sırada yapmadım.

Normalde bu yoksunluk 3 ay maksimum sürmesi gerek ama nadiren böyle olabiliyormuş ve sanırsam binevi beyin hasarı, nörotoksisite gibi bir şeymiş; sinir sistemim mahvolmuş durumda. Ağlamak istiyorum, sırf ergenliğimin sonlarında hobim keyif vermiyor diye yardım almak istediğim yerlerden nerelere geldim. Sinir sistemim aşırı hassas, belki altta hafif otizm vardı, o ortaya daha çok çıktı dedim ama yok, sadece kendime yalan söylüyormuşum. Eskiden müzik dinlerken biraz terleme olurdu ama o da müzikle hızlı yürüyorum diye idi.

Şu anda her ufak ses aşırı sinir ediyor, kafayı yiyorum. Bana değen şeylere aşırı hassasım, aşırı tepki veriyorum, ışığa hassasım, kan şekeri dalgalanmaları ruh halimi çok etkiliyor, ishal ya da kabız oluyorum, aşırı terliyorum veya donuyorum ama genelde ilk dediklerim oluyor. İnsanların şakalarını anlayamıyorum artık, komik gelmiyor, insanlarla konuşamıyorum, aşırı yorucu geliyor ve konuşmada donuyorum öyle.

Cinsel isteğim hiç yok, hiçbir cinse ilgi duymuyorum. Sabaha doğru yoğun panikle kalkıyorum, kalbim ağrıyor, nefes alamıyorum, odada birisi varmış gibi geliyor. Kendimi sakinleştirip bir şey olmadığımı söyleyip derin nefes alıp vermeye başlıyorum ve bir ihtimal geri uyuyorum. Aşırı stresli günlerde, yani ev doluysa genelde bu, 2 gün falan uyuyamıyorum ve hiç yorgun hissetmiyorum; uykum varmış gibi, uyanık hissediyorum ama hiçbir şey yapasım gelmiyor stresten.

Doktora gittim, dikkat eksikliğinden olabileceğini söyledi. Çok komik, eskiden ilaç kullanırken hiçbir şey hissetmezken uyarıcı ilaç asla yazmak istemezlerdi. Ben anksiyeteyi daha kötü yapabileceğini söyledim, uzun salınımlı yani Concerta önerdi ama sonra içine sinmedi ve doktor da kararsız kaldı. Bana sordu, ne başlayabiliriz, ne iyi gelmişti geçmişte diye; hiçbiri dedim ama Lustral ve Abilify'ın iyi geleceğini düşündüm bu aşırı uyarılmaya karşı. İkisi de düşük dozda ama daha ilaca başlamadım çünkü korkuyorum.

Şu anda sabah 200 mg kafein içsem sistemim donuyor, aşırı kötü hissediyorum. Yeşil çay içiyorum, onda donma olmuyor ama aşırı sinirli yapıyor mesela; onun üstü donma yapıyor, o yüzden kafeini kesmeye çalışıyorum ama zor. Spor iyi geliyor ama kaslarım ağrıyor artık çünkü sürekli spor yapıyorum, zihnim temizlensin diye. Spor yapmadığım gün çok daha kötü oluyorum.Genel olarak düşük karbonhidratlı, kompleks karbonhidratlı diyet, spor, kafeini kısmak iyi geliyor ama evin ortamını ayarlayamıyorum, dışarıyı ayarlayamıyorum, sürekli izole yaşayamamam, sürekli düşük karbonhidrat beslenmekte aşırı zor sürdürmesi.

İlaçlara o yüzden başlamak istiyorum ama ilaçlara geri dönen kişiler daha berbat olabiliyormuş eğer benim gibi uzun vadeli yoksunluk varsa; sinir sistemi çünkü aşırı hassas, manik olup, kendime zarar verme düşüncesi gelip hastaneye yatırılmaktan korkuyorum. Yaşamak istiyorum, iyi olmak, "normal" olmak istiyorum. İlaçları bırakalı 1 sene oldu ama bu 1 senenin çoğunluğu düşük karbonhidrat diyetiyle geçtiğinden, kilo vermenin, gelişimin iyi hissiyle ve insanlardan izole olmayla rahat geçti ama normale dönünce her şey geri döndü.

Doktorlar bu durumu bilmiyor gibi ama internette bu durumdan muzdarip insanlar az da olsa var gibi; tam iyileşen oluyor mu bilmiyorum ama yıllar içinde iyileşiyormuş, ancak o kadar yıl bekleyemem ben, askerlik var, açıktan üniversite girmek istiyorum, işe girmem gerek yani düzelmesini bekleyecek durumum yok.

Hiçbir şeye odaklanamıyorum böyleyken, kafa dağıtamıyorum, müzik dinlemek bile anksiyete yapıyor, sadece obsesif şekilde araştırmaya devam ediyorum; o da hem rahatlıyor hem de stres yapıyor gibi. Streslendiğim gibi obsesyonum tetikleniyor, hemen kompulsiyonlara başlıyorum, başka başa çıkma mekanizmam yok.

Çok yalnız hissediyorum, bu durumun çözümü yok gibi, ilaçlar çözemez gibi, doktorlar da bilmiyor gibi.

@vurkan hocam hala forumda mısınız bilmiyorum ama geçmişte siz de psikiyatrik ilaçların bırakacağı etkiler üzerine konuşuyordunuz; bu durum hakkında bilginiz var mı, nasıl başa çıkılabileceğine dair?
 
İlacı kendi kafana göre bırakman hata olmuş. Bildiğim kadarıyla doktor bile dozu azalta azalta bıraktırtıyor. Tekrar doktoruna görün, forumlarla çözülecek bir mesele değil bu.
 
İlacı kendi kafana göre bırakman hata olmuş. Bildiğim kadarıyla doktor bile dozu azalta azalta bıraktırtıyor. Tekrar doktoruna görün, forumlarla çözülecek bir mesele değil bu.
Gittiğim doktora olabildiğince iyi açıkladım ama ilaçtan kaynaklandığını düşünmedi hiç, ilaçların kalıcı etki bırakmayacağını, daha pozitif değişimler sağlayacağını söyledi. İlaçları kullanıp 1 ay sonra gelmemi kötü durumda 112 veya acile gelmemi söyledi ama o duruma gelmesini istemem, şu andan daha ne kadar kötü duruma gelebilir gerçi bilmiyorum, duygusuzluktan aşırı yoğun hissetmeye döndüm.
 
Bu siteyi kullanmak için çerezler gereklidir. Siteyi kullanmaya devam etmek için çerezleri kabul etmelisiniz. Daha Fazlasını Öğren.…