1990’larda büyük dosyaları bir bilgisayardan diğerine taşımak bugünkü kadar kolay değildi. Yaygın kullanılan disketler yalnızca 1,44 MB veri alıyordu. Iomega’nın Zip sürücüsü ise 1995’te, cebe sığan tek bir diskte 100 MB saklama imkânı sunarak bu ihtiyaca yanıt verdi.
Zip diskler özellikle büyük dosyalarla çalışanlar için kullanışlıydı. Dosyaları taşımak ve yedeklemek kolaylaştıkça ürünün satışları da hızla arttı. Iomega, bilgisayar üreticilerinin Zip sürücülerini bazı modellere eklemesini sağlayacak kadar ilgi gördü; şirketin hisseleri de yatırımcıların odağına girdi. Yine de Zip, geleneksel disketlerin yerini tamamen alamadı.
Başarının yanında güvenilirlik sorunu da gündeme geldi. Bazı kullanıcılar, sürücünün diskteki verilere erişemediğinde tekrarlayan bir tıklama sesi çıkardığını bildirdi. “Click of death” adıyla anılan arıza, kimi durumlarda veri kaybıyla ilişkilendirildi ve Iomega hakkında dava açılmasına yol açtı.
Iomega daha sonra 250 MB ve 750 MB kapasiteli Zip sürücüleri çıkardı. Ancak CD yazıcıların ve ardından USB belleklerin yaygınlaşmasıyla Zip’in sunduğu kolaylık eski önemini yitirdi. Bir dönem taşınabilir depolamanın gözde ürünlerinden olan Zip, böylece yerini daha yeni seçeneklere bıraktı.
Kaynak: www.techspot.com