Paris’te 19 Ekim 2025’te gerçekleşen Louvre soygunu, müzenin yıllardır ötelenen güvenlik açıklarını gün yüzüne çıkardı. Dört kişilik ekip, Apollo Galerisi’ne gündüz vakti girip yalnızca birkaç dakikada Fransız Taç Mücevherleri’nden sekiz parçayı alıp kaçtı. Kayıp parçaların toplam değeri yaklaşık 88 milyon euro (yaklaşık 102 milyon dolar). Olaydan sonra soruşturmalar, müzenin güvenlik yaklaşımındaki yapısal zafiyetlere odaklandı.
Soygunda hırsızlar, dışarıdan uzatılabilir merdivenli bir araçla ikinci kattaki pencereye ulaştı, güç aletleriyle vitrinleri kırdı ve yedi–sekiz dakika içinde kaçtı. Kaçışta motosiklet kullandılar. İmparatoriçe Eugénie’nin tacı düşürülüp hasar gördü ve kısa süre sonra yakın bir sokakta bulundu; paha biçilmez Regent elması ise hedef alınmadı.
On yıldır bilinen siber açıklar
2014’te Fransa Ulusal Siber Güvenlik Ajansı’nın (ANSSI) yaptığı denetim, müzenin güvenlik ağında çok basit parolalar ve eski sistemler kullanıldığını ortaya koydu. Denetimde, video gözetim sunucusuna “LOUVRE” yazılarak, Thales’in güvenlik yazılımına ise “THALES” parolasıyla erişilebildiği kayda geçti. 2017’deki takip denetimi de Windows 2000/XP gibi desteği bitmiş sistemlerin hâlâ kullanıldığını ve parola/oturum kilidi politikalarının zayıf kaldığını vurguladı.
Belgeler ve sektör haberleri, 2019’dan 2025’e uzanan süreçte video gözetim ve erişim kontrolünü yöneten bazı kritik yazılımların güncellenemeyen, desteği kesilmiş sürümlerde (ör. Windows Server 2003 üzerinde çalışan eski Thales “Sathi”) kaldığını gösteriyor. Bu tablo, “alarm çalıştı ama caydırıcılık zayıftı” eleştirilerini besledi.
“Kronik hafife alma” ve geç gelen reform planı
Fransa Sayıştayı’nın bugün yayımlanan raporu, Louvre’daki güvenlik açıklarının köklü olduğunu ve tam iyileştirmenin 2032’ye sarkacağını belirtiyor. Rapora göre 2024 itibarıyla salonların yalnızca yüzde 39’unda kamera vardı; kaynakların önemli kısmı alımlara ve projelere harcanırken güvenlik yatırımları ertelendi. Kültür Bakanı Rachida Dati, 31 Ekim’de “yirmi yılı aşkın süredir riskler kronik biçimde hafife alındı” diyerek yıl bitmeden anti‑intrüzyon ve yol bariyerleri gibi önlemler sözü verdi. Müze başkanı Laurence des Cars’ın istifa teklifiyse kabul edilmedi. Çeşitli gözaltılar olsa da çalınan parçaların büyük bölümü hâlâ kayıp.
Kısacası, sansasyonel soygun tek başına bir “anlık açık”tan değil, yıllara yayılan teknik borç, zayıf dijital hijyen ve geciken modernizasyondan beslendi. Paris’in simge kurumunda güvenliğin yeniden inşası, hızlı yama yerine kalıcı bir dönüşüm gerektiriyor.
Kaynak: www.techspot.com
