Ömer_Yeter

Yetkin
Katılım
1 Nisan 2025
Mesajlar
3.568
Çözümler
8
Beğeniler
2.667
Yer
Trabzon/Şalpazarı
Evet, hoş geldiniz. Daha 1 hafta oldu 18’e gireli, ancak hâlâ bazı çocukluk dönemimde yaptıklarım gözümün önüne geliveriyor. Neler mi bunlar? Hemen başlayayım:
  1. Liseye girdiğim ve çıktığım bir olmuştu. Hani, nasıl lise hayatım berbat bir şekilde başladıysa, aynı şekilde de bitti. Bunun dışında özellikle lise sonda yaşadıklarımı sanırım bir ömür unutmayacağım. Örneğin İngilizce hocamla yaşadığım bir sıkıntı vardı ve size şunu demek isterim ki — o an, ilk defa bir öğretmenin beni azarladığına şahit olmuştum. Detaylarını belki yeni bir konuda anlatırım. Neyse, onun dışında, tamam çocuktum ama yasal olarak arkadaş, siz sessiz ve genel olarak kendi hâlindeki insanlara savaş mı açtınız? (Bunu bazı hocalara hitaben söylüyorum.)
  2. Ben lisedeyken genelde pek bilinmiyordum, daha doğrusu yanlış anlaşılmıştım. Bu yüzden çoğu kimse benimle sık sık konuşmaz veya muhabbet etmezdi. Gerçekten bu durum çok üzücü, ve eminim bu yazıyı okuyan biri de bunun ne kadar kötü bir his olduğunu bilir.
  3. Arkadaşlık konusunda zaten lisede kaç kez geri planda kaldım, sayısını bile bilmiyorum. Aslında bu konu 2. maddeyle biraz bağlantılı. Her neyse, lisedeyken 2 veya bilemediniz 3 arkadaşım vardı. Kısaca “ne kadar az, o kadar iyi” modundaydım. Keşke bu modu ilk lise yılımda keşfetseymişim de, en azından sınıfın tamamı bana “hiç konuşmuyorsun” demezdi.
Evet, sanırım bu kadar. Şunu da demek istiyorum: Ben şimdi 18’e girdim girmesine ama sanki bir “değişim” başladı bende. Mesela önceden çocukken neyin ne olduğunu pek anlayamazdım ama artık reşit olduğumu ve çoğu şeyi yavaş yavaş da olsa anlamaya, kavramaya başladığımı hissediyorum.
 
Son düzenleyen: Moderatör:
Utanc verici bir sey yaptigini dusunmuyorsan gecmis, sadece senin omurgandaki bir yuk. Daha kolay ilerlemek icin sirtindaki bu ise yaramaz yuku bir kenara birakip kendi yoluna daha rahat devam etmelisin. Davranislarinin degismesinden oturu yol verdigin insanlar illaki olmaya devam edecek, sana haksizlik etmeye calisanlar illaki olmaya devam edecek. En ufak ruzgarda savrulmaya devam mi edeceksin?
 
Sosyal ve her alanda çöküşte olan bir ülkede, devlet okullarındaki insanların çok sıcakkanlı, arkadaş canlısı ve nazik olacağını mı düşündün? IQ’ler o kadar düşmüş durumda ki, ailelerinden alamadıkları terbiyeyi de alamadıkları için ve çevrelerinde onlara örnek olabilecek kimse bulunmadığı için; etrafta bir sürü serseri barınması ve Türkiye’nin sosyal medya çöplüğünde yaşanan toplumsal çöküşün en dibine kadar hissedilmesiyle, TikTok’ta da kalan 3 5 IQ’larını kaybettikleri için maalesef ilkel içgüdüleriyle hareket ediyorlar. Nasıl mı? Açıklayayım: En güçlüler kimse onların yanında durmak, sürü psikolojisiyle çoğunluk ne yaparsa — yanlış da olsa doğru da olsa — onu takip etmek, hızlı zevklere bağımlılık (sigara, alkol, saçma sapan şakalar), keko rap dinlemek vs… Bu toplumsal çöküş içindeki bir ülkede gençlerden pek randıman alamazsın. Sorun sende değil; sistemde ve bu insanlarda. O yüzden bırak bu şeyleri, onlar düşünsün — düşünebilirlerse. Sen önüne bak.