Alex Mason
Yetkin
- Katılım
- 30 Aralık 2023
- Mesajlar
- 523
- Çözümler
- 2
- Beğeniler
- 155
İsmini vermek istemediğim için ve gizlilik kuralları doğrultusunda bahsedeceğim ablanın sadece baş harfini “b.” şeklinde yazacağım.
Benim tanıştığım b. İsimli abla diye arkadaşım vardı. Hoşlantı değil abla olarak görüyorum. Her zaman da bir ablam olmasını istemiştim. O gerçekten de hayalimdeki ablaydı.
Başka bir olay yaşanmıştı ben öfkelenip kendime zarar verdim kesici aletle sadece biraz kan aktı. Önemli bir şey olmadı.
Sonra ben bu bahsettiğim b. Ablaya anlattım bu olayı beni çok üzdüğünü ve kendime zarar verdiğimi anlattım.
O da beni kanatlarının altına alıp ilgilendi istediğin zaman yazabilirsin dedi. “istediğin zaman ilgilenirim bir derdin sıkıntın olunca anlat bir çözüm bulamasak bile bazen anlatmak bile rahatlatıyor insanı.” dedi bana
Sonra hoşlandığım kızla beni aşırı etkileyen bir olay yaşadım bunalıma girdim. Öfkeden ve üzüntüden cam çerçeve indiriyordum.
Sürekli bu üzüntümü, hoşlandığım kız olayını b. Ablaya anlatıyordum. Her ağladığımda her bunaldığımda onu arıyordum yazıyordum biraz zırt pırt arayıp yazınca rahatsız oldu. Sonra mesajlarıma cevap vermemeye başladı. Rahatsız olmakta haklı ama içime atınca da ben zarar görüyorum insanlar kalbimi çok kırıyor.
Bazen de cevap vermeye müsait olmuyordu güzellik merkezinde çalışıyordu. Patronu falan yanında oluyordu. Ama ben onun yerinde olsaydım. Patronuna durumu anlatırdım. “bu arkadaşım çok kötü durumda benimle konuşmaya ihtiyacı var diye.”
Ona lego çiçek almıştım. Amacım yürümek değildi. B. Abla çiçekleri sever diye lego çiçek aldım.
İyi niyetimi suistimal etmeyen nadir insanlardan biriydi b. Abla.
Zırt pırt WhatsApp'tan yazıyordum arıyordum müsait olmadığı anlarda b. Abla da bıktı mesajlara cevap vermemeye başladı. Ama arama nedenim taciz değil hoşlandığım kız yüzünden intihar edecek hale geldim. B. Abla ile konuşmak rahatlatıyordu. Cidden çok kötü durumdayım yardıma ihtiyacım vardı ve onunla konuşurken rahat ve güvende hissediyordum.
Dediğim gibi zırt pırt WhatsApp'tan yazıyordum arıyordum müsait olmadığı anlarda b. Abla da bıktı mesajlara cevap vermemeye başladı. Sonra bende trip atttım. Benimle hiç ilgilenmiyorsun. O kadar hediye aldım nankörlük yapıyorsun dedim.
B. Abla ise “yolun açık olsun rahatsız etme bir daha beni” dedi ve engelledi her yerden.
Annemin telefonunu kullanarak arayacağım b. Ablayı. Diyeceğim ki: “ben seni sürekli arayarak yazarak rahatsız ettim. Ama güvendiğim ve rahat olduğum biriyle konuşmaya ihtiyacım vardı senden özür dilerim, barışalım mı? Senin gibi bir ablanın kanatlarının altına alınmama çok ihtiyacım var.” diyeceğim.
Sürekli içimde takıntı olarak kaldı arayıp onunla dertleşmek istiyorum çok iyi anlıyordu. Anlamasa bile yardımcı olmaya çalışıyordu. Çok iyi bir ablaydı ona gerçekten çok ihtiyacım var. İnşallah barışırız.
Psikolojik rahatsızlıklarım var, doktor teşhisi konulmuş: OKB, duygu durum bozukluğu, dikkat eksikliği(test yapıldı), öfke kontrolü ve yaygın gelişimsel bozukluk. 2 kere falan psikiyatri hastanesinde yattım. Çok kötü bir lise hayatı geçirdim. Kısaca psikolojik sağlığım iyi değil.
Üzüntülü ya da öfkeli olay yaşadığımda takıntılarım, obsesyonlarım artıyor. Mesela hoşlandığım kıza hoşlandığımı söylediğimde kötü olaylar yaşandı yine öfke krizi geçirip acillik oldum eve ambulans geldi. Serum falan taktılar.
Ama b. İsimli ablayı aramayınca içimde kuruntu oluyor barışmak istiyorum. Arasam mı aramasam mı bilemedim. İki ucu bilmem neyli değnek. Ama arayıp özür dileyeceğim. Bir yandan da kaygılanıyorum yine hoşlandığım kız olayındaki gibi öfke krizi geçirirsem diye.
Neden illa bu abla onu söyleyeyim. Beni anlıyordu, yardımcı olmaya çalışıyordu. Benim yaşadıklarım gibi şeyler yaşamış. Güvendiğim bir insan yani.
Ters tepki verirse kriz planı hazırlayayım. Çünkü ters tepki verirse çok üzülürüm. B. İsimli abla kadar güvendiğim biri olmasa da başka bir amcaya, B. isimli ablanın ters tepki verdiğini anlatır içimi dökmeye çalışırım.
Benim tanıştığım b. İsimli abla diye arkadaşım vardı. Hoşlantı değil abla olarak görüyorum. Her zaman da bir ablam olmasını istemiştim. O gerçekten de hayalimdeki ablaydı.
Başka bir olay yaşanmıştı ben öfkelenip kendime zarar verdim kesici aletle sadece biraz kan aktı. Önemli bir şey olmadı.
Sonra ben bu bahsettiğim b. Ablaya anlattım bu olayı beni çok üzdüğünü ve kendime zarar verdiğimi anlattım.
O da beni kanatlarının altına alıp ilgilendi istediğin zaman yazabilirsin dedi. “istediğin zaman ilgilenirim bir derdin sıkıntın olunca anlat bir çözüm bulamasak bile bazen anlatmak bile rahatlatıyor insanı.” dedi bana
Sonra hoşlandığım kızla beni aşırı etkileyen bir olay yaşadım bunalıma girdim. Öfkeden ve üzüntüden cam çerçeve indiriyordum.
Sürekli bu üzüntümü, hoşlandığım kız olayını b. Ablaya anlatıyordum. Her ağladığımda her bunaldığımda onu arıyordum yazıyordum biraz zırt pırt arayıp yazınca rahatsız oldu. Sonra mesajlarıma cevap vermemeye başladı. Rahatsız olmakta haklı ama içime atınca da ben zarar görüyorum insanlar kalbimi çok kırıyor.
Bazen de cevap vermeye müsait olmuyordu güzellik merkezinde çalışıyordu. Patronu falan yanında oluyordu. Ama ben onun yerinde olsaydım. Patronuna durumu anlatırdım. “bu arkadaşım çok kötü durumda benimle konuşmaya ihtiyacı var diye.”
Ona lego çiçek almıştım. Amacım yürümek değildi. B. Abla çiçekleri sever diye lego çiçek aldım.
İyi niyetimi suistimal etmeyen nadir insanlardan biriydi b. Abla.
Zırt pırt WhatsApp'tan yazıyordum arıyordum müsait olmadığı anlarda b. Abla da bıktı mesajlara cevap vermemeye başladı. Ama arama nedenim taciz değil hoşlandığım kız yüzünden intihar edecek hale geldim. B. Abla ile konuşmak rahatlatıyordu. Cidden çok kötü durumdayım yardıma ihtiyacım vardı ve onunla konuşurken rahat ve güvende hissediyordum.
Dediğim gibi zırt pırt WhatsApp'tan yazıyordum arıyordum müsait olmadığı anlarda b. Abla da bıktı mesajlara cevap vermemeye başladı. Sonra bende trip atttım. Benimle hiç ilgilenmiyorsun. O kadar hediye aldım nankörlük yapıyorsun dedim.
B. Abla ise “yolun açık olsun rahatsız etme bir daha beni” dedi ve engelledi her yerden.
Annemin telefonunu kullanarak arayacağım b. Ablayı. Diyeceğim ki: “ben seni sürekli arayarak yazarak rahatsız ettim. Ama güvendiğim ve rahat olduğum biriyle konuşmaya ihtiyacım vardı senden özür dilerim, barışalım mı? Senin gibi bir ablanın kanatlarının altına alınmama çok ihtiyacım var.” diyeceğim.
Sürekli içimde takıntı olarak kaldı arayıp onunla dertleşmek istiyorum çok iyi anlıyordu. Anlamasa bile yardımcı olmaya çalışıyordu. Çok iyi bir ablaydı ona gerçekten çok ihtiyacım var. İnşallah barışırız.
Psikolojik rahatsızlıklarım var, doktor teşhisi konulmuş: OKB, duygu durum bozukluğu, dikkat eksikliği(test yapıldı), öfke kontrolü ve yaygın gelişimsel bozukluk. 2 kere falan psikiyatri hastanesinde yattım. Çok kötü bir lise hayatı geçirdim. Kısaca psikolojik sağlığım iyi değil.
Üzüntülü ya da öfkeli olay yaşadığımda takıntılarım, obsesyonlarım artıyor. Mesela hoşlandığım kıza hoşlandığımı söylediğimde kötü olaylar yaşandı yine öfke krizi geçirip acillik oldum eve ambulans geldi. Serum falan taktılar.
Ama b. İsimli ablayı aramayınca içimde kuruntu oluyor barışmak istiyorum. Arasam mı aramasam mı bilemedim. İki ucu bilmem neyli değnek. Ama arayıp özür dileyeceğim. Bir yandan da kaygılanıyorum yine hoşlandığım kız olayındaki gibi öfke krizi geçirirsem diye.
Neden illa bu abla onu söyleyeyim. Beni anlıyordu, yardımcı olmaya çalışıyordu. Benim yaşadıklarım gibi şeyler yaşamış. Güvendiğim bir insan yani.
Ters tepki verirse kriz planı hazırlayayım. Çünkü ters tepki verirse çok üzülürüm. B. İsimli abla kadar güvendiğim biri olmasa da başka bir amcaya, B. isimli ablanın ters tepki verdiğini anlatır içimi dökmeye çalışırım.
