Kucucuk birer zerrecik oldugumuz dahi supheli olan su evrende bunun anlamini aramak cok sacma. Anlami bulunsun diye olan bir duygu degil zaten bu. Guzel olan da anlaminin olmamasi. Ne oldugunun bilinmemesi, aciklanamamasi. Aciklanabilseydi zaten insanoglu isi gucu birakir ve bununla ugrasirdi. Bunda en iyisi olmaya calisirdi. Dolayli yoldan bunun olusmasi icin firsat olusturmak yerine bir makinesini, bir kisayolunu bulur ve onunla hasir nesir olurdu.

O yuzden cok sorgulamaya gelmez, ve boyle firsatlar herkesin de ayagina gelmez. Ayrica takili kalma ve anlam arama sebebin de tamamen o firsatin su an olmadigini veya bir sebepten oturu (gerek karsi tarafin huyunun degistigini dusundugunden, gerek oyle bir ortamin olusmayacagini bilmenden oturu) zor oldugunu dusunmen. Bunun bilincinde olup takinti halinden bir nebze kendini kurtarabilirsin.