Hayatım boyunca bağımın hiç kopmamasını istediğim biri vardı. Bana karşı yaptığı bir hatadan dolayı onu hayatımdan çıkarmak zorunda kaldım. Oysa hayatımdaki en büyük fırtınalarda sığındığım tek yer oydu; beni incitebileceğini hiç düşünmezdim. Yollarımızı ayıralı neredeyse 40 gün oldu. Bu süre içinde özür diledi ama affetmemem gerektiğini biliyordum. Canım çok yansa da özrünü geri çevirdim.
Onu unutmak istiyorum ama aklımdan bir an bile çıkmıyor. Sabah uyanır uyanmaz ilk işim telefona bakmak oluyor, belki yazmıştır diye. Kendime bile bile acı çektirdiğimin farkındayım. Dikkatimi dağıtmak için farklı uğraşlar, yeni alanlar bulmaya çalışıyorum ama işe yaramıyor. Başımı yastığa koyduğum anda düşüncelerim yine ona gidiyor.
Kendimi inanılmaz derecede çaresiz hissediyorum. Bu yüzden buraya yazıyorum: Ne yapabilirim? Benzer süreçlerden geçenlerin deneyimlerini ya da düşüncelerini paylaşmaları beni çok mutlu eder. Şimdiden teşekkür ederim.
Onu unutmak istiyorum ama aklımdan bir an bile çıkmıyor. Sabah uyanır uyanmaz ilk işim telefona bakmak oluyor, belki yazmıştır diye. Kendime bile bile acı çektirdiğimin farkındayım. Dikkatimi dağıtmak için farklı uğraşlar, yeni alanlar bulmaya çalışıyorum ama işe yaramıyor. Başımı yastığa koyduğum anda düşüncelerim yine ona gidiyor.
Kendimi inanılmaz derecede çaresiz hissediyorum. Bu yüzden buraya yazıyorum: Ne yapabilirim? Benzer süreçlerden geçenlerin deneyimlerini ya da düşüncelerini paylaşmaları beni çok mutlu eder. Şimdiden teşekkür ederim.
