Extreme bir şey yaşamamış arkadaş. Türk ailelerinde artık kültür olan bir şeyi yaşamış ve babasına sırtını dönmüş. Senin bahsettiğin extreme şeyleri yaşasa bir şey demezdim zaten. Feminen özelliklerinizi bırakın kırılgan olmayın bu kadar. Çocukken yediğin tokattan en fazla 1 hafta darılırsın zoruna gider. Yıllarca takılmanın bir anlamı yok. Ne olursa olsun lafı düşününce evet yanlış bir cümle katılıyorum sana.
Babandan yediğin tokatla dövülmek arasındaki kavramı iyi yap bence. Şiddet var, şiddet var. Empati yapıp ihtimal değerlendirsen böyle saçma bir yazı yazmazdın.
 
Son düzenleme:
Başın sağ olsun. İhtimal olarak bir yerde sağlam patlayacaksın. Ağlama krizi ve belli bir "yokluğun" farkındalığı gelecek. Dediğim gibi olmazsa bile pek kafana takma. Herkes ölümü farklı farklı kabulleniyor. Eşiğinden girmediğim bir evde yaşanan bir hayat hakkında atıp tutacak değilim. İyi akşamlar.
 
Son düzenleme:
Kişiden kişiye değişir bu tür işler, bizim kültürdeki çoğu rezil baba-oğul ilişkisi insanlar arası ilişkiden ziyade it-sahip ilişkisine benziyor.
Duygusal bağın olmadığı için veya toplum normuna uymadığı için gözyaşı dökmen şart değil, hayat devam ediyor. Belki bir gün olanları sindirip kederlenirsin, belli olmaz bu işler, herkes ölümü farklı kabulleniyor.
Başın sağolsun.
 
Kaç yaşındasın? Babanın seni boş yere dövdüğünü düşünmüyorum. Hiç kimse sevdiği evladını boş yere dövmez. Sırf bu yüzden babandan nefret ediyor olman mantıksız.

Her ne kadar şu an kendini biraz daha özgür gibi hissetsende ileride daha da zorluklar çekebilirsin. Kötü bir şey yaşandığında arkana yaslanabileceğin bir duvar olmayacak. Allah rahmet eylesin.
Ruh hastasiysa döver.

Bundan 6 ay önce babamı kalp krizinden kaybettim, fakat vefat haberini alınca bile hiç üzülmedim, gözümden yaş bile akmadı, sebebini bile bilmiyorum. Bana yaptığı çok iyilikler vardı, fakat geçmişte beni dövdüğü için nefret ediyordum. Ayrıca, mezarına bile gitmeye fırsat bulamadım şu an babamın. Sizce babamın vefatına üzülmemek normal midir? Ayrıca, 6 aydır hayatımda pek bir şey değişmedi, sadece maddi sıkıntılar çekiyorum şu anlık, kendimi daha serbest hissediyorum. Babamın fotoğrafına bakınca bile hiçbir şey anlamıyorum, sanki hâlâ yaşıyormuş gibi hissettiriyor.
Öncelikle Allah rahmet eylesin. Başınız sagolsun sanırım babalık veya aile duygunuz gelismemis. Benim babam insaattan dusmustu aci cekiyordu bana yaptigi kotuluklerden dolayi hic uzulmemistim. Lise 2'ye sona gidiyordum o vakitler. Olur oyle bence normal bir durum. Üzülmemek daha iyi. Üzülünce hem depresyona girersin. Hem o hayatta olsa üzülmeni istemezdi baba sonucta. Yani kisacasi sanirim sizin iliskileeriniz gelisememis bundan dolayi uzulmedigini dusunuyorum.
 
Son düzenleme:
Kaç yaşındasın? Babanın seni boş yere dövdüğünü düşünmüyorum. Hiç kimse sevdiği evladını boş yere dövmez. Sırf bu yüzden babandan nefret ediyor olman mantıksız.

Her ne kadar şu an kendini biraz daha özgür gibi hissetsende ileride daha da zorluklar çekebilirsin. Kötü bir şey yaşandığında arkana yaslanabileceğin bir duvar olmayacak. Allah rahmet eylesin.
Ne olursa olsun bir çocuğu döversen bunun başka açıklaması olamaz. O zaman bende sokaktaki çocukları döveyim sonra 'sevdiğimden dövdüm' diyeyim. Sence bu dediğin mantıklı mı?
 
Ne olursa olsun bir çocuğu döversen bunun başka açıklaması olamaz. O zaman bende sokaktaki çocukları döveyim sonra 'sevdiğimden dövdüm' diyeyim. Sence bu dediğin mantıklı mı?
Şimdi konuyu arkadaş iyi özetleyememiş, velev ki babalarımız aile sevgisi görmemiş, bundan dolayı bizlere sevgilerini tam gösteremiyorlar.
 
Yani, yanlış anlaşılmak istemem. Biz ne yapalım hocam? Zorla ağlatalım mı seni, ne yapalım yani? Demek ki bilinç altında babanı iyi olarak tanımıyorsun. Hayat sana yeni kapı açmış, elinden finans özgürlüğünü de almış. Şimdi bunları yerine eğitime önem vereceksin yoksa eve ekmek mi getireceksin? Hayat bir şekilde devam ediyor, sen de devam ettirmek zorundasın.
 
Son düzenleme:
Şimdi konuyu arkadaş iyi özetleyememiş, velev ki babalarımız aile sevgisi görmemiş, bundan dolayı bizlere sevgilerini tam gösteremiyorlar.
Haklısın ama artık cahiliye döneminde değiliz bilinçlenmemişse babasının suçu. Benimde babam hayatında hiç sevgi görmedi ama bir kere bile beni dövmedi.

Yani, yanlış anlaşılmak istemem. Biz ne yapalım hocam? Zorla ağlatalım mı seni, ne yapalım yani? Demek ki bilinç altında babanı iyi olarak tanımıyorsun. Hayat sana yeni kapı açmış, elinden finans özgürlüğünü de almış. Şimdi bunları yerine eğitime önem vereceksin yoksa eve ekmek mi getireceksin? Hayat bir şekilde devam ediyor, sen de devam ettirmek zorundasın.
O zaman boşuna bu forumda sosyal var. O konuyu açma bunu açma ne zaman açacağız? Bu forumda sadece teknoloji dönmüyor değil mi?
 
Ya önceki mesajım sebepsizce silinmiş, ya sanki babanız sizi öldüresiye dövdü veya size gelip işkence mi yapıyor? Ne zannediyorsunuz kendinizi? Babanız öldükten sonra değerini çok anlayacaksınız ben şu an hayatımda çok başarılı olmasamda yaptığım başarılar hep babam sayesinde oldu çünkü hayatı bana o öğretti, çoğunuz zaten asgari maaşla çalışıyorsunuz veya birçoğunuz 18-24 arası üniversitede zaman öldürüyorsunuz benim bu yaşımda şu an bir mesleğim var mesela bunu bulmamın en büyük temeli ise babam babam olmasaydı ben üşengeç adam olup çıkardım. Masa başı ofiste çalışıyorum.
 
Ne olursa olsun baba sonuçta senin kötülüğünü istemez. Kendin de diyorsun bana çok iyilikleri oldu diye. 3-5 dayaktan adamın ölümüne bile üzülmüyorsan adamda suç aramamalısın biraz kendine bak.
Adam beni mahalle ortaokul'una göndererek bile bile benim psikolojimi bozdu yaşadığım eski mahallenin etnik yapısı bayağı kötüydü zamanında caddede terör propagandası yapan insanlar vardı. Ben mahalle ortaokul'una gitmek istemedim beni zorla gönderdi oradada tonlarca terör sempatizanı zorba vardı zorbalandım hatta dövüldüm onun yüzünden psikolojim bozuldu hastanelik oldum ve böyle bir adama nasıl saygı duyayım?