Başınıza gelen en kötü olay nedir?

Merak ettim hocam sonra ne oldu? Hangi yılda?

Bugün başıma gelen bir olaylar sanırım en kötüsüydü. Sabah babamın arabasını ışıkta vurdum. Daha sonrasında kendi arabamla giderken yanımda aşırı hızlı bir tır geçti ve yandaki aynama sürttü. Yine kendi arabamla giderken birisi arkadan çok hafif sürttü. En kötüsü tırdı çünkü gerçekten biraz daha yaklaşsa beni savurup atardı. Hiç bu kadar kötü bir gün geçirmemiştim.

İçinde TEKNOFEST projelerimizin olduğu ve aylarca uğraştığımız prohelerin annemin çöp zannedip çöpe atması.

Sanırım Türkiye'de böyle bir yönetim altında hayata gelmiş olmak başıma gelen en kötü olay olabilir.

İlkokulda travmam ve şu an bu haldeysem hepsi bu yaşadıklarım yüzünden:
İlkokulda bir kız grubu vardı. Pick me olacakları apaçık belli idi. Benim bir derdim yoktu onlarla ama bana çok gıcıktılar. Ne yaptım bilmiyorum. Acaba fark etmeden bir şey mi yaptım, bir şey mi söyledim bilemiyorum. Yaptıysam da, ki bence yapmadım, abartılacak değildir. Çocuğuz yani. Neyse bir teneffüste ben dışarıdayken onlardan bir kız elini makasla mı artık kalem ile mi ne kanatmış. Bildiğiniz elinin üstünde çember şeklinde kan izi var. Teneffüs öncesi de bana intikamcı gibi baktığını hatırlıyorum. Kantinden tost aldığım için biraz geç kalmıştım. Sınıfa geldiğimde bu kız ağlıyor ayakta, hoca da yanında ben sınıfa girdim hocaya:"o yaptı!" dedi. Ben tabii şokum. Dedim:"öğretmenim ben bir şey yapmadım". Öğretmende beni ve ailemi tanıyor. Hafif sırıtarak:"tamam hadi özür dilerim, yanlışlıkla olmuştur" dedi. Bunların bu şekilde mukuatları oldu ve hocalar da gittikçe bana artık çalışkan, temiz aile çocuğu yerine sabıkalı bir suçlu gibi bakmaya başladı. En son olay ise benim psikolojimi bozan olay:
Bunlar hocaya:"öğretmenin, Ali Osman bizim tuvalete giriyor. Bizim eteğimizin altına bakıyor..." daha da uzatmaya gerek yok şeyler söylemişler. O gün ben yediğim azarı ve tokadı unutmuyorum, unutmayacağım. Annem babam benim yüzüme 2 hafta bakmadılar. Babam çok kızmıştı. Ben bir de çocukken çok utangaç ve kendimi ifade edip savunamıyordum. Anama, babama, öğretmenime hatta müdüre anlattım bunların yalan olduğunu bana inanmadılar. Hatta bu kızların anneleri gelip:"bu çocuğu sınıfta istemiyoruz" diyorları ve 1 ay falan hep gelip teneffüslerde beni gözetlediler. İlkokul bir şekilde bitti. Ortaokulda Allah'tan böyle olaylar yaşamadım. Lise de bu kızlarla yine kesiştim maalesef. Hatta biri ile aynı sınıfa düştüm ama hiç diyalog kurmadım. Şimdi üniversitedeyim. Bu iftiracılar bende büyük hasar bıraktı. Üzerinden uzun zaman geçti ama o günleri unutmayacağım asla. Hakkımı helal etmiyorum. Hakkım haram olsun. Dininde imanında olmasam vallahi hepsine dediklerini yaşatıp sonrasında gömerdim. Şu an hala daha o olayların kalıntıları üzerimde duruyor. Allah kimseye yaşatmasın. Yaşadığım en kötü olay buydu. Var bayağı ama en kötüsü bu idi.