İnceleme Baştan sona Resident Evil: Oyun değerlendirmeleri ve sıralama

Hocalarım herkese selamlar.

Bugünkü rehberimde Sosyal'de seriye yeni başlamak isteyen oyuncular için Resident Evil evreninde hangi oyunların kesinlikle oynanması, hangilerinin ise sonraya bırakılması gerektiğine dair bir yol haritası hazırlamak istedim. İyi okumalar!

Not: Remake olan oyunların, Metacritic puanını remake versiyonlarından aldım.

RESIDENT EVIL 1 HD REMASTER ​

Çıkış Yılı: 2015 (HD Remaster) / 1996 (Orijinal)
Metacritic: 82/100 (Kullanıcı Skoru: 8.4/10)




Kısa Hikaye: 1998'de Raccoon City dağlarındaki gizemli cinayetleri araştıran S.T.A.R.S. özel timi (Chris, Jill, Wesker), zombi köpeklerin saldırısından kaçıp devasa Spencer Malikanesi'ne sığınır. Fakat Umbrella'nın T-Virüsü yüzünden zombiler ve ölümcül deneylerle dolu bu malikanede asıl amaçları hayatta kalıp komployu çözmektir.

Oynanır mı? / Kişisel Yorumum:
Bu rehberde oyunun 1996 çıkışlı orijinalini değil, HD Remaster sürümünü ele aldım. Çünkü Remaster hali orijinalin üzerine çok şey koyuyor; yenilenen grafikleri, çok daha kaliteli ara sahneleri ve oyuna eklenen yeni yaratık dinamikleri var. Özellikle yere serdiğiniz bir zombiyi yakmadığınız sürece ilerleyen saatlerde "Crimson Head" olarak çok daha agresif ve güçlü şekilde geri dirilmesi gerilimi tavana çıkarıyor.

Oyuna başlarken Chris Redfield veya Jill Valentine arasında seçim yapabiliyorsunuz ve bu sadece kozmetik bir tercih değil, oynanışı tamamen değiştiriyor:

• Jill Valentine (Daha Dengeli/Kolay): 8 envanter yuvası var, kilit açma maymuncuğuna (Lockpick) ve bomba atara (Grenade Launcher) erişebiliyor; bu da kaynak yönetimini bir tık daha rahatlatıyor.
• Chris Redfield (Zorlu Meydan Okuma): Sadece 6 envanter yuvası var, kilitler için küçük anahtarlar bulmak zorunda ve mermisi daha kıt; ancak can barı Jill'e göre biraz daha dayanıklı.

"Peki 2026'da bu oyun oynanır mı?" sorusuna gelirsek: Eğer sabit oda kameraları, kısıtlı envanter ve eski usul tank kontrolleri beni boğmaz, hikayenin başladığı köklere şahit olmak istiyorum derseniz kesinlikle oynanması gereken bir klasiktir. Ancak "Ben modern kontroller arıyorum, bu kamera açıları beni çok bayar" derseniz pas geçebilirsiniz; zaten sektördeki sızıntılara göre Capcom'un ilk oyun için de modern bir Remake üzerinde çalıştığı konuşuluyor, dilerseniz onu bekleyebilirsiniz.

RESIDENT EVIL 0 ​

Çıkış Yılı: 2016 (HD Remaster) / 2002 (Orijinal GameCube)
Metacritic: 69/100 (Kullanıcı Skoru: 7.4/10)

Kısa Hikaye: İlk oyundaki Spencer Malikanesi olaylarının hemen öncesini anlatır. Bravo ekibinden acemi sıhhiyeci Rebecca Chambers, dağlık alanda kaza yapan bir askeri mahkum nakil aracını araştırırken kaçak eski deniz piyadesi Billy Coen ile karşılaşır.İkili, T-Virüsü bulaşmış yolcularla dolu lüks "Ecliptic Express" treninde ve Umbrella'nın gizli eğitim tesisinde hayatta kalmak için mecburen iş birliği yapar.

Oynanır mı? / Kişisel Yorumum:
"Peki bu oyun oynanır mı?" sorusuna gelirsek: Açıkçası sadece evrenin hikayesine (lore) hakim olmak istiyorsanız bile bu oyuna katlanmak biraz sabır istiyor.

İlk olarak oyunda iki farklı karakteri kontrol ediyoruz: S.T.A.R.S. ekibinin çaylak sıhhiyecisi Rebecca Chambers ve kaçak eski asker Billy Coen. "Madem iki karakter var, Co-op oynanıyor mu?" derseniz, hayır; oyunda herhangi bir Co-op modu yok. Tek başınıza iki karakter arasında geçiş yaparak ilerliyorsunuz:

• Rebecca: Kimyasalları karıştırabiliyor ve şifalı otlardan maksimum verim alıyor ama canı aşırı az, iki darbede yere yığılabiliyor ve ağır eşyaları itemiyor.
• Billy: Can barı çok daha yüksek, ağır nesneleri itebiliyor ama şifalı otları karıştırma yeteneği yok.

Kağıt üzerinde güzel dursa da pratikte partner yapay zekası bazen saç baş yoldurabiliyor. Siz bir bulmacayı çözerken ya da bir nesneyi iterken diğer karakter önünüze geçip yolu tıkayabiliyor veya saçma sapan yerlerde düşmana mermi harcayabiliyor.

Oyunun beni en çok soğutan ve serinin diğer oyunlarından ayıran en büyük eksiği ise Sandık (Item Box) sisteminin olmaması. Karakterlerin sadece altışardan toplam 12 envanter yuvası var (tüfekler tek başına 2 yuva kaplıyor). Envanteriniz dolduğunda eşyaları mecburen bulunduğunuz odanın zeminine bırakıyorsunuz. Oyun saatler sonra sizden o bıraktığınız anahtar eşyayı (key item) tekrar isteyebiliyor; bu da dakikalarca yaratık dolu eski koridorları geri yürüyüp (backtracking) yerdeki eşyayı aramak anlamına geliyor. Bu durum oyunun temposunu inanılmaz baltalıyor.

RESIDENT EVIL 2​

Çıkış Yılı: 2019 (Remake)/1998 (Orijinal)
Metacritic: 91/100 (Kullanıcı Skoru: 9.0/10)


Kısa Hikaye: Raccoon City'de T-Virüsü salgını patlak vermiş, şehir tamamen zombilerle dolmuştur. Polislikteki ilk görev gününe gelen çaylak polis Leon S. Kennedy ile ilk oyundaki abisi Chris Redfield'ı arayan üniversite öğrencisi Claire Redfield'ın yolları bu cehennemde kesişir. Sığınmak için girdikleri R.P.D. (Raccoon City Polis Departmanı) karakolunun da zombiler ve Umbrella'nın mutasyona uğramış biyolojik deneyleriyle dolu olduğunu anlayan ikili, karakoldan ve şehirden kaçış yolu aramaya başlar.

Oynanır mı? / Kişisel Yorumum:
"Bu oyun oynanır mı?" sorusunu sormaya gerek bile yok; bana göre modern hayatta kalma-korku türünün en iyi işlerinden biri ve bir Remake nasıl yapılmalı sorusunun tam karşılığı. Orijinal 1998 sürümüne kıyasla devasa örümcekler ve kargalar gibi birkaç yaratık kırpılmış olsa da oyun genel hatlarıyla orijinalin ruhunu modern grafiklerle katbekat yukarı taşımış. RPD karakolunun o karanlık koridorlarını, gıcırdayan tahtalarını ve çaresizlik hissini iliklerinize kadar yaşıyorsunuz.

Oyunda ilk oyundaki gibi iki ana karakterimiz var: Leon S. Kennedy ve Claire Redfield. Ancak bu sefer mekanik biraz daha zenginleştirilmiş: A ve B Senaryoları (2nd Run) sistemi bulunuyor.

Örneğin ilk turu "Leon A" olarak oynayıp bitirdiğinizde, "Claire B" senaryosu açılıyor. "Aynı oyunu iki kez mi oynayacağız?" diye düşünebilirsiniz ama olay tam olarak öyle değil:

• Giriş ve İlerleme: İki karakter karakola tamamen farklı kapılardan giriş yapıyor, bazı kilitler ve anahtar eşyalar yer değiştiriyor, silah cephaneliğiniz tamamen farklılaşıyor.
• Karaktere Özel Bölümler: Leon senaryosunda FBI ajanı Ada Wong'u kontrol ettiğimiz teknolojik ve gizemli bir sekans varken; Claire senaryosunda yetimhanede Sherry Birkin ile saklambaç oynadığımız fazlasıyla gerilimli bir kaçış bölümü var.
• Farklı Bosslar ve Gerçek Son: İki karakterin hikaye akışında karşılaştığı boss dövüşleri farklılık gösteriyor ve hikayenin "gerçek finaline" (True Ending) ulaşmak için B senaryosunu da mutlaka bitirmeniz gerekiyor.

Ayrıca oyuna dair değinmeden geçemeyeceğim bir diğer unsur da tabii ki Mr. X (Tyrant). Siz karakolda mermi ve ot ararken arkadan gelen o ağır ve tok adım seslerini duyduğunuz an oyun bambaşka bir panik seviyesine ulaşıyor; güvenli odalar (Save Room) hariç hiçbir yerde rahat nefes alamıyorsunuz.

Dipnot: 1998 yapımı orijinal Resident Evil 2'de inanılmaz bir senaryo etkileşimi vardı: Örneğin Leon A oynarken bir odada aldığınız silahı veya bıraktığınız mermiyi, Claire B oynarken aynı yerde bulabiliyordunuz (ya da Leon ile aldıysanız Claire için orada olmuyordu). Ne yazık ki bu ince detay 2019 Remake sürümünde bulunmuyor; iki senaryonun eşya ve kaynak yerleşimleri birbirinden tamamen bağımsız tutulmuş.

RESIDENT EVIL 3​

Çıkış yılı: 2020 (Remake)/1999 (Orijinal)
Metacritic: 77/100 (Kullanıcı Skoru: 6.7/10)

Kısa Hikaye: Kronolojik olarak Resident Evil 2'nin hemen öncesinde başlar ve sonrasında biter. İlk oyundaki malikane felaketinden sağ kurtulan eski S.T.A.R.S. üyesi Jill Valentine, T-Virüsü salgınıyla cehenneme dönen Raccoon City'den kaçmaya çalışır. Ancak Umbrella, şirketin kirli sırlarını bilen tüm görgü tanıklarını ortadan kaldırmak için durdurulamaz biyolojik silahı Nemesis'i Jill'in peşine salmıştır. Jill, UBCS paralı askeri Carlos Oliveira ile iş birliği yaparak bu ölümcül takipten kurtulmaya çalışır.

Oynanır mı? / Kişisel Yorumum:
"Bu oyun oynanır mı?" sorusuna gelirsek, seriyi araştırırken muhtemelen herkes gibi siz de "Bu çok kötü bir Remake" yorumlarını sıkça duymuşsunuzdur. Peki oyuncular neden bu oyuna bu kadar tepki gösterdi?

• Kesilen ve Değiştirilen Mekanlar: 1999 yapımı orijinal oyunda yer alan devasa Saat Kulesi (Clock Tower), Park ve mezarlık gibi ikonik alanlar bu oyundan tamamen çıkarılmış veya kısaltılmış. Bu yüzden oyunun süresi orijinaline göre epey kısa kalıyor (ortalama 5-6 saatte bitiyor).
• Nemesis Hayal Kırıklığı: Orijinal 1999 sürümündeki Nemesis gerçekten kabus gibiydi; RE2'deki Mr. X onun yanında çerez kalırdı. Orijinalde siz onu yere serene kadar sokaklarda peşinizi asla bırakmazdı; bir binaya sığınsanız bile kapı önlerinde gezer, eninde sonunda izinizi bulurdu.
• Tersine Dönen Roller: RE2 Remake'te Mr. X'i koridorlarda adımlarını dinlediğimiz, sürekli ensemizde hissettiğimiz inanılmaz gerici bir tehdit yapmışlardı. Ancak RE3 Remake'te Nemesis maalesef o serbest avcı kimliğini kaybetmiş. Karşımıza çıktığı anlar çoğunlukla çizgisel kovalamaca sahnelerine (scripted) veya boss dövüşlerine sıkıştırılmış durumda; haritada başıboş dolaşıp sizi dilediği gibi avlayan o eski gerilim yok.

"Peki tüm bunlara rağmen oynanır mı?" derseniz: Bence kesinlikle oynanır.

Kötü bir Remake olması, onun kötü bir aksiyon-korku oyunu olduğu anlamına gelmiyor. Kesintiler ve Nemesis'in potansiyelinin harcanması can sıksa da RE2 Remake motorunun sunduğu vuruş hissiyatı, Jill'in yeni kaçınma (dodge) mekaniği ve Carlos ile oynadığımız RPD karakolu sekansları oldukça keyifli. RE2 ile tamamen aynı zaman diliminde Raccoon City'nin sokaklarındaki kaosu görmek istiyorsanız, bir indirim döneminde şans verilmesi gereken akıcı bir yapımdır.

RESIDENT EVIL CODE VERONICA ​

Çıkış Yılı: 2000 (Dreamcast) / 2001 (Code: Veronica X - PS2) / 2011 (HD Sürüm)
Metacritic: 84/100 (PS2 Sürümü - Kullanıcı Skoru: 8.3/10)

Kısa Hikaye: Raccoon City felaketinden 3 ay sonra, Claire Redfield hâlâ kayıp olan abisi Chris'i aramak için Umbrella'nın Paris'teki gizli tesisine sızar. Tesis güvenliğine yakalanan Claire, şirketin Güney Okyanusu'ndaki izole cezaevi adası Rockfort Island'a hapsedilir. Ancak çok geçmeden ada gizemli bir saldırıya uğrar, T-Virüsü salgını patlak verir ve Claire, bir diğer mahkum olan Steve Burnside ile birlikte kaçış yolu aramaya başlar.

"Bu oyun oynanır mı?" sorusuna gelirsek, oyuncu topluluğunun net bir şekilde ikiye bölündüğü bir yapımdır: Seveni tam bir başyapıt olarak görür, sevmeyeni ise katlanamaz.

• Aşırı Yoran Geriye Yürüme (Backtracking): Oyundaki harita tasarımı ve geriye dönüşler bazen Resident Evil 0'dan bile daha can sıkıcı olabiliyor. Saatler önce arkada bıraktığınız bir eşyayı veya metal detektöründen geçiremediğiniz için geride tuttuğunuz bir silahı almak için upuzun yolları defalarca geri yürümek zorunda kalıyorsunuz. Beni de bu oyundan soğutan ve yarıda bırakmama neden olan temel sebep bu yorucu tempo oldu.
• Affetmeyen Yapı ve "Kilitlenme" Tehlikesi: Oyunda Claire ve Chris arasında bir geçiş bulunuyor. Eğer Claire oynarken yangın söndürücü gibi kritik eşyaları doğru yerde sandığa koymazsanız ya da kısıtlı mermileri erkenden bitirirseniz, oyunun ilerleyen kısımlarında (özellikle uçak içi boss dövüşünde) oyunu bitiremeyecek duruma gelip kilitlenebiliyorsunuz (softlock).
• Tank kontrolleri ve kamera: İlk oyunlardaki sabit kamera ve tank kontrolleri burada tamamen 3 boyutlu çevre tasarımıyla devam ediyor.

"Peki hikaye için katlanmaya değer mi?" derseniz: Aslında bu oyun isim olarak bir ara oyun gibi dursa da hikaye bakımından serinin gerçek Resident Evil 3'üdür. Claire ve Chris'in hikayesini doğrudan bağlar, serinin efsanevi kötüsü Albert Wesker'ın geri dönüşünü gösterir.

Not: Eski mekaniklerle uğraşmak istemiyorsanız bu oyunu pas geçip doğrudan 2027 yılında çıkacak olan Remake sürümünü beklemek çok daha mantıklı bir tercih olacaktır.

RESIDENT EVIL 4 ​

Çıkış Yılı: 2023 (Remake) / 2005 (Orijinal)
Metacritic: 93/100 (Kullanıcı Skoru: 8.1/10)

Kısa Hikaye: Raccoon City felaketinden 6 yıl sonra, artık ABD hükümetine bağlı özel bir ajan olan Leon S. Kennedy, kaçırılan Amerikan başkanının kızı Ashley Graham'ı kurtarmak için Avrupa'da (İspanya kırsalında) izole bir köye gönderilir. Ancak köylülerin sıradan birer insan değil, "Las Plagas" adlı antik bir parazitin zihinlerini kontrol ettiği tehlikeli bir tarikat olan "Los Iluminados" üyesi olduklarını keşfeder. Leon, hem Ashley'i koruyup oradan çıkarmak hem de parazitin yayılmasını engellemek zorundadır.
Oynanır mı? / Kişisel Yorumum:
"Bu oyun oynanır mı?" sorusunu sormak bile yersiz; şahsen benim Resident Evil serisindeki en sevdiğim ve bana göre serinin en iyi oyunudur.

Bu oyunun oyun dünyası ve seri için önemini anlamak adına geçmişine ufak bir parantez açmak gerekiyor: Code: Veronica sonrası çıkan Gun Survivor, Dead Aim ve Outbreak gibi yan yapımlar hem puan hem de satış olarak seriyi ciddi bir düşüşe sürüklemişti. İşte tam bu kriz anında, serinin babası Shinji Mikami dümene geçti ve Resident Evil 4 ile markayı adeta ipten aldı (nitekim Mikami bu oyunun ardından Capcom'dan ayrıldı).

RE4, tüm oyun dünyasının seyrini değiştirdi:

• Omuz Üstü Kamera (TPS): Bugün Gears of War, The Last of Us veya Dead Space gibi onlarca modern üçüncü şahıs nişancı oyununun kullandığı omuz üstü nişan alma kamerasını sektöre standart haline getiren yapım tam olarak 2005 çıkışlı orijinal RE4'tür.
• Zombilerden köylülere: Klasik hantal zombiler yerine "Las Plagas" parazitiyle enfekte olmuş "Ganado"lar geldi. Sıradan birer ölü değiller; ellerinde tırpanlar, baltalar ve dinamitlerle organize şekilde üzerinize koşuyor, arkanızdan dolanıp sizi köşeye sıkıştırıyorlar.

Remake sürümünde ise bu dinamikler mükemmel bir vuruş hissiyatı, çevre etkileşimi ve bıçakla savuşturma (parry) mekaniğiyle birleşerek kusursuz bir aksiyon temposuna dönüşmüş. Orijinalin campy/B-movie havası bir tık daha karanlık ve ayakları yere basan bir tona çekilmiş.

Tartışmasız kesinlikle oynanması gereken bir başyapıt. Benim tavsiyem doğrudan modern kontrolleri ve harika grafikleriyle Remake sürümünü oynamanızdır.Eğer bu evreni ve oynanışı çok severseniz, oyun tarihine nasıl yön verdiğini ilk elden görmek için dönüp 2005 yapımı orijinalini de mutlaka deneyimleyebilirsiniz.

RESIDENT EVIL 5 ​

Çıkış Yılı: 2009
Metacritic: 84/100 (Kullanıcı Skoru: 7.2/10)

Kısa Hikaye: Resident Evil 4'teki olaylardan birkaç yıl sonra, Raccoon City faciasından sağ kurtulan eski S.T.A.R.S. üyesi ve artık biyoterörizmle mücadele örgütü BSAA'in kıdemli ajanı olan Chris Redfield, karaborsada satılmak üzere olan yeni bir biyolojik silahı araştırmak için Afrika'daki kurgusal Kijuju bölgesine gönderilir. Burada yerel BSAA ajanı Sheva Alomar ile ortak olan Chris, halkın Las Plagas benzeri yeni bir parazit ("Majini") ile kontrol edildiğini ve arkasında eski ezeli düşmanı Albert Wesker'ın tüm dünyayı tehdit eden nihai planlarının yattığını keşfeder.

Oynanır mı? / Kişisel Yorumum:
"Bu oyun oynanır mı?" sorusunun yanıtı bu yapıma özel olarak tamamen tek bir şarta bağlı: Yanınızda bir arkadaşınız var mı, yok mu?

• Arkadaşınız Varsa Kesinlikle Evet: Ben de yakın bir arkadaşımla Co-op olarak bitirdim ve beraber oynarken gerçekten inanılmaz keyif aldık. Oyunun neredeyse her mekaniği iki kişinin koordinasyon kurması, birbirini kollaması ve mühimmat paylaşması üzerine inşa edilmiş.
• Tek Başına Oynayacaksanız Çile: Eğer oyunu tek başınıza oynayacaksanız yapay zekanın yönettiği Sheva tam bir sabır sınavına dönüşüyor. Saçma sapan anlarda tüm değerli ilk yardım spreylerini veya mermileri harcayabiliyor, tehlike anında yardımınıza koşmak yerine takılabiliyor; oyunu resmen sinir krizleri eşliğinde oynuyorsunuz.

Oynanış tarafında dikkat edilmesi gerekenler:

• Hantal Kontroller: RE4'ten alışık olduğumuz "nişan alırken yürüyememe" mekaniği burada da devam ediyor. Karakter hareketleri bugünün standartlarına göre biraz kütük ve sert gelebilir; neyse ki geriye ani dönüş mekaniği (Quick Turn) var da dar koridorlarda bir nebze rahat nefes aldırıyor.
• Envanter ve Sandık Yokluğu: Klasik anlamda bölüm ortalarında eriştiğiniz bir eşya sandığı (Item Box) yok; bunun yerine bölümler arasında girdiğiniz bir envanter/dükkan ekranı var. Görev içinde iki karakterin de dokuzar bölmeli (9+9) bir envanteri bulunuyor ve çatışmanın ortasında gerçek zamanlı olarak birbirinize eşya ya da mermi aktarabiliyorsunuz (oyun duraklamıyor).
• Hikaye ve Atmosfer: Korku unsurları neredeyse tamamen sıfırlanmış, yerini güneşin altında geçen saf bir aksiyon/TPS oyununa bırakmış durumda. Hikayesi orta-iyi kıvamında; özellikle serinin baş kötüsü Albert Wesker ile Chris Redfield arasındaki o yılların hesaplaşmasını görmek hikaye takibi açısından oldukça tatmin edici.

Yanınıza bir arkadaşınızı katıp Discord'da gülüp eğlenerek, mermi paslaşarak bitirmek için harika bir aksiyon oyunudur.Ancak tek başınıza girip bot yapay zekasına katlanmak istiyorsanız kesinlikle önermiyorum; arkadaşınız yoksa pas geçip hikaye özetini izlemek çok daha mantıklı.

RESIDENT EVIL REVELATIONS 1 ​

Çıkış Yılı: 2012 (Nintendo 3DS) / 2013 (PC, PS3, Xbox 360 HD Sürüm)
Metacritic: 82/100 (3DS) / 77/100 (PC) (Kullanıcı Skoru: 7.6/10)


Kısa Hikaye: Resident Evil 4 ve 5 arasındaki zaman diliminde (2005 yılı) geçer. BSAA ajanı Jill Valentine ve yeni partneri Parker Luciani, Akdeniz'in ortasında hayalet bir gemiye dönüşen lüks yolcu gemisi Queen Zenobia'ya gönderilir. Görevleri, burada kaybolduğu bildirilen Chris Redfield ve partneri Jessica Sherawat'ı bulmaktır. Ancak gemiye adım attıklarında terör örgütü "Il Veltro"nun T-Abyss virüsüyle mutasyona uğrattığı korkunç deniz canlılarıyla karşılaşırlar ve kendilerini derin bir komplo ağının içinde bulurlar.

Oynanır mı? / Kişisel Yorumum:
"Bu oyun oynanır mı?" sorusuna gelirsek, bana göre ana numaralı oyunları bitirdikten sonra serinin lore'una daha fazla hakim olmak ve evrende biraz daha vakit geçirmek için kesinlikle şans verilmesi gereken, çıtır çerezlik ve fazlasıyla eğlenceli bir ara oyundur. En büyük artılarından biri de serinin sevilen yüzü Jill Valentine'ın yeniden ana karakter koltuğuna oturması.

Oyun hakkında bilmeniz gereken bazı kilit noktalar:

• Klostrofobik Gemi Atmosferi: Oyunun büyük kısmı "Queen Zenobia" adlı hayalet bir yolcu gemisinde geçiyor. RE5'in güneşli ve saf aksiyon temposundan sonra buradaki dar, karanlık ve su basmış kamaralar serinin o özlenen klasik gerilim havasını gayet iyi yakalıyor.
• Dizi Formatında İlerleyiş: Oyun köken olarak Nintendo 3DS'e çıktığı için bölümler halinde (episodic) tasarlanmış. Her bölüme başlarken televizyon dizisi gibi "Previously on Resident Evil: Revelations..." (Önceki bölümlerde...) diyerek özet geçmesi hikaye takibini oldukça keyifli ve akıcı kılıyor.
• Genesis Tarayıcısı: Çatışmaların yanında elinizdeki tarama cihazıyla odalardaki gizli mermileri, şifreleri ve mutasyona uğramış deniz yaratıklarını (Ooze) tarayarak ekstra can kiti ve kaynak elde ediyorsunuz; bu da keşif hissini diri tutuyor.
• Raid Mode: Ana hikayeyi bitirdikten sonra bile saatlerce vakit geçirebileceğiniz, seviye atlayıp silah modifiye ettiğiniz oldukça bağımlılık yapıcı bir co-op/arcade modu bulunuyor.

RESIDENT EVIL 6 ​

Çıkış Yılı: 2012
Metacritic: 69/100 (PC) / 74/100 (PS3) (Kullanıcı Skoru: 5.6/10)


Kısa Hikaye: Resident Evil 5'teki olaylardan birkaç yıl sonra geçer. Dünya, "Neo-Umbrella" adlı yeni bir terör örgütünün geliştirdiği ölümcül C-Virüsü tehdidiyle karşı karşıyadır. Virüs aynı anda ABD, Doğu Avrupa ve Çin'de kitlesel biyoterör saldırılarıyla patlak verir. Dört farklı koldan ilerleyen hikayede Leon S.Kennedy, Chris Redfield, Albert Wesker'ın paralı asker oğlu Jake Muller ve gizemli ajan Ada Wong, kendi partnerleriyle birlikte küresel bir felaketi durdurmak için zamana karşı yarışır.

Oynanır mı? / Kişisel Yorumum:
Geldik serinin şüphesiz en çok tartışılan ve oyuncuları en çok bölen yapımına. Açık konuşayım, ben şahsen bu oyunu sevmiyorum.

• Dozajı Kaçan Aksiyon: Oyun artık korku veya gerilim oyunu olmaktan tamamen çıkmış; temposu Resident Evil 4'teki o ayarlı, dengeli aksiyon gibi de hissettirmiyor. Karakterlerin yere yatıp kayarak ateş ettiği, helikopterlerin havada uçuştuğu fazlasıyla abartı bir Hollywood aksiyon filmine dönüşmüş durumda.
• Hikaye Ortalama (Mid): Dört farklı koldan koca bir küresel felaketi anlatmaya çalışsa da hikayesi bana göre vasat ile orta arasında (tam bir "mid") kalıyor; serinin o eski gizemli şirket ve virüs komplolarının ağırlığı hissedilmiyor.
• Oynayacaklara Tavsiye (Leon Senaryosu): Oyunda Leon, Chris, Jake ve Ada olmak üzere 4 farklı senaryo var. Ben şahsen sadece Leon senaryosunu oynadım ve bitirdim. Eğer bu oyuna girecekseniz benim de tavsiyem kesinlikle Leon senaryosudur. En azından Tall Oaks kasabasında ve üniversite koridorlarında geçen ilk kısımlar klasik Resident Evil atmosferini biraz olsun yaşatmayı başarıyor. Chris tarafı bildiğiniz Call of Duty cephe savaşına dönüyor.
• Yapay Zeka ve Co-op Durumu: Tıpkı RE5'te olduğu gibi bu oyun da aslında Co-op mantığıyla kurgulanmış. Eğer yanınıza bir arkadaşınızı alırsanız en azından saçmalıklara gülüp eğlenerek biraz zevk alabilirsiniz. Ancak tek başınıza oynayacaksanız yanınızdaki yapay zeka botu tam bir çile; yer yer aşırı bug'a giriyor, yolu kapatıyor veya çatışmalarda saçmalıyor.

Resident Evil serisinin korku köklerini arayan birinin bu oyundan keyif alması çok zor. Sırf Leon hatrına veya bir arkadaşınızla arkaya kafa yormadan patlamalı çatışmalı bir Co-op aksiyon arıyorsanız indirimde Leon senaryosunu oynamak için belki bakılabilir; haricinde pas geçseniz pek bir şey kaybetmeyeceğiniz bir yapım.

RESIDENT EVIL REVELATIONS 2​

Çıkış Yılı: 2015
Metacritic: 74/100 (PC) / 75/100 (PS4) (Kullanıcı Skoru: 7.2/10)


Kısa Hikaye: Resident Evil 5 ve 6 arasındaki zaman diliminde geçer. Biyoterrorizm mağdurlarına yardım eden sivil toplum kuruluşu TerraSave için çalışan Claire Redfield ve Barry Burton'ın kızı Moira Burton, katıldıkları bir etkinlik sırasında maskeli komandolar tarafından kaçırılır. Kendilerini Sovyetler döneminden kalma, terk edilmiş bir cezaevi adasında ve kollarına takılmış renk değiştiren gizemli bilekliklerle bulurlar. Bir süre sonra kızından gelen acil yardım çağrısını alan serinin emektar S.T.A.R.S. üyesi Barry Burton, adaya tek başına çıkarma yapar ve orada gizemli güçleri olan Natalia Korda adında küçük bir kızla karşılaşarak Claire ve Moira'nın izini sürmeye başlar.

Oynanır mı?/ Kişisel Yorumum:
"Bu oyun oynanır mı?" sorusuna kendi deneyimim üzerinden net bir cevap vereyim: Açıkçası benim hiç hoşuma gitmedi ve oyunu yarıda bıraktım.

Oyundan soğumamdaki ve yarıda bırakmamdaki temel etkenler:

• Eğreti Partner Dinamiği: RE5 ve RE6'daki gibi iki kişinin de çatıştığı dengeli bir ikili yok. Birinci oyuncu silahları kullanırken, yanınızdaki karakter sadece destek rolünde (Moira fener tutup levye sallıyor, Natalia görünmez yaratıkları gösterip tuğla atıyor). Tek başınıza oynarken karakterler arası sürekli geçiş yapmak temposu düşük ve yorucu bir his veriyor.
• Resmi Online Hikaye Co-op'u Yok: İnsan "Madem iki karakter var, arkadaşımla internetten girip bitireyim" diye düşünüyor ama ana hikayede resmi online Co-op desteği yok; sadece yerel bölünmüş ekran (Split-Screen) veya Steam Remote Play ile oynanabiliyor (Online Co-op sadece Raid Modu'nda var).
• Düşük Bütçeli Ara Oyun Havası: Mekan tasarımları, düşman çeşitliliği ve grafikler ana numaralı oyunların kalitesinden epey uzak hissettiriyor. Bölümlük (Episodic) çıkmış olmasının getirdiği o dar koridorlu ve bütçesi kısık hava kendini fazlasıyla belli ediyor.

İlk oyunun o klostrofobik Queen Zenobia gemisi atmosferinden sonra bu cezaevi adası beni hiç içine çekemedi. Sırf Claire Redfield ve yıllar sonra dönen Barry Burton'ın hatrına ya da Raid Modu'nda grind yapmak için belki çok sıkı hayranları bakabilir; ama benim gibi erken bayıp yarıda bırakma ihtimaliniz yüksek. Pas geçseniz ana hikaye açısından hiçbir şey kaybetmezsiniz.

RESIDENT EVIL 7 ​

Çıkış Yılı: 2017
Metacritic: 86/100 (PC) / 86/100 (PS4) (Kullanıcı Skoru: 8.1/10)

Kısa Hikaye: Üç yıl önce gizemli bir şekilde ortadan kaybolan ve öldüğü varsayılan eşi Mia'dan bir yardım mesajı alan sıradan bir sivil olan Ethan Winters, Louisiana'nın bataklıklarla çevrili kırsalındaki terk edilmiş bir çiftlik evine gider. Ancak burada Mia'yı bulduğunda hiçbir şeyin göründüğü gibi olmadığını anlar. Ethan, korkunç bir küf biyolojik silahının ("Mold") etkisiyle akıllarını yitirmiş ve insanüstü güçler kazanmış yamyam Baker ailesi (Jack, Marguerite ve Lucas) tarafından esir alınır. Artık tek amacı, bu dehşet verici malikaneden eşiyle birlikte canlı çıkabilmektir.


Oynanır mı? / Kişisel Yorumum:

"Bu oyun oynanır mı?" sorusunun bence net cevabı: Eğer saf ve iliklerinize kadar hissedeceğiniz bir korku deneyimi arıyorsanız kesinlikle oynanır.

• Korku Köklerine Muazzam Dönüş: RE6 felaketinden sonra serinin kamerayı birinci şahsa (FPS) alması inanılmaz yerinde bir karar olmuş. Dar koridorlar, gıcırdayan tahtalar ve Baker ailesinin psikopatça peşinize düşmesi gerilimi tavan yaptırıyor. Bana göre Resident Evil külliyatı içindeki en korkunç oyun tartışmasız budur.
• İlk Yarı Zirve, İkinci Yarı Düşüş: Sürpriz bozan vermeden anlatmak gerekirse, oyunun ana malikanede geçen ilk yarısı tam anlamıyla kusursuz bir hayatta kalma-korku başyapıtı. Ancak bir noktadan sonra ana evden çıkıp farklı bir mekâna geçtiğinizde oyunun temposu ve o ağır gerilim havası benim için net bir şekilde düştü. İkinci yarıyı dürüst olmak gerekirse zevkten ziyade artık "başladım, bitsin bari" kafasıyla oynadım. Sizde de benzer bir his yaratabilir.
• Ethan Winters ve Hikaye Bütünlüğü: Karakterimiz Ethan sıradan bir sivil olduğu için o çaresizliği sonuna kadar hissediyorsunuz. Hikaye tarafına gelirsek; bana göre tüm Resident Evil serisinde hikaye anlatımı olarak en oturaklı, en derli toplu ve duygusal bağı en güçlü ikili RE7 ve onun devamı olan Village'dır. Eski oyunların virüs komploları bazen dağılabiliyorken bu iki yapım birbiriyle doğrudan bağlantılı, odaklı ve çok başarılı bir dramatik anlatı sunuyor.

İkinci yarısındaki tempo kaybına rağmen sunduğu saf dehşet, mükemmel görsel atmosferi ve güçlü hikayesiyle serinin mutlaka oynanması gereken en kilit dönüm noktalarından biridir.

RESIDENT EVIL VILLAGE ​

Çıkış Yılı: 2021
Metacritic: 83/100 (PC) / 84/100 (PS5) (Kullanıcı Skoru: 8.4/10)

Kısa Hikaye: Baker ailesinin kabusundan birkaç yıl sonra Ethan Winters ve eşi Mia, kızları Rosemary ile birlikte Avrupa'da gözlerden uzak sakin bir hayat kurmuştur. Ancak bir gece serinin emektar ismi Chris Redfield ve ekibi evlerini basar; Mia vurulur, bebek Rosemary kaçırılır ve Ethan bilincini kaybeder. Kendine geldiğinde Doğu Avrupa'nın karlı dağlarında, tekinsiz bir köyün eteklerindedir. Ethan, kaçırılan kızını kurtarmak için kurt adamların (Lycans) cirit attığı bu köyde Mother Miranda ve onun dört korkunç lorduna (Leydi Dimitrescu, Donna Beneviento, Salvatore Moreau ve Karl Heisenberg) karşı amansız bir mücadeleye girişir.

Oynanır mı? / Kişisel Yorumum:

"Bu oyun oynanır mı?" derseniz, bence kesinlikle oynanır. Hatta RE7'de de belirttiğim gibi, bu iki yapım birbiriyle doğrudan bağlantılı ve harika bir hikaye çizgisine sahip olduğu için kesinlikle 7'nin hemen ardından deneyimlenmeli.

• Saf korku anlamında RE7 daha ağır bassa da sunduğu atmosfer, mekan çeşitliliği ve tempo sayesinde ben şahsen Village'ı 7'den çok daha fazla seviyorum. Karlar altındaki o Doğu Avrupa köyü, kalenin ihtişamı ve tekinsiz havası görsel olarak muazzam bir iş çıkarıyor.
• Geniş Yaratık Havuzu ve Akılda Kalıcı Bosslar: RE7'deki en büyük eksikliklerden biri olan yaratık çeşitliliğinin azlığı (sürekli siyah küf canavarları kesmek) bu oyunda tamamen aşılmış. Kurt adamlar, gulyabaniler, mekanik canavarlar derken düşman skalası fazlasıyla zengin. Üzerine eklenen dört ana lord ve Mother Miranda gibi boss dövüşleri de hem görsel hem oynanış açısından çok keyifli.
• Kamera Açısı ve DLC Tavsiyesi: Oyuna daha sonradan çıkan Winters' Expansion DLC'si (veya doğrudan Gold Edition sürümü) ile birlikte üçüncü şahıs (TPS/omuz üstü) kamera modu eklendi. TPS kamerası fena olmasa da benim şahsi tavsiyem oyunu orijinal tasarımı olan birinci şahıs (FPS) açısıyla oynamanızdır. Ethan'ın çaresizliğini, mekanların klostrofobisini ve vuruş hissiyatını FPS çok daha iyi aktarıyor.

RE4'ün aksiyon ve eşya geliştirme dinamikleriyle RE7'nin birinci şahıs korku kurgusunu mükemmel harmanlayan, hikayesiyle de sizi tatmin edecek serinin en güçlü modern oyunlarından biridir. Gönül rahatlığıyla oynayabilirsiniz.

​

RESIDENT EVIL REQUIEM ​

Çıkış yılı: 2026
Metacritic: 89/100 (Kullanıcı skoru 9.3/10)

Kısa hikâye:
Resident Evil Requiem, serinin dokuzuncu ana oyunu. Hikâye, FBI analisti Grace Ashcroft ile serinin deneyimli ajanı Leon S. Kennedy'nin yollarının kesişmesi etrafında şekilleniyor. Grace, geçmişte yaşanan korkunç olaylarla bağlantılı bir soruşturmanın içine girerken Leon da olayların daha tehlikeli tarafıyla yüzleşiyor. Oyun, Grace'in daha çok hayatta kalma ve korku odaklı oynanışıyla Leon'un daha aksiyon ağırlıklı tarzını bir araya getiriyor.

Oynanır mı? / Kişisel yorumum
Bu oyun oynanır mı dersek, bence kesinlikle oynanır. Hatta bana göre 2026 yılında çıkan en güzel oyunlardan birisi. Ben oyunu oynarken bayağı keyif aldım ve gerçekten zevk verdi.

Oyunun mekanikleri de oldukça güzel. Grace'in bölümleri RE7'yi, Leon'un bölümleri ise RE4'ü hissettiriyor. Yani oyun resmen Resident Evil 4 ile Resident Evil 7'nin birleşimi gibi bir şey.

Sosyal medyada görmüşsünüzdür; oyunun ilerleyen kısımlarında Leon bölümlerinin biraz daha aksiyona kayması bazı oyuncular tarafından pek sevilmedi. Ben şahsen bu kısmı sevdim. Aksiyonun artması bana göre oyunun temposunu güzel bir şekilde değiştirmiş. Tabii benim sevmem sizin de seveceğiniz anlamına gelmiyor, o yüzden bu tamamen kişisel bir tercih.

Oyunun mekaniklerine gelecek olursak, Resident Evil 1 HD Remaster rehberinde bahsettiğim bir mekaniğe oldukça benzer bir sistem bu oyunda da bulunuyor. Oyunda bir zombiyi öldürmeniz, onun tamamen etkisiz hâle geldiği anlamına gelmiyor. Eğer öldürdüğünüz bir zombinin yakınında başka bir zombiyi öldürür ve etrafa fazla kan saçılırsa, yerdeki zombi tekrar ayağa kalkarak Resident Evil 1'deki Crimson Head'leri andıran daha tehlikeli bir zombi türüne dönüşebiliyor.

Bunun yaşanmasını engellemek için oyunda kullanılan bir enjektör bulunuyor. Enjektörü kullanarak zombinin tekrar dönüşmesini engelleyebiliyorsunuz. Bunun dışında zombinin kafasına yeterince hasar vererek kafasını parçalamak da dönüşmesini önleyebiliyor.

Ancak bu sistem sadece kan dökülmesine bağlı değil. Oyun bazı bölümlerde bu daha güçlü zombileri kendisi de spawnlayabiliyor.Yani her karşılaştığınız güçlü zombinin daha önce öldürdüğünüz bir zombiden dönüşmüş olması gerekmiyor.

Genel olarak baktığımda, Resident Evil Requiem kesinlikle oynanması gereken bir oyun. Hem korku hem aksiyon tarafını güzel bir şekilde birleştiriyor ve farklı oynanış tarzlarını tek oyunda deneyimletiyor.

DLC​

Resident Evil 4: Separate Ways (DLC)​

Çıkış Yılı: 2023
Metacritic: 89/100 (PC) / 88/100 (PS5)

Kısa Hikaye: Resident Evil 4 Remake'in ana hikayesiyle eş zamanlı olarak ilerler. Leon, Ashley'yi kurtarmak için köyde ve kalede canını dişine takarken; gizemli ajan Ada Wong, Albert Wesker'ın emriyle köydeki en değerli biyolojik numuneyi ("Amber") ele geçirmek için arka planda kendi gizli operasyonunu yürütür. Ana oyundaki cevapsız kalan boşlukları doldururken, Luis Sera ile Ada'nın iş birliğine ve ana oyunda kesilen bazı ikonik boss dövüşlerine (U-3 gibi) ev sahipliği yapar.

Oynanır mı? / Kişisel Yorumum:
Resident Evil 4 Remake'i bitirip doyamadıysanız ve Ada Wong karakterini seviyorsanız bu DLC kesinlikle oynanmalı.

• Ada Wong Bakış Açısı: Olayları bu sefer Ada'nın gözünden görmek, Leon'un arkasında bıraktığı enkazı ve arka planda dönen gizli operasyonu tecrübe etmek inanılmaz zevkli.
• Dolu Dolu Süre: Klasik 1-2 saatlik göstermelik DLC'lerden kesinlikle değil; keşiflerinize ve oynanış tarzınıza göre rahat 6-7 saat süren, neredeyse bağımsız bir oyun kıvamında dopdolu bir içerik sunuyor.
• Kanca Mekaniği ve Yüksek Tempo: Ada'nın elindeki kanca tabancası (Grappling Hook) çatışmalara ve haritada ilerlemeye müthiş bir dikey hareketlilik katmış. Kalkanlı düşmanların elindeki kalkanı çekip almak, sersemleyen düşmanlara uzaktan kancayla uçarak tekme savurmak tempoyu ana oyuna göre daha da hızlandırıyor.
• Eksik Parçaların Tamamlanması: Ana oyunda kesilen lazer odası ve U-3 gibi bazı ikonik sahnelerin bu DLC'ye çok kaliteli şekilde entegre edilmesi, hikayedeki tüm soru işaretlerini kusursuz kapatıyor.

Fiyatını ve sunduğu süreyi son kuruşuna kadar hak eden, ana oyunu seven herkesin kaçırmaması gereken taş gibi bir ek pakettir.

Kesinlikle Oynanması Gerekenler (Oynama Sırasıyla):​

RE2 Remake ➔ RE3 Remake ➔ RE4 Remake ➔ RE7: Biohazard ➔ RE Village ➔ RE Requiem

Genişletmek için tıkla...

Küçültmek için tıkla...

Lore'a Hâkim Olmak İçin Oynanması Gerekenler:​

RE0 ➔ RE1 HD Remaster ➔ Revelations 1 ➔ Revelations 2

Genişletmek için tıkla...

Küçültmek için tıkla...

Kapanış​

Rehberin sonuna kadar vakit ayırıp okuyan herkese çok teşekkür ederim.

Bu yazıyı hazırlarken amacım ezberden konuşan, her oyunu körü körüne öven içeriklerin aksine; nerede sıkıldığımı, nerede oyunu bıraktığımı ve nerede gerçekten zevk aldığımı tamamen kendi deneyimlerim ve filtremsiz fikirlerim üzerinden aktarmaktı.Umarım seriye başlamayı düşünen ya da hangi oyuna şans vereceği konusunda kararsız kalan arkadaşlara rehberlik edebilmiş, gereksiz zaman ve para kaybının önüne geçebilmişimdir.

Sizin bu sıralamadaki oyunlar hakkında düşünceleriniz neler? Katıldığınız veya "burada yanılıyorsun" dediğiniz noktaları, kendi favori Resident Evil oyununuzu paylaşırsanız sevinirim. Herkese keyifli oyunlar!

Because The Internet dedi:

Ben requiem hariç neredeyse tüm resident evilları oynamış birisi olarak Zero'nun zorluğu bence abartılıyor. Ben oynamadan önce öyle yorumlar gördüm ki aşırı zor olacak sanmıştım. Bence aman aman bir zorluğu yoktu. Backtracking yapmayı sevmiyorsanız işkence gibi gelebilir diyeceğim de backtracking yapmadığımız Resident Evil oyunu var mı?

Genişletmek için tıkla...

Küçültmek için tıkla...

Zeno kısımlarına hak veriyorum bence de kötü backtracking mevzusuna gelirsek hocam şu anlamda dedim 0 ve veronicada çok fazla backtracking var 2 ve 4'teki kadar bir backtracking yok 2 ve 4'teki backtracking temizleme runı atmıyosanız tam bir backtracking denmez bence.

Because The Internet dedi:

Backtracking olduğu doğru ama saatler önce muhabbeti olduğunu hiç hatırlamıyorum. O kadar uzun bir haritası da yok yani. Maks 10 dakika falan geri gitmeye zaman harcarsınız.


Buna kesinlikle katılıyorum. O uçak bossunun allah belasını versin oyunu bırakıyordum neredeyse ama tek mermi bile atmadan geçebileceğimiz bir taktiği var.

Genişletmek için tıkla...

Küçültmek için tıkla...

Yani hocam, biraz abartılı yazmış olabilirim ama cidden Veronica'da biraz fazla var ya, ben onu bahsettim ama remake'le düzelir bence. Güzel oyun, ben sadece bitiremedim. Bossları, o sizin dediğiniz uçak bossu gibi çok sıkıntılı. Biraz oyun ama remake'le bence oyun güzel olacak gibi duruyor. Zaten remake'i bitireceğim ama

Because The Internet dedi:

Ben code veronicadaki backtracking mantığını seviyordum. Çok daha kompleks hissettiriyordu. Bir anahtarın oyunun başındaki bir yeri açması falan. En sevdiğim relerden biridir.

Genişletmek için tıkla...

Küçültmek için tıkla...

Zaten code veronicaya yazmıştım hocam seveni çok sever sevmeyeni hiç sevmez diye.