Hayat, insanın anlam yüklemeye çalıştığı boş kutulardan ibarettir. Varılacak bir yer olmadığı gibi, aslında geç kalınmış bir an da yoktur mesela yalnızca hızla akan bir tren camından izlenen ve artık seçilemeyen yeşil çizgiler vardır. Sonuçta hepimiz, boşluğa doğru bağıran ve kendi yankısını hakikat sanan varlıklarız.