nisaa
Üstün
- Katılım
- 28 Mayıs 2024
- Mesajlar
- 1.321
- Makaleler
- 3
- Çözümler
- 10
- Beğeniler
- 1.105
Merhaba arkadaşlar,
Benim gibi bir durumla karşılaşan var mı acaba? Bir süredir kendimi çok kötü hissediyorum, daha önce de yaşıyordum ama bu sene içerisinde çok fazla arttı. Overthinking, OKB gibi psikolojik sorunlar yaşadığımı düşünüyorum, hatta bazen depresyona girdiğimi düşünüyorum. Reşit bir birey olmadığım için psikiyatri bölümüne gidemiyorum, çocuk ve ergen ruh sağlığı bölümüne yönlendiriyorlar.
Asıl sorunum şu: Aileme sorunlarımı ve bunların bana göre sebeplerini anlatmak istemiyorum, onların duymasını hiç istemiyorum. Sizce bu bölüme gitsem yaşadıklarımı, düşündüklerimi onlara mı anlatacaklar? Bu beni çok endişelendiriyor. Bir de çocuk ergen ruh hastalığı bölümü olduğu için annem ile gitmem gerekiyor. Konuşurken dışarıya mı alırlar? Sorunlarımı anlattıktan sonra beni çıkartıp ya da benim yanımda aileme sorunlarımı ve sebeplerini anlatır mı?
Bir de anlattıklarımın gizli kalacağından emin değilim. Bu konuşmalar bir yerde kayıt altına alınıyor mu? Örneğin artık ne isim veriliyorsa evraklarımda falan hasta şikayetinde falan sorunlarım, anlattıklarım yazar mı? Gelecekte herhangi bir sorunla karşılaşabilir miyim psikolojik destek aldığım için? (arkadaşlar aşırı düşünme rahatsızlığım olduğu için bunlardan emin olmadan gitmek istemiyorum, yazdıklarım biraz uzun biliyorum fakat emin olmak istiyorum. Eğer böyle değilse gitmeyeceğim çünkü)
Kendimi bu şekilde sağlıklı hissetmiyorum, en küçük olaylarda bile "bağlarım kopmuş mudur? Kemiğim erimiş midir, bilgisayarım yanar mı? Dokunsam elektrik akışından kısa devre olur mu? Fanlarım soğutmuyor mu? Bileğim acaba çatlamış mıdır? Telefonum bu bozuldu? Virüs mü yedim?" gibi kendimi kötü hissettirecek şeylere kafayı takıyorum, belirli konularda çok fazla takıntılıyım, sorunlarımdan kaynaklı diye düşünüyorum. Bir destek almak istiyorum ama ailem psikolojik ilaçlara karşı çıkıyor. Psikoloğa gitmeme izin veriyorlar fakat hiçbir şekilde ilaç kullanmama müsaade etmeyeceğini söyledi. Sadece konuşarak bu sorunların üstesinden gelebileceğimi düşünüyor sanırım bir de bağımlı falan olacağımdan ya da okula da gideceğim için beni kötü etkileceğinden korkuyor galiba. Ben insan psikolojisi ile de ilgileniyorum sorunlar öyle konuşarak falan tedavi olmaz ki, ilaç tedavisinin de gerekli olduğunu düşünüyorum.
Sizce ne yapmalıyım? Psikoloğa gitsem, sorunlarımı anlatmamasını söylesem olur mu? İlaç tedavisi almadan sadece konuşarak bu sorunları aşabilir miyim?
@6825 hocam sizin deneyiminiz nasıldı? Nasıl yaklaşıyorlar bir de işte dışarıya çık, müzik dinle rahatla gibi dandik sanki benim bilmediğim saçma tavsiyeler mi veriyorlar?
Benim gibi bir durumla karşılaşan var mı acaba? Bir süredir kendimi çok kötü hissediyorum, daha önce de yaşıyordum ama bu sene içerisinde çok fazla arttı. Overthinking, OKB gibi psikolojik sorunlar yaşadığımı düşünüyorum, hatta bazen depresyona girdiğimi düşünüyorum. Reşit bir birey olmadığım için psikiyatri bölümüne gidemiyorum, çocuk ve ergen ruh sağlığı bölümüne yönlendiriyorlar.
Asıl sorunum şu: Aileme sorunlarımı ve bunların bana göre sebeplerini anlatmak istemiyorum, onların duymasını hiç istemiyorum. Sizce bu bölüme gitsem yaşadıklarımı, düşündüklerimi onlara mı anlatacaklar? Bu beni çok endişelendiriyor. Bir de çocuk ergen ruh hastalığı bölümü olduğu için annem ile gitmem gerekiyor. Konuşurken dışarıya mı alırlar? Sorunlarımı anlattıktan sonra beni çıkartıp ya da benim yanımda aileme sorunlarımı ve sebeplerini anlatır mı?
Bir de anlattıklarımın gizli kalacağından emin değilim. Bu konuşmalar bir yerde kayıt altına alınıyor mu? Örneğin artık ne isim veriliyorsa evraklarımda falan hasta şikayetinde falan sorunlarım, anlattıklarım yazar mı? Gelecekte herhangi bir sorunla karşılaşabilir miyim psikolojik destek aldığım için? (arkadaşlar aşırı düşünme rahatsızlığım olduğu için bunlardan emin olmadan gitmek istemiyorum, yazdıklarım biraz uzun biliyorum fakat emin olmak istiyorum. Eğer böyle değilse gitmeyeceğim çünkü)
Kendimi bu şekilde sağlıklı hissetmiyorum, en küçük olaylarda bile "bağlarım kopmuş mudur? Kemiğim erimiş midir, bilgisayarım yanar mı? Dokunsam elektrik akışından kısa devre olur mu? Fanlarım soğutmuyor mu? Bileğim acaba çatlamış mıdır? Telefonum bu bozuldu? Virüs mü yedim?" gibi kendimi kötü hissettirecek şeylere kafayı takıyorum, belirli konularda çok fazla takıntılıyım, sorunlarımdan kaynaklı diye düşünüyorum. Bir destek almak istiyorum ama ailem psikolojik ilaçlara karşı çıkıyor. Psikoloğa gitmeme izin veriyorlar fakat hiçbir şekilde ilaç kullanmama müsaade etmeyeceğini söyledi. Sadece konuşarak bu sorunların üstesinden gelebileceğimi düşünüyor sanırım bir de bağımlı falan olacağımdan ya da okula da gideceğim için beni kötü etkileceğinden korkuyor galiba. Ben insan psikolojisi ile de ilgileniyorum sorunlar öyle konuşarak falan tedavi olmaz ki, ilaç tedavisinin de gerekli olduğunu düşünüyorum.
Sizce ne yapmalıyım? Psikoloğa gitsem, sorunlarımı anlatmamasını söylesem olur mu? İlaç tedavisi almadan sadece konuşarak bu sorunları aşabilir miyim?
@6825 hocam sizin deneyiminiz nasıldı? Nasıl yaklaşıyorlar bir de işte dışarıya çık, müzik dinle rahatla gibi dandik sanki benim bilmediğim saçma tavsiyeler mi veriyorlar?
Son düzenleme: