Relapse 5
Üstün
- Katılım
- 28 Aralık 2024
- Mesajlar
- 1.377
- Çözümler
- 28
- Beğeniler
- 1.449
Eminem burada bize yaşadığı bir şeyi anlatmıyor, tam tersine, yaşanması çok muhtemel olan ama kıl payı kurtulduğu bir alternatif evreni simüle ediyor. 2007 yılında yaşadığı o metadon overdose olayı var. Doktorların iki saat daha geç kalsan ölmüştün dediği o gece. İşte bu şarkı, Eminem'in o gece öldüğü bir senaryoda geçiyor. Yani bize seslenen kişi, stüdyosunda keyfi yerinde olan Marshall Mathers değil mezarının başından çocuklarının büyüyüşünü izleyen ve müdahale edemeyen, pişmanlık dolu bir hayalet. Bu ya böyle olsaydı? Kurgusu, şarkıyı sıradan bir drama olmaktan çıkarıp, psikolojik bir gerilim filmine dönüştürüyor.
Sözlere dikkat ettiyseniz, Eminem'in önceki özür dilerim temalı şarkılarından çok daha spesifik ve can yakıcı detaylar içerdiğini fark edersiniz. Genelde yanınızda olamadım der geçerdi ama burada direkt olarak kaçırdığı anları, sanki bir film şeridi gibi önümüze seriyor. En vurucu kısım bence Hailie ile ilgili olan yerler. Şarkıda kızının Podcast'ini dinleyemediğinden, mezuniyetini göremediğinden ve en önemlisi onu düğününde damada teslim edemediğinden bahsediyor. Gerçek hayatta Eminem bunların hepsini yaptı, kızının düğününü gördü, yanında oldu. Ama şarkıdaki o alternatif ölü Eminem, bunları yapamadığı için üzülüyor. İnsanı en çok etkileyen de bu zaten sahip olduğu bu anıların, bağımlılık denen illet yüzünden nasıl bir anda hiç yaşanmamış olabileceğini kendine hatırlatıyor. Sadece Hailie değil Alaina'nın düğününü kaçırması, Stevie'nin büyümesine, kimlik arayışına ve yetişkinliğe adım atmasına şahit olamaması gibi detaylar, şarkıyı bir babanın en büyük kabusuna dönüştürüyor.
Nakarat için Jelly Roll'un Save Me parçasının seçilmesi bence deha ürünü bir tercih. Jelly Roll, şu an Amerikan müzik piyasasında bağımlılık, suç, düşüş ve kefaret temalarını en samimi, en sokak diliyle anlatan adam. Eminem'in Verse'lerdeki o kırılgan, zaman zaman çatlayan sesiyle inanılmaz bir uyum sağlamış. Prodüksiyonun o canlı kayıt hissi veren, sanki bir stadyumda değil de boş bir odada yankılanıyormuş gibi tınlayan hali, temanın ağırlığını taşıyabilmesi için bilinçli yapılmış. Şarkı, cilalı bir rap hiti gibi değil, gerçekten bir yardım çığlığı gibi tınlıyor.
Bir de bu şarkıyı analiz ederken, 2017 çıkışlı revival albümündeki Castle ve Arose şarkılarını geçmemek lazım. Hatırlarsanız Arose şarkısında Eminem hastane yatağındaydı, ölüyordu ama şarkının sonunda kaset geri sarma sesi geliyordu ve hayata dönüp hapları tuvalete atıyordu. O, hikayenin iyi sonuydu. Somebody Save Me ise kasetin geri sarılmadığı, doktorların pes ettiği, ölümün gerçekleştiği ve çocukların babasız kaldığı kötü son bad ending. Eminem, kariyerini ve belki de Slim Shady Persona'sını gömerken, dinleyicisine madalyonun diğer yüzünü, yani neredeyse ne olacağını göstermekten çekinmemiş. Mockingbird ile babanız çalışıyor, düzeltecek diyen adam, burada babanız başaramadı, özür dilerim diyor. Bu parça (storytelling) ne demek olduğunu herkese bir kez daha kanıtlamış adam. Albümün genelindeki o satir ve eğlence havasından sonra böyle bir tokatla bitirmesi, bence albümün değerini artıran en büyük etken.