Hatırlayamadığım kadar çok oldu. İstesem de ağlayamıyorum nedense. Misal çok sevdiğim bir yakınım öldüğünde ağlamayı bırak, tepki bile vermemiştim. Uğraşıyorum fakat yine olmuyor. Bu iyi bir şey mi yoksa kötü mü bilmiyorum bile.
Benim kaybım olmadı fakat o kadar kötüleri gördüm ki, artık sürekli mutsuz bir insan olduğumdan ağlamıyorum. Zaten ağlamak için gözümüzden yaş akmasına gerek yok, yani öyle değil mi? Bizi duygusuz yapan şey bu ülke de yaşanan şeyler ve bize yaşattıkları.