Bu cümleye denk geldiğimde içimde bir boşluk olmuştu. Hepimiz planlar yapıyoruz, hayat bitmek bilmeyen isteklerimiz üzerine kurulu. Daha bugünü yaşamadan yarın olacakları düşünüyoruz. Bazen de gelecek adına kaygılarımız oluyor. Ama tüm bunların içinde kaybolup giderken biraz da anı yaşayıp keyif almak gerekli. Çünkü hayata veda ettiğimizde bizi yakın çevremizdeki birkaç kişi hariç kimse hatırlamayacak
Yakın çevremizin bile bir süre sonra sadece ara sıra akıllarına gelen birer anı olacağız. Çok takmaya gerek yok, hiç plan yapan biri değilim. O gün gelsin bakarız kafasındayım.
Belki de kaygılandığımız gelecekten çok daha kaliteli bir hayat bizi bekliyor. Anı yaşamaya başladığımdan beri hayatım ve hayata bakış açım hep değişti.
Belki de kaygılandığımız gelecekten çok daha kaliteli bir hayat bizi bekliyor. Anı yaşamaya başladığımdan beri hayatım ve hayata bakış açım hep değişti.
Aslında bu konuda Marcus Aurelius'un görüşleri çok saygı duyulası. Memento Mori der buna Stoacılar. Ölüm yaşamı değersizleştirmez; aksine ona gerçek değerini kazandırır. Her an ölebileceğini bilen insan, zamanını boş şeylerle harcamaz; erdemli, adil ve anlamlı bir hayat sürmeye odaklanır. "Her anını son anınmış gibi yaşa; telaşsız, uykusuz ve yapmacıklıktan uzak."
Aslında bu konuda marcus Aurelius'un görüşleri çok saygı duyulası. Memento mori der buna stoacılar. Ölüm yaşamı değersizleştirmez; aksine ona gerçek değerini kazandırır. Her an ölebileceğini bilen insan, zamanını boş şeylerle harcamaz; erdemli, adil ve anlamlı bir hayat sürmeye odaklanır. "her anını son anınmış gibi yaşa; telaşsız, uykusuz ve yapmacıklıktan uzak."