Anladım. Ama sonraki saati çok fazla düşünmeden bu anı ve bu dakikayı yaşasanız sizin için çok daha güzel olmaz mı? Duygularınızı anlıyorum ama motive olmak için illaki bir düşünceye ya da bir felsefeye ihtiyacınız yok bence. Varlığınızın bu dünya ile kısıtlı olmadığına inanan biri olarak bu dünya ile her ne olursa olsun barışık yaşayabilirsiniz. Ne demeye çalıştığınızı da anlıyorum evet günümüzde çılgınca bir kaos var ve biz bu kaosun içinde bazen kendimizi yalnız bazen de çaresiz hissedebiliriz. Ama spiritüel olarak kendini geliştirmiş birinin bu kaosu anlamlandırması ve kendini bu dünyada geliştirip, bilgiler edinerek tam da Islam dininin söylediği gibi kalıcı ve yararlı bir iz bırakması, en azından o izi bırakmak için çabalaması gerekmez mi?