Evlenmeyi düşünüyor musunuz? Evlenmeye değer mi?

babyYoda dedi:

Ben okuldan mezun olup ise baslayinca ve duzgun sartlar olunca evlenmeye okeyim bence her zihnen olgunlasmis erkegin hayatinda ulasabilecegi top nokta bir aile kurmak karisina iyi bir koca cocuklarina ise iyi bir baba olabilmektir. Eger bu sorumlulugu karsilayacak biri iseniz sonuna kadar deger . Evlendiginiz kadinla ve kuracaginiz aile ile 70 yasiniza geldiginde zamanin nasil gectigini bile anlayamazsiniz.

Genişletmek için tıkla...

Baba olmak istediğimden emin degilim.

babyYoda dedi:

Ben okuldan mezun olup ise baslayinca ve duzgun sartlar olunca evlenmeye okeyim bence her zihnen olgunlasmis erkegin hayatinda ulasabilecegi top nokta bir aile kurmak karisina iyi bir koca cocuklarina ise iyi bir baba olabilmektir. Eger bu sorumlulugu karsilayacak biri iseniz sonuna kadar deger . Evlendiginiz kadinla ve kuracaginiz aile ile 70 yasiniza geldiginde zamanin nasil gectigini bile anlayamazsiniz.

Genişletmek için tıkla...

Yazdiklariniza yanlış demiyorum bu arada. Doğru.

Sıla dedi:

Hangi yolu seçerseniz seçin her zaman seçmediğiniz yolu merak edeceksiniz bunu da unutmayın. Yani evlendiniz diyelim, evlenmeseydim bak şöyle şöyle olurdu diyeceksiniz, evlenmediniz diyelim bu sefer de evlenseydim şöyle olur muydu diyeceksiniz. Bu hep böyledir. Bu yüzden geleceği çok fazla düşünmemeniz ve kararlarınıza güvenmeniz, anı yaşamanız daha güzel bir tercih olur. Öyle ki yaşlılık daha uzak bir gelecek bunu hiç düşünmemelisiniz.

Genişletmek için tıkla...

Yani biraz öyle. Ben hayatımda şu an çalışıp, kendi başıma bilgisayarımda kitapla filmle diziyle arkadaşlarla takılıyorum. Bakalım hayırlısı.

babyYoda dedi:

@EmirBey oyle anlamadim zaten sikinti yok sadece yas ilerledikce
zihniyet degisiyor,karakter oturuyor kendimden bile fark ediyorum 3 5 sene once daha deli dolu bir insandim son bir senedir daha sakin kendi halimde takiliyorum bilmiyorum yasin ilerledikce getirdigi bir gelecek baskisi da olabilir.

Genişletmek için tıkla...

Yaşım 26.

babyYoda dedi:

Kral sanirim senin karakter oturmus.

Genişletmek için tıkla...

"Çocukken insanı anne babası sevebiliyor doğrudur belki. Ancak gençlik ve büyüklük döneminde işler farklı hal alıyor. Beklentiler işin içine giriyor. Bir şey başarman bekleniyor. Bir baltaya sap olman bekleniyor. Ben bunların hepsini yasadim maalesef. Matematik yapamiyosan değerin kalmıyor mesela. Ki ben sözel yatkınlığı olan biriydim. Babamla bu ve başka pek çok konuda çatışma yaşadım. İnsan aynı kalmıyor. Kim olursa olsun. Ben babamı kaybettim ve 2 seneyi geçti ancak kendinden en çok bıktıran yine oydu. Bazen kendisinin beni sevmediğini bile düşünüyorum. Yine bir imkan olsa hayatta olmasını istemekle beraber kendisiyle yasamayı istemezdim. Neyse. Günümüzde insan ilişkileri bozuk bir durumda. Temel değerler çiğnendi gitti. Ben evlenmeyi biraz da bu sebepler yüzünden düşünmüyorum diyeyim. Bütün sebepleri bunlara indirgemek de yanlış olur. Şu an özel hayatımda kimse yok karşı cins olarak. Bir beklentim de yok. Mecbur kaldığım bir işi yapıyorum onun da yorucu tarafları var. Öyle yani durum. Kendime de kızdığım noktalar var tabi. Lise yıllarımda bilgisayar oyunlarına dalacagima daha çok ders çalışabilirdim... Her kızdığı noktada haksız değildi tabi kendisi. Sonuç olarak durum böyle."
Bu sohbetteki önceki yazılarımdan biri. Ben insanlardan bişey olmayacağını kendim goruyorum zaten.