TDK'nin bir işe yaradığını düşünüyor musunuz?

Dilbilim üzerine güzel ve akademik kaliteli yayınları var fakat şimdilerde gündelik dile dair çözümleri saçma ve mantıksız.

İşe yaramıyor. Ayrıca Techolay ve Technopat'ın da Türkçe kuralları yüzünden ban vermesini çok desteklemiyorum. Yine de kıyak geçiyorlar, fazla ban vermiyorlar .

Yeğenim benim zamanımda gazetede sözlük verirlerdi. Şimdi tüm kelimeleri değiştirdiler. Bildiğimizden şaşırıyorlar.

TDK ve TTK hiçbir işe yaramıyor.

Özerk yapıda olan TDK 1980 darbesiyle birlikte devlete bağlandığından beri işe yaramaz bir kurum hâline geldi. Çıkardıkları kitaplar güzel olsa da arkada devlet desteği olsa çok daha iyilerini şahıslar bile yapabilirdi.

İlgilenenler bilir Gerard Clauson'un 13. yüzyıl öncesi Türkçe kelimelerin etimolojisini yazdığı bir kitabı var. Bu kitap çıkalı elli yılı aşkın zaman oldu ancak TDK bu kadar önemli bir eseri hâlen Türkçeye çevirebilmiş değil ve bu kitap kadar bilgi birikimine sözcük çeşitliliğine sahip başka bir etimolojik sözlüğümüz yok. Bu kitabın hâlâ Türkçeye çevrilememiş olması çok büyük bir ayıp.

Türk Tarih Kurumu ve Türk Dil Kurumunun ortaklaşa bir biçimde Orta Asya'yı adeta eşelemesi gerekiyor ancak TDK yine neyse de TTK ne yapıyor belli değil.

Her sene milyon tane kural degistiren, ertesi sene onlari geri eski haline getiren ve bunun disinda hic bir islevi olmayan bir kurulus.

Yani, hayir. TDK'nin bir ise yaradigi yok.

oki dedi:

Her sene milyon tane kural degistiren, ertesi sene onlari geri eski haline getiren ve bunun disinda hic bir islevi olmayan bir kurulus.

Yani, hayir. TDK'nin bir ise yaradigi yok.

Genişletmek için tıkla...

Küçültmek için tıkla...

Aslında bunu yapmalarının nedeni Türkçenin gramerinin Latin alfabesine geçeli yaklaşık yüz yıl olmasına rağmen hâlâ bir sisteme oturtulamamış olması. Mesela çok söylenen "yeşil zeytin mi yeşilzeytin mi" muhabbeti de bundan kaynaklı.

TDK'ye göre ikinci sözcüğü anlamını kaybeden birleşik kelimeler birleşik yazılır. Dolayısıyla TDK yeşil zeytini "yeşilzeytin" diye kabul ettiği zamanlar düşünüyor ki "Zeytin burada anlamını yitirmiş yeşil zeytin apayrı bir şeydir birleşik yazmalıyız." Böyle düşünmediğinde yani ayrı yazılmasını kabul ettiğindeyse "Yeşil burada sıfattır ve zeytinin rengini anlatır ayrı yazılmalıdır." diyor.

Bazen de halk kullanımı değiştiğinden değişiklik yapar: Unvanın ünvan olması gibi.

Burada asıl sorun, aslında bu belirsizlikleri müfredata koyan MEB'dedir. Mesela Ankara'ya göre "Takısız İsim Tamlaması" adında bir tamlama türü daha bulunur İstanbul'a göre ise bunlar sıfat tamlamasıdır. Örnek olarak ise altın yüzük, demir parmaklık gibi tamlamalar verilebilir. MEB ise bu tartışmalı konuya dogmatik yaklaşarak konuyu tek doğru var mışçasına müfredatlara ekler.