Sporun birleştirici gücü derken, ülkedeki çürümüş zihniyetin bir çocuğu bile hedef alacak kadar alçalabileceğini unuttuk maalesef. 3-4 yaşındaki bir çocuğa güç gösterisi yapmaktan utanmayan o zavallı, aslında kendi küçüklüğünü ve acizliğini tescillemiş durumda. Asıl korkunç olan ise bu vicdansızlığın tribünlerde sıradanlaşması ve ses çıkarılmadıkça cesaret bulması. Bu tarz ruh hastalarının spordan ömür boyu men edilmemesi, adalet sisteminin ve kulüplerin en büyük ayıbıdır. Yazık, gerçekten çok yazık...