Guilty Conscience
Üstün
Abi, insanlar bu adamın yaptığı müziğe gereksiz anlam yüklemiş ya. Tamam, Ferdi Tayfur’un şarkılarında aşk var, ayrılık var, acı dolu hikayeler var, eyvallah. Ama başka ne anlatıyor, bir düşünmek lazım. Şarkılar samimi mi? Evet. Duygusal mı? Kesinlikle. Hani bir şekilde insanın içini cız ettiriyor, tamam. Saygı duyuyorum, büyük sanatçı sonuçta.
Ama bak kanka, bizim millet müzik değil, söz dinliyor. Yani melodinin ne anlattığı değil, lafın kendisiyle avunuyorlar. Halbuki müzik dediğin biraz da hayata motivasyon katmalı be abi. İnsanların hayatlarında yaşadığı zorlukları düşün, bu zorluklardan çıkış yolu sunan, onlara güç veren bir şey dinlemek istemez misin? Ama yok, bizde hep acı, hep dert. Sanki bu kadermiş gibi kabulleniyoruz.
Aşk, ayrılık... hep aynı terane. Başka bir şey yok sanki, hep aynı duygular, aynı hikayeler. Bazen diyorum ki, abi biraz farklı bi şey olsa ya? İnsanlara ilham ver, "Bak sen de yapabilirsin" de. Bi’ derinleş, bi’ değişik konuya gir. Ama yok, dönüp dolaşıp hep aynı mevzu.
Ama bizde müzik, "Ayrıldık, bittik, mahvolduk" temalı. Yani diyorum ki, aşk tamam da bir yere kadar abi. Hayat sadece aşk mı? Başarı var, mücadele var, hayaller var. Bunlar neden şarkılarda yok? Neden bir şarkı dinleyip “Tamam ya, ben bunu başarabilirim” diyemiyoruz? Müzik, insanı karamsarlığa çekmek yerine hayata bağlayan bir şey olmalı. Zorlukların geçici olduğunu, her gecenin bir sabahı olduğunu hatırlatmalı.
Saygım sonsuz, tamam mı? Adam emek vermiş, bir döneme damgasını vurmuş, orası ayrı. Ama bana sorarsan, müziği biraz daha farklı şeyleri de kapsasa, daha derinleşse çok daha güzel olurdu. İnsanları karamsarlığa değil de hayata bağlayan bir şeyler olsa... Neyse, bu da benim kişisel görüşüm işte.
Ama bak kanka, bizim millet müzik değil, söz dinliyor. Yani melodinin ne anlattığı değil, lafın kendisiyle avunuyorlar. Halbuki müzik dediğin biraz da hayata motivasyon katmalı be abi. İnsanların hayatlarında yaşadığı zorlukları düşün, bu zorluklardan çıkış yolu sunan, onlara güç veren bir şey dinlemek istemez misin? Ama yok, bizde hep acı, hep dert. Sanki bu kadermiş gibi kabulleniyoruz.
Aşk, ayrılık... hep aynı terane. Başka bir şey yok sanki, hep aynı duygular, aynı hikayeler. Bazen diyorum ki, abi biraz farklı bi şey olsa ya? İnsanlara ilham ver, "Bak sen de yapabilirsin" de. Bi’ derinleş, bi’ değişik konuya gir. Ama yok, dönüp dolaşıp hep aynı mevzu.
Ama bizde müzik, "Ayrıldık, bittik, mahvolduk" temalı. Yani diyorum ki, aşk tamam da bir yere kadar abi. Hayat sadece aşk mı? Başarı var, mücadele var, hayaller var. Bunlar neden şarkılarda yok? Neden bir şarkı dinleyip “Tamam ya, ben bunu başarabilirim” diyemiyoruz? Müzik, insanı karamsarlığa çekmek yerine hayata bağlayan bir şey olmalı. Zorlukların geçici olduğunu, her gecenin bir sabahı olduğunu hatırlatmalı.
Saygım sonsuz, tamam mı? Adam emek vermiş, bir döneme damgasını vurmuş, orası ayrı. Ama bana sorarsan, müziği biraz daha farklı şeyleri de kapsasa, daha derinleşse çok daha güzel olurdu. İnsanları karamsarlığa değil de hayata bağlayan bir şeyler olsa... Neyse, bu da benim kişisel görüşüm işte.
