eternatus 39
Uzman
- Katılım
- 16 Ocak 2026
- Mesajlar
- 603
- Çözümler
- 9
- Beğeniler
- 424
Giriş
Film oyunlarını bilirsiniz, genelde kısıtlı bütçeyle yapılan, her tarafı dökülen PS2 döneminin kayda değer bir kısmını kapsayan sektör ama bu sefer bir istisnayla karşınıza çıkıyorum çünkü bugünün konusu filminden bile iyi olan X-Men: Origins Wolverine.
Teknik Kısımlar
Sizlere bu oyunun tam tamına 7 platforma çıktığını söylesem, evet 7. Tabii bu her versiyon birbirinden farklı; NDS, PSP, PS2/Wii ve son olarak ana platform PC/PS3/Xbox 360. Tabii ki de bu incelemede Uncaged Edition yani PC/PS3/Xbox 360'a çıkan portu konuşacağım.
Peki oyun bu üç ana platformda ne kadar iyi çalışıyor? Ben oyunu Xbox 360'tan bitirdiğimden, büyük ihtimalle çoğunuzun oynayacağı/oynadığı PC platform hakkında bir şey diyemem ama videolardan gördüğüm kadarıyla 2009'da çıkmasına rağmen günümüz bilgisayarlarında stabil +60 FPS ve sorunsuz çalışan bir PC portu var. Xbox 360/PS3 portunu konuşacak olursak... Oyun Xbox 360'ta rezalet çalışıyor. En baştan oyun zaten 30 FPS, çoğu savaş anlarında da FPS 20'lere kadar düşüyor. GTA 5'in, RDR 1'in stabil çalıştığı konsolda X-Men: Origins Wolverine'in bu kadar kötü çalışması gerçekten rezalet bir durum.
Grafikler konusuna gelecek olursak, düz 7. jenerasyon grafikleri; işte ne artısı var ne de eksisi. Teknik kısımda son bir şey hakkında söylenmek istiyorum, o da oyunda altyazıların olmaması. Evet, 2009'da çıkan oyunda altyazılar yok. Bazılarınız için bu hiç sorun olmayabilir ama İngilizcesi konuşmalara yetmeyen çoğu zaman altyazılardan anlayanlar için üzücü bir durum.
Hikaye
Bu adı üstüne bir film oyunu ve oyuna başlarken hikayeyle pek bir ilgim olmadı çünkü filminde hikayesi berbattı ama oyunun ortalarına doğru oyunun filmden ayrıldığı bir kısım var; o da Bolivar Trask isimli bilim adamının dünyayı tehlike altına sokacak sentinel robotlarını geliştirdiğini öğrenmemiz. Bolivar Trask bizden kaçmayı başarıyor ve o andan itibaren amacımız onu bulmak ve sentinel planının başlamadan bitirmek.
Spoiler'a girmeden ancak bu kadar anlatabilirim sanırım. Hikaye hakkında konuşacak olursak, filmden ayrılıp kendi bir nebze kendi senaryolarını yazmalarını ne kadar takdir etsem de bu da filmi gibi boktan ve klişe. O yüzden hikayeye pek değinmeden oynanışa geçmek istiyorum çünkü ara sahneleri izlerken Reels kaydırıyordum.
Oynanış ve Genel Oyun
Bir Wolverine oyunundan en çok ne beklersiniz? Pençelerinizle düşmanlarınızı doğrayıp ortalığı kan gölüne çevirmeyi, değil mi? O zaman doğru yerdesiniz çünkü bu oyun, temel aldığı filmden daha kanlı, bir diğer deyişle "vahşi" olduğunu söyleyebilirim.X-Men: Origins Wolverine'de diğer oyunların yapmadığı, daha doğrusu uğraşmak istemediği hasar aldıkça Wolverine'in parçalanmasını sağlayan mekanik bulunuyor. Savaşta canınız azaldığı zaman ana karakterin kemiklerini, iç organlarını görmek oldukça hoş bir detay ve Wolverine'in özel güçlerinden rejenerasyon, yani kendini iyileştirmeyi de kısa süre içinde hasar almadığında deneyim edebiliyorsunuz.
Oynanışa geçmenin vakti geldiyse oyunu nihayet övmeye başlayabiliriz. Oynanışın eski God of War'lardan oldukça esinlendiğini söyleyebilirim. Oyunda üç atağınız bulunuyor; bunlar kare ile yapacağınız normal saldırılar, üçgen ile yapacağınız ağır saldırılar ve son olarak da yuvarlak ile de kapma ve fırlatma hareketleri. Bunları kombolayarak düşmanlarımızı en oturaklı şekilde öldürmeye çalışıyoruz. R1 ile düşmanların üstüne belirli mesafelerden atlayabiliyorsunuz. Beğendiğim özelliklerinden biri de savaşırken çevreyle olan etkileşimimiz. Düşmanlarınızı kapma hareketiyle yakalayıp kızağa saplayabilir, uçurumdan atabilir ya da duvarlara gömçürebilirsiniz. Oyunda finisher'lar da bulunmakta; genellikle düşmanın uzuvlarını kopardığımız bu finisher'ların izlemesi oldukça zevkli. Bunların dışında oyunun ilk yarısında oynanışınıza 4 tane birbirinden farklı özel saldırı alıyorsunuz; bunlar sırasıyla:
1- Kendi etrafınızda dönerek yaptığınız saldırı (evet, isimlerini unuttum)
2- Wolverine'i öfkelendiren ve tamamen çılgınlaştıran rage
3- Düşmana matkap gibi saldırdığınız atak ve
4- Son olarak da belirli yöne devamlı şekilde dikey saldırı yaptığınız Cyclone'a benzeri atak
Bu atakları rage barınızdan harcayarak yapıyorsunuz ki rage barınızın dolma süresi uzun olduğundan çoğu zaman bir savaşta maksimum 2 veya 3 kere bu özel saldırılardan yapabiliyorsunuz.
Bunların yanı sıra seviye atlayarak da maksimum hasarınızı, canınızı ve yeteneklerinizi güçlendireceğiniz beceri puanları kazanmakla birlikte oyun içinde bulduğunuz mutajenlerle ek geliştirmelerde yapabiliyorsunuz.
L1 ile feral sense (kurt görüşü) açabiliyoruz; bu mekanik oyunda nereye gideceğimizi gösteriyor ve düşmanları parlatıp oyunun ilerleyen kısımlarında çıkan görünmez düşmanları görmemizi sağlıyor. Maalesef ki oyunun ilk yarısında bahsettiğim 4 özel saldırıyı aldıktan sonra oyunun ikinci yarısında hiçbir şekilde oynanışınızı zenginleştirecek beceri hareketi yok; bu da haliyle oynanışın tekrar etmesine yol açıyor. Düşman çeşitliliği kısmına gelecek olursak, oyunun ilk yarısında her saatte yeni düşmanlar görüyorken, ikinci yarısında bir tane bile yeni düşman göremiyorsunuz.
Boss konusunda oyunun en çok tekrar eden yönlerinden biri 10 saatlik oyunda 5 tane farklı boss savaşı var ve ilk ikisi o kadar çok tekrar ediyor ki anlatamam. Aynı bosstan bir 15-20 defa kesiyorsunuz, bakın abartmıyorum; bir bölümde oyun kafanıza 4 tane Boss'u aynı anda atıyor. Tabii bir yerden sonra kesmesi kolaylaştığı için normal düşman keser gibi kesiyorsunuz da böyle bir tembelliğin asla kabul edilemez olduğunu düşünüyorum. Oyunun tekrar eden kısımları sadece bunlar değil; 10 saatlik oyunda 3 farklı bölüm var, bunlar orman, fabrika ve ormanın akşam ve karlı hali. 10 saatlik oyun boyunca bunların arasında dönüp duruyorsunuz. Oyun boyunca bir geçmişe bir günümüze gidiyoruz ama şöyle bir durum var ki günümüzde aldığımız geliştirmelerin aynısı geçmişe gidince silinmiyor, bu da karakter gelişimini kötü yönde etkiliyor haliyle. Ayrıca oyunun bazı kısımlarına bulmaca koymuşlar da, koymasalar daha iyiymiş çünkü bunlar hem sıkıcı hem de her zamanki gibi tekrar ediyor.
Oyuna bir noktada hakkını vermek lazım; o da özel kostümler, filmlerde olmayan çizgi roman kostümlerini toplayıp açabiliyorsunuz ve kostümler de oldukça güzel ve hoş görünüyor. Seslendirme için de Hugh Jackman ile anlaşmaları oldukça güzel olmuş.
Son Sözler ve Özet
Oyun hakkında bu kadar konuştum, çoğunlukla kötü yönlerinden bahsetmiş olsam da bu 9 saatlik sürede eğlendim diyebilirim. Bunun temel sebebi de bence Wolverine gibi bir karakteri kontrol etmemiz rol alıyor; pençelerle doğramak, biçmek esasında iyi olduğundan film oyunları sektörünün üst sıralarında yer almayı başarabiliyor.
Puanım 6.5/10.
Buraya kadar okuduğunuz için teşekkür ederim. Bir sonraki oyun incelemesinde (eğer olursa tabii
) görüşmek üzere.
Film oyunlarını bilirsiniz, genelde kısıtlı bütçeyle yapılan, her tarafı dökülen PS2 döneminin kayda değer bir kısmını kapsayan sektör ama bu sefer bir istisnayla karşınıza çıkıyorum çünkü bugünün konusu filminden bile iyi olan X-Men: Origins Wolverine.
Teknik Kısımlar
Sizlere bu oyunun tam tamına 7 platforma çıktığını söylesem, evet 7. Tabii bu her versiyon birbirinden farklı; NDS, PSP, PS2/Wii ve son olarak ana platform PC/PS3/Xbox 360. Tabii ki de bu incelemede Uncaged Edition yani PC/PS3/Xbox 360'a çıkan portu konuşacağım.
Peki oyun bu üç ana platformda ne kadar iyi çalışıyor? Ben oyunu Xbox 360'tan bitirdiğimden, büyük ihtimalle çoğunuzun oynayacağı/oynadığı PC platform hakkında bir şey diyemem ama videolardan gördüğüm kadarıyla 2009'da çıkmasına rağmen günümüz bilgisayarlarında stabil +60 FPS ve sorunsuz çalışan bir PC portu var. Xbox 360/PS3 portunu konuşacak olursak... Oyun Xbox 360'ta rezalet çalışıyor. En baştan oyun zaten 30 FPS, çoğu savaş anlarında da FPS 20'lere kadar düşüyor. GTA 5'in, RDR 1'in stabil çalıştığı konsolda X-Men: Origins Wolverine'in bu kadar kötü çalışması gerçekten rezalet bir durum.
Grafikler konusuna gelecek olursak, düz 7. jenerasyon grafikleri; işte ne artısı var ne de eksisi. Teknik kısımda son bir şey hakkında söylenmek istiyorum, o da oyunda altyazıların olmaması. Evet, 2009'da çıkan oyunda altyazılar yok. Bazılarınız için bu hiç sorun olmayabilir ama İngilizcesi konuşmalara yetmeyen çoğu zaman altyazılardan anlayanlar için üzücü bir durum.
Hikaye
Bu adı üstüne bir film oyunu ve oyuna başlarken hikayeyle pek bir ilgim olmadı çünkü filminde hikayesi berbattı ama oyunun ortalarına doğru oyunun filmden ayrıldığı bir kısım var; o da Bolivar Trask isimli bilim adamının dünyayı tehlike altına sokacak sentinel robotlarını geliştirdiğini öğrenmemiz. Bolivar Trask bizden kaçmayı başarıyor ve o andan itibaren amacımız onu bulmak ve sentinel planının başlamadan bitirmek.
Spoiler'a girmeden ancak bu kadar anlatabilirim sanırım. Hikaye hakkında konuşacak olursak, filmden ayrılıp kendi bir nebze kendi senaryolarını yazmalarını ne kadar takdir etsem de bu da filmi gibi boktan ve klişe. O yüzden hikayeye pek değinmeden oynanışa geçmek istiyorum çünkü ara sahneleri izlerken Reels kaydırıyordum.
Oynanış ve Genel Oyun
Bir Wolverine oyunundan en çok ne beklersiniz? Pençelerinizle düşmanlarınızı doğrayıp ortalığı kan gölüne çevirmeyi, değil mi? O zaman doğru yerdesiniz çünkü bu oyun, temel aldığı filmden daha kanlı, bir diğer deyişle "vahşi" olduğunu söyleyebilirim.X-Men: Origins Wolverine'de diğer oyunların yapmadığı, daha doğrusu uğraşmak istemediği hasar aldıkça Wolverine'in parçalanmasını sağlayan mekanik bulunuyor. Savaşta canınız azaldığı zaman ana karakterin kemiklerini, iç organlarını görmek oldukça hoş bir detay ve Wolverine'in özel güçlerinden rejenerasyon, yani kendini iyileştirmeyi de kısa süre içinde hasar almadığında deneyim edebiliyorsunuz.
Oynanışa geçmenin vakti geldiyse oyunu nihayet övmeye başlayabiliriz. Oynanışın eski God of War'lardan oldukça esinlendiğini söyleyebilirim. Oyunda üç atağınız bulunuyor; bunlar kare ile yapacağınız normal saldırılar, üçgen ile yapacağınız ağır saldırılar ve son olarak da yuvarlak ile de kapma ve fırlatma hareketleri. Bunları kombolayarak düşmanlarımızı en oturaklı şekilde öldürmeye çalışıyoruz. R1 ile düşmanların üstüne belirli mesafelerden atlayabiliyorsunuz. Beğendiğim özelliklerinden biri de savaşırken çevreyle olan etkileşimimiz. Düşmanlarınızı kapma hareketiyle yakalayıp kızağa saplayabilir, uçurumdan atabilir ya da duvarlara gömçürebilirsiniz. Oyunda finisher'lar da bulunmakta; genellikle düşmanın uzuvlarını kopardığımız bu finisher'ların izlemesi oldukça zevkli. Bunların dışında oyunun ilk yarısında oynanışınıza 4 tane birbirinden farklı özel saldırı alıyorsunuz; bunlar sırasıyla:
1- Kendi etrafınızda dönerek yaptığınız saldırı (evet, isimlerini unuttum)
2- Wolverine'i öfkelendiren ve tamamen çılgınlaştıran rage
3- Düşmana matkap gibi saldırdığınız atak ve
4- Son olarak da belirli yöne devamlı şekilde dikey saldırı yaptığınız Cyclone'a benzeri atak
Bu atakları rage barınızdan harcayarak yapıyorsunuz ki rage barınızın dolma süresi uzun olduğundan çoğu zaman bir savaşta maksimum 2 veya 3 kere bu özel saldırılardan yapabiliyorsunuz.
Bunların yanı sıra seviye atlayarak da maksimum hasarınızı, canınızı ve yeteneklerinizi güçlendireceğiniz beceri puanları kazanmakla birlikte oyun içinde bulduğunuz mutajenlerle ek geliştirmelerde yapabiliyorsunuz.
L1 ile feral sense (kurt görüşü) açabiliyoruz; bu mekanik oyunda nereye gideceğimizi gösteriyor ve düşmanları parlatıp oyunun ilerleyen kısımlarında çıkan görünmez düşmanları görmemizi sağlıyor. Maalesef ki oyunun ilk yarısında bahsettiğim 4 özel saldırıyı aldıktan sonra oyunun ikinci yarısında hiçbir şekilde oynanışınızı zenginleştirecek beceri hareketi yok; bu da haliyle oynanışın tekrar etmesine yol açıyor. Düşman çeşitliliği kısmına gelecek olursak, oyunun ilk yarısında her saatte yeni düşmanlar görüyorken, ikinci yarısında bir tane bile yeni düşman göremiyorsunuz.
Boss konusunda oyunun en çok tekrar eden yönlerinden biri 10 saatlik oyunda 5 tane farklı boss savaşı var ve ilk ikisi o kadar çok tekrar ediyor ki anlatamam. Aynı bosstan bir 15-20 defa kesiyorsunuz, bakın abartmıyorum; bir bölümde oyun kafanıza 4 tane Boss'u aynı anda atıyor. Tabii bir yerden sonra kesmesi kolaylaştığı için normal düşman keser gibi kesiyorsunuz da böyle bir tembelliğin asla kabul edilemez olduğunu düşünüyorum. Oyunun tekrar eden kısımları sadece bunlar değil; 10 saatlik oyunda 3 farklı bölüm var, bunlar orman, fabrika ve ormanın akşam ve karlı hali. 10 saatlik oyun boyunca bunların arasında dönüp duruyorsunuz. Oyun boyunca bir geçmişe bir günümüze gidiyoruz ama şöyle bir durum var ki günümüzde aldığımız geliştirmelerin aynısı geçmişe gidince silinmiyor, bu da karakter gelişimini kötü yönde etkiliyor haliyle. Ayrıca oyunun bazı kısımlarına bulmaca koymuşlar da, koymasalar daha iyiymiş çünkü bunlar hem sıkıcı hem de her zamanki gibi tekrar ediyor.
Oyuna bir noktada hakkını vermek lazım; o da özel kostümler, filmlerde olmayan çizgi roman kostümlerini toplayıp açabiliyorsunuz ve kostümler de oldukça güzel ve hoş görünüyor. Seslendirme için de Hugh Jackman ile anlaşmaları oldukça güzel olmuş.
Son Sözler ve Özet
Oyun hakkında bu kadar konuştum, çoğunlukla kötü yönlerinden bahsetmiş olsam da bu 9 saatlik sürede eğlendim diyebilirim. Bunun temel sebebi de bence Wolverine gibi bir karakteri kontrol etmemiz rol alıyor; pençelerle doğramak, biçmek esasında iyi olduğundan film oyunları sektörünün üst sıralarında yer almayı başarabiliyor.
Puanım 6.5/10.
Buraya kadar okuduğunuz için teşekkür ederim. Bir sonraki oyun incelemesinde (eğer olursa tabii
) görüşmek üzere. 
