- Katılım
- 22 Aralık 2023
- Mesajlar
- 2.136
- Çözümler
- 1
- Beğeniler
- 898
Merhaba,
İşe girdim ve yapamadım. Hiçbir vasfım yok. O yüzden ben de bilgisayar programcılığı okumaya karar verdim. Bir şirkete girip çalışmak istiyorum. Ancak birisi bana yine kafa karıştırıcı şeyler söyledi. Örneğin; Boğaziçi Üniversitesi Bilgisayar Mühendisliği mezunu olan bir kişi ile bilgisayar mühendisliği sıralamasında ilk 100 bine giren bir kişi arasında hiçbir fark olmadığını iddia etti.
Hatta çok ders çalışan kişilerin, bir süre sonra bundan bunaldığı için Boğaziçi'ndeki eğitimi bıraktığını söyledi. Bunun ne kadar doğru olduğunu bilmediğim için konuyu size danışmak istedim. Oraya kadar gelmeyi başaran bir insan neden eğitimi yarıda bıraksın ki? Boğaziçi örneğini, o kişi bu şekilde bahsettiği için verdim.
Yukarıda da belirttiğim gibi, bilgisayar programcılığı okumak istiyorum. İki yıllık bir eğitimin bana yeteceğini düşünüyorum ama mesleki açıdan ileride sıkıntı yaşar mıyım diye de endişeleniyorum. Şu an elimde Athlon II X2 260, 4 GB DDR3 RAM ve GT 220 ekran kartlı bir bilgisayar var. Üniversiteye başladığımda birinin bana yeni bir dizüstü bilgisayar alacağını sanmıyorum. Ailevi konulara girmek istemiyorum ama birinden bilgisayar beklentim yok, kesinlikle almayacaklarını biliyorum. Etrafımdan biri de yardımcı olmaz.
Bilgisayar programcılığını kazandığımı varsayalım. Rahatsızlığımdan dolayı odaklanma problemim var; bazen bir şeye bakarken dalıp gidiyorum. Fakat bir işi başarana kadar uğraşırım. Diğer insanlar 3-5 birim çalışıyorsa, ben çok daha fazlasını yaparım. Bu şekilde çalışıp kendimi geliştirdiğimde iş bulma olanakları ne durumda olur, onu tam olarak bilmiyorum. Boğaziçi örneğini veren kişi gerçekten haklı mı? Yani ders çalışmaktan bunalıp okulu bırakanlar gerçekten var mı? İlk defa böyle şeyler duyuyorum.
Son olarak şunu sormak istiyorum: Eğer bilgisayar programcılığı bölümünün önü açıksa, önümüzdeki sene bu bölümü okumak istiyorum. 25 yaşındayım. Belki size saçma gelebilir ama yaşadıklarımı yaşayan ya da beni anlayan kimse yok. Yoksa tüm bunları bir kenara bırakıp kendimi doğrudan dışarıdan geliştirmeyi mi denemeliyim? Bu şekilde bir yere varabilir miyim? Küçük de olsa bir iş bulma şansım olur mu?
İyi Sosyaller.
İşe girdim ve yapamadım. Hiçbir vasfım yok. O yüzden ben de bilgisayar programcılığı okumaya karar verdim. Bir şirkete girip çalışmak istiyorum. Ancak birisi bana yine kafa karıştırıcı şeyler söyledi. Örneğin; Boğaziçi Üniversitesi Bilgisayar Mühendisliği mezunu olan bir kişi ile bilgisayar mühendisliği sıralamasında ilk 100 bine giren bir kişi arasında hiçbir fark olmadığını iddia etti.
Hatta çok ders çalışan kişilerin, bir süre sonra bundan bunaldığı için Boğaziçi'ndeki eğitimi bıraktığını söyledi. Bunun ne kadar doğru olduğunu bilmediğim için konuyu size danışmak istedim. Oraya kadar gelmeyi başaran bir insan neden eğitimi yarıda bıraksın ki? Boğaziçi örneğini, o kişi bu şekilde bahsettiği için verdim.
Yukarıda da belirttiğim gibi, bilgisayar programcılığı okumak istiyorum. İki yıllık bir eğitimin bana yeteceğini düşünüyorum ama mesleki açıdan ileride sıkıntı yaşar mıyım diye de endişeleniyorum. Şu an elimde Athlon II X2 260, 4 GB DDR3 RAM ve GT 220 ekran kartlı bir bilgisayar var. Üniversiteye başladığımda birinin bana yeni bir dizüstü bilgisayar alacağını sanmıyorum. Ailevi konulara girmek istemiyorum ama birinden bilgisayar beklentim yok, kesinlikle almayacaklarını biliyorum. Etrafımdan biri de yardımcı olmaz.
Bilgisayar programcılığını kazandığımı varsayalım. Rahatsızlığımdan dolayı odaklanma problemim var; bazen bir şeye bakarken dalıp gidiyorum. Fakat bir işi başarana kadar uğraşırım. Diğer insanlar 3-5 birim çalışıyorsa, ben çok daha fazlasını yaparım. Bu şekilde çalışıp kendimi geliştirdiğimde iş bulma olanakları ne durumda olur, onu tam olarak bilmiyorum. Boğaziçi örneğini veren kişi gerçekten haklı mı? Yani ders çalışmaktan bunalıp okulu bırakanlar gerçekten var mı? İlk defa böyle şeyler duyuyorum.
Son olarak şunu sormak istiyorum: Eğer bilgisayar programcılığı bölümünün önü açıksa, önümüzdeki sene bu bölümü okumak istiyorum. 25 yaşındayım. Belki size saçma gelebilir ama yaşadıklarımı yaşayan ya da beni anlayan kimse yok. Yoksa tüm bunları bir kenara bırakıp kendimi doğrudan dışarıdan geliştirmeyi mi denemeliyim? Bu şekilde bir yere varabilir miyim? Küçük de olsa bir iş bulma şansım olur mu?
İyi Sosyaller.
