Hepimiz doğuyoruz, sınırlı zevklerle yaşıyoruz, hem psikolojik hem fiziksel acı çekiyoruz ve en sonunda ölüyoruz. Arkadaş yapsan sonu var, sevgili yapsan sonu var. Hayat çok boş değil mi? Sırf ölüm konusu yüzünden uzun süredir içine kapanık biriyim.
Doğru söylüyorsunuz ama anlamsız olduğu için üzülüyor değilim, mesela sevgili yaparsam ölüme kadar ilişkiyi sürdürsem bile en sonunda ya ben ya sevgilim ölecek ve 2 taraftan birisi acı çekecek.
Doğru söylüyorsunuz ama anlamsız olduğu için üzülüyor değilim, mesela sevgili yaparsam ölüme kadar ilişkiyi sürdürsem bile en sonunda ya ben ya sevgilim ölecek ve 2 taraftan birisi acı çekecek.
Bunlara bu kadar takilmayacaksin. Surekli surekli dusunup kafana takarsan varolussal krize girersin. Evet hayatta acilar var, zorluklar var, olum var. Ama bunlar olmasaydi iyi dedigimiz sey ironik sekilde o kadar da iyi hissettirmezdi.
Anı yaşamaya bak, bu şekilde düşünmeye devam edersen paradoksa girersin hocam hayattan zevk alamazsın. Yarına çıkacağımız belli değil işte bize sunulan hayatı en iyi şekilde yaşamaya bakmak lazım. İnançlı biriysen zaten son diye bir şey yok ama inanmıyorsan da anı yaşamaya bak sana sunulan hayatı en iyi şekilde yaşa.
Bir şeylerin sonu olduğu için anlamı var. Her şey sonsuz olsa hiçbir manası olmazdı. İyilik kötülük olduğu için anlamlı, varlık ise yokluk olduğu için anlamlı. İnsanın sonsuz ömrü olsaydı asıl her şey manasız olurdu.