Bu benim alanım bununla ilgili satır satır bilimsel yazı yazabilirim ama daha içten kısa ve net bir şey söylemek istiyorum. Ben yalnız kalmayı, kendisiyle vakit geçirmeyi çok seven biriyim ama pandemide uzun süre yalnız kaldığım bir dönem vardı gerçek anlamda yalnız olduğum bir dönem... Kitaplarım, filmlerim, dizilerim, oyunlar, kahvem, her şeyim vardı dedim tadını çıkart Sıla. Birkaç gün harika gitti her şey ama sonra çeşitli hastalıklarım olmaya başladı. Bir gün felç mi oluyorum dedim birkaç saat sonra a tamam bu kesin karaciğer hastalığı ben gidiyorum galiba.
Bir zaman sonra yok bu şizofreni başlangıcı evet kesin öyle n'apıcam? oldum.
Yani yalnızlık bize göre değil arkadaşlar. Evet yalnız kalalım, kendimize zaman ayıralım ama dikkat edelim. Biz toplumsal varlıklarız.