Olmadı ama çok kötü hissetmeme sebep olan i want to eat your pancreas oldu. Bundan hemen önce de violet Evergarden'in son filmini izlemiştim. Art arda izlemek bir hataydı.
 
İlk izlediğimde One Piece'de bazı sahnelerde biraz ağlamıştım. En çok hatırladığım chopper'ın backstory'si.
 
Olmadı çünkü bu tarz kurgusal yapımların gerçek olmadığını idrak edebiliyorum.
Aslında insanların ağlamasının sebebi yapımın kurgusallığını algılayamaması değil, kendimiz ile karakterleri içselleştirmemiz. Yoksa herkesin idrak edebildiğini varsayıyorum.

"Edo-wardo oni-chan" üzmüştü baya.