Hikaye devam ettirme oyunu

Daffy Duck dedi:

Yağmur giderek şiddetini artırıyordu. Etrafı gezmeye başladım, bir yandan da soğuktan titriyordum. Adanın etrafını gezdikçe sanki biri gizli mesaj vermeye çalışmış gibi bir sürü işaret gördüm.

Genişletmek için tıkla...

Theafricanus dedi:

İşaretler ağaçlara ve taşlara kazılıydı. Aniden siyah bir tavşan önümde belirdi. Sadece bir tavşandı ama varlığı kötü hissettirmeye yetiyordu. Aşırı aç olduğumu fark ettim. Cesaretimi toplayıp avlamaya karar verdim. Elime işaretli taşlardan birini aldım. Tam şimdi korkudan titremeye başladım. Tavşana zarar verirsem başıma kötü bir şeyler bir şeyler gelecekmiş gibi hissediyordum. Ben daha kararımı veremeden kendisi geldiği gibi kayboldu.

Genişletmek için tıkla...

Bruhistan dedi:

Gene aç ve sefil halimle ormana doğru yola devam ederken birden karşıma kabile gördüm ve onlardan yardım istedim fakat kabile üyeleri beni anlamayıp bir ağaca bağladılar. Karşıdan yine bir adadan kaçan bir turisti önüme getirtip gözümün önünde onu öldürüp etini çiğ çiğ yediler ve bağırışıp dans edermiş cesine zıplamaya başladılar. Çaresizce ölmeyi bekledim.

Genişletmek için tıkla...

19750 dedi:

Ama ölüm bir türlü gelmedi.

Gökyüzünde kara bulutlar toplanmaya başlamıştı. Yağmur damlaları yavaş yavaş tenime düşerken, kabile üyeleri bir anda durdu. Gözleri gökyüzüne çevrildi. Aralarında anlaşamadığım bir dilde mırıldanmaya başladılar, sanki bir ritüelin içinde bir şey ters gitmişti. Liderleri olduğunu düşündüğüm yaşlı bir adam, elindeki tüylerle süslü asayı yere üç kez vurdu. O anda ağaca bağlanmış halimle göz göze geldik. Gözleri... başka bir şeye benzemiyordu. Sanki içinde bin yıllık bir bilgelik saklıydı.

Bana doğru yürümeye başladı. Her adımıyla yer hafifçe sarsılıyor gibiydi. Tam önümde durdu ve o bilinmedik dilde bir şeyler mırıldandı. Sonra beklenmedik bir şey oldu.

Ağaç birden titreşmeye başladı. Beni saran bağlar kendiliğinden çözülüp yere düştü. Serbest kalmıştım ama hareket edemedim. Bedenim bana ait değilmiş gibi hissediyordum.

Yaşlı adam başını eğip bana selam verir gibi bir hareket yaptı. Ardından işaret parmağını alnıma dokundurdu. Gözlerim karardı.

Gözlerimi açtığımda aynı yerdeydim, ama kabile üyeleri yok olmuştu. Ağaçların rengi farklıydı, hava farklıydı, hatta kuş sesleri bile tanıdık gelmiyordu. Sanki başka bir zamana, başka bir dünyaya geçmiş gibiydim.

Birden arkamdan bir ses geldi:

“Sen seçildin. Artık geri dönüş yok.”

Ne yapacağımı bilmiyordum. Ne seçilmesiydi bu? Ve geri dönüşü olmayan şey neydi.

Genişletmek için tıkla...