Türk milliyetçisinin genel problemi objektif olamaması. Mesela Stalin'in Nazi işbirlikçisi Ahıska ve Tatar Türklerini Özbekistan civarına sürgün etmesi onlar için bir kırmızı çizgiyken Ermeni Tehciri en hafif yorumla -ki bence de öyle- "gerekli olan" bir şeydi. Çok iyi sonuçları olmamış ama Osmanlı için gerekli olan bir şeydi tehcir. Milliyetçi arkadaş tehciri ölümüne savunurken kendi içinde anti-komünizm gerekliliklerini göz önüne aldığında Stalin'e karşı negatif ön kabulle yaklaşabiliyor. Bu objektif bir tutum değil.
Filistin meselesi de böyle. "Bunlar Arap mı, o zaman umurumda değil" diyip kendi propagandasını iteliyor bize eleman. "Ama abi Filistin halkları baya heterojen, oldukça progresif kesimler de var" diyorsun, yok diyor bunlar Arap olduğu için hak ediyorlar. Arap olması ön kabulü gerçekten dalga geçilesi bir argüman. Kendinize yazık ediyorsunuz, uyutuluyorsunuz. Başınıza bir şey geldiğinde destek çıkacak tek kişi bulamayacaksınız çocuklar. Milliyetçiler örgütlenmiyor, klavyeden kan kusuyor sadece. Aynı görüşleri paylaştıklarınız size sahip çıkmayacak.