Son birkaç aydır inanılmaz bitik birisiyim. Maddi durumumu kafama çok takıyorum ve inanılmaz kaygılıyım. Sağlıklı bir akademik hayatım yok. Hayatımda düzgün giden şey sayısı, bir elin parmağını geçmez.
Ama tüm bu olanlara rağmen gene de kendimi, gelecekte iyi şeyler olacağına inandırabiliyorum. Müzik dinleyip, hayal kurduğum zaman az da olsa dikkatım dağılıyor.
Ne de olsa "insanı yaşatan hayalleri, öldürense gerçeklerdir" demişler.