N8N için workflow.json dosyası nasıl oluşturulur?

miracbirben dedi:

Gemini ve Google doküman kullanarak bir kitap yazmak istiyorum Gemini de Gemini 2.5 Pro Preview 03-25 modeli ile aşağıdaki prompt çalıştırılacak ve prompt ile birlikte kitabı yazmaya başlayacak ayrıca Times New Roman ve karakter boyutu 12 olsun.

Prompt:
Hedef: Death Note temasından esinlenen, ancak ölüm melekleri yerine seri katil ruhlarını içeren, psikolojik gerilim ve drama türünde bir romanın ilk bölümünü yazmak.

Roman Konsepti Özeti:

• Ana Tema: Travmatik bir olayla hayatı altüst olan bir çocuğun, kadın cinayetlerini önlemeye çalışan efsanevi bir seri katilin ruhuyla iş birliği yapması.
• Başlangıç Olayı: Küçük bir çocuk, anne ve babasının şiddetli kavgasına tanık olur. Babası annesini silahla öldürür. Çocuk şok içinde silahı alıp babasını vurur ve evden kaçar.
• Doğaüstü Unsur: Kaçarken, şehir efsanesi olarak bilinen seri katil Mert Teksaslıoğlu'nun ruhuyla karşılaşır. Mert'in amacı, ironik bir şekilde, kadınlara yönelik şiddeti durdurmaktır ve bu amaçla yaşayan birini aracı olarak seçer.
• iş birliği: Ana karakter, Mert'in amacını (ve belki kendi içsel adalet arayışını) benimseyerek onunla gizli bir iş birliğine girer.
• Son Twist: Tüm olayların aslında Miraç Birben adlı birinin uzun süreli komadayken gördüğü bir bilinçaltı rüyası olduğu ortaya çıkar. Uyandığında, rüyasında kurtardığına inandığı kadınların ruhlarının ona teşekkür ettiğini görür ve kadınlara yönelik şiddetin anlamsızlığı üzerine derin bir düşünceyle roman biter.

İstenen Çıktı: Romanın 1. bölümü

• Odak: Bölüm 1, başlangıç olayını (aile içi trajedi, kaçış) ve ana karakterin Mert Teksaslıoğlu ile ilk karşılaşmasını detaylı bir şekilde anlatmalıdır.
• Atmosfer: Yoğun, karanlık, gerilimli ve duygusal. Karakterin şoku, korkusu, kafa karışıklığı ve travması okuyucuya hissettirilmeli.
• Anlatım Tarzı: Üçüncü şahıs anlatıcı (veya karakterin bakış açısını yansıtan birinci şahıs da olabilir - tercihinizi belirtebilirsiniz), akıcı, edebi bir dil. Betimlemelere (mekan, hava durumu, karakterlerin fiziksel/duygusal halleri) önem verilmeli.
• Diyalog: Ebeveyn kavgasından kısa, vurucu diyalog kesitleri ve Mert Teksaslıoğlu ile ilk etkileşimdeki diyaloglar (gizemli, belki tehditkar ama aynı zamanda bir amaç ima eden).
• Duygusal Derinlik: Karakterin iç dünyasına, düşüncelerine ve hislerine odaklanılmalı. Travmanın ani ve yıkıcı etkisi vurgulanmalı.
• Yapı:Bölüm, olayları adım adım işlemeli:
  1. Uyanış ve rahatsız edici sesler.
  2. Kavganın duyulması ve olay yerine gidiş.
  3. Şiddet anı (annenin ölümü, babanın ölümü).
  4. Panik, kaçış ve takip edilme hissi.
  5. Mert Teksaslıoğlu ile yüzleşme.
• Uzunluk ve Detay Seviyesi: Bölümün başlangıcını oluşturacak şekilde, yaklaşık 3-5 sayfalık (Word dokümanı sayfası gibi düşünülebilir) bir metin hedeflenmektedir. Her sayfanın yoğun betimleme ve duygu aktarımı içermesi, ortalama 10-15 cümlelik paragraflarla ilerlemesi beklenmektedir. (Not: AI'ın tek seferde 50 sayfa yazması pratik değildir, bu yüzden bölümün başlangıcına odaklanmak daha verimli olacaktır.)

Ek Notlar:

• Ana karakterin ismini bu ilk bölümde belirleyebilir veya "çocuk" olarak bırakıp daha sonra isimlendirebiliriz.
• Mert Teksaslıoğlu'nun görünüşü ve tavrı ürkütücü ama aynı zamanda bir "misyonu" olduğunu hissettirmeli.
• Kaçış sahnesinde şehrin atmosferi (gece, ıssız sokaklar vb.) Gerilimi artırmak için kullanılmalı.

Genişletmek için tıkla...

Küçültmek için tıkla...

Bölüm 1: Karanlık Düşüş

Uyanış. Sıcak bir yaz gecesinin ortasında, zar zor, ama net bir şekilde rahatsız edici sesler yankılanıyordu. Geçmişte yaşananların gölgesi üzerine düşmüştü. Annesinin çığlıkları, kalbinde bir bıçak gibi saplanarak asla unutamayacağı bir kâbusun tohumlarını ekmekteydi. Çocuk, gövdesinde bir garip uyuşukluk hissederek, kendini ağır ağır yataktan kaldırdı.

Küçük odasının karanlığı, gözlerini kamaştırıyordu. Mavi duvarlar, ona güven vermek istercesine soğuk ve sakin görünse de, bilincinin derinliklerinde büyüyen korku dalgaları onu sarmalamıştı. Kapıdan gelen sesler, kazara yaralanmış bir kalbin acı fısıldamaları gibiydi.

“Yeter, yeter! Kendine gel!” diyen bir sesi, başka bir “Hayır! Beni bırakma!” sesine karışıyordu. Rüzgar, dışarıda o kadar sessizdi ki, sanki dünya dışındaki her şey bu korkutucu sahnede donup kalmış gibiydi. Annesinin ve babasının tartışması, koltukların tehlikeli sınırları arasında yankılanıyordu. Kavganın kıvılcımları,kanlı bir sona doğru hızla ilerliyordu.

O an, odanın köşesinde bir şey dikkatini çekti. Odanın karanlığından sıyrılmak isteyen tuhaf bir figür. Sanki içindeki korku ve ümitsizlik karanlıktan kaçmak istiyordu. Figür, itici bir enerjiyle ona doğru geliyordu. Çocuğun gözüne çarpan, soğuk bir gülümseme ile beliren his, unutulması zor bir trajedinin habercisiydi. Tam o sırada kapıdan gelen gürültüler, gidişatın sonuna işaret ediyordu.

Birden, bir silah sesi yankılandı; ardında çığlık ve panik. Annesinin son sesi, ruhunun derinliklerine kazındı. İçindeki kaynamak; çaresizliğin, korkunun ve çaresizliğin bir araya geldiği korkunç bir karmaşa. Ne olduğunu anlamadan, silahı ele geçirip babasını vurdu. O an, hayatının dönüm noktasıydı. “Bu değil, bu değil!” diye haykırmak istedi ama sesi, ruhunun derinliklerine gömülmüştü. Kaçmak. Kendini korumak zorundaydı.

Dışarı çıkarken, şehrin somurtkan gözleri onun peşindeydi. Karanlık sokaklardan geçerken, sanki şehrin kalbi onunla birlikte hızlanıyordu. Adımları, ne garip bir ironiyle, hem bir kurtuluş hem de bir iniş gibiydi. Şehir, korkunun gölgeleriyle doluydu; ıssız sokaklar, bir merhamet arayışında hepsinin peşinde koşuyordu.

Hızla koşmaya devam ederken, kafasında beliren, ondan bir ihtimal bekleyen bir figürle karşılaştı. Gözleri, çarpık mimiklerle, çok geçmeden onun ruhuyla ilgilenen birinin şehvetiyle parlıyordu. Mert Teksaslıoğlu. Efsanevi bir katil. Tereddüt ve merakla dolan gözleri, onun her hareketini izliyordu.

“Seninle, hoşça kalma değil; eğlenceli bir yolu tercih edelim,” diye fısıldadı Mert, bir elini havaya kaldırdı. Mert’in varlığı karanlığı aydınlatmaya çalışırken, başka bir karanlık şehri sarhoş etmiş gibi görünüyordu. O anın tüm tuhaflığıyla birlikte, çocuk çaresizliğini yeniden hissetti. Mert, aslında yardım mı ediyordu yoksa ruhunu kemiren bir tuZAĞA mı çekiyordu?

Şehri kuşatan sessiz havanın içinde, kalbinin sesi yankılanarak çığlık attı. “Sakın, sakın!” der gibi, korku dolu gözlerle sırtını döndü. Ama Mert’in sesi hala kulaklarında çınlıyordu. "Kadınları kurtarmak istiyorum. Duyuyor musun? Benim aracım ol.”

Yalnızca ona yardım etmek istemiyorum diyen birinin ellerinde, çaresizce kıvranarak sürükleniyordu. Şansı kalmadığını düşündüğü an, karamsar umutları ve korkularıyla doluydu. Geleceği tehdit eden onu ancak bu ruhla savunabilirdi: “Geçecek zamanın da, sonun da belirsiz.”

Ve böylece, içine düştüğü karanlık çökmeye başladı. Kimsesiz bir çocuğun çıkış yolu mu, yoksa bir yıkımın kapılarını mı açıyordu? Karanlık içinde kaybolmuş bedeninin ışığın peşine düşüp düşmeyeceğini merak ediyordu. Gelecek artık ruhu Mert ile etkileşime geçerken daha karmaşık bir biçim almıştı. Çocuk, artık kendi yaşamının ötesine geçmişti…