Az once astimli cigerlerime sigara cekip 10 yila koah olup hayatimi bitirme yolunda ilerlerken aklima bir şey takildi. Neden yasadigini bilen var mi? Su an R. E. M. Losing my Religion caliyor bu arada. Guzel sarki.
Son 5 ayim asagi yukari ayni gecti. Emin olun dunden farkli bir şey yapmadim bugün, yarin da yapmayacagim. Cogu kisinin hayati boyle geciyor asagi yukari ama insanlar bu gercege inanmamak icin çocuk yaparak, kariyer hedefliyerek suni dertler yaratip bir omru bitiriyor. Olmasi gereken bu mu? Rastgele bir gun ölüp ugruna cabaladigin her seyi bir anda sifirlayacak bir an icin mi her şey?
Bence hayat anlik zevklerden ibaret. Sevmek sevilmek bir seyleri arzulayip elde etmek. Sonra sıkılmak ve yeni seyleri arzu edip kisir donguyu devam ettirmek. Heyecanlanacagim bir şey kalmadi. Kisir dongunun icinden ciktim arzularimi kaybederek. Belki biri cikip bu bitmisligin icinden beni kurtarir ama o da zor. Bu halimle anlasilip beni boyle kabul ederek sevecek kimsenin de oldugunu dusunmuyorum.