Şu anlık okul dışında hiçbir sosyal ortamım yok maalesef. Sebebi ise evimin arkadaşlarıma göre bayağı uzak olması. Yani onlar gezip eğlenirken onları story'lerden falan görmek garip hissettiriyor. Bir şeyler kaçırıyormuşum gibi hissediyorum ve maalesef ki sosyal yeteneklerim ailem sebebiyle berbat denecek kadar.
Bir öneriniz var mıdır, ne yapmalıyım?
Hiç dışarı çıkmıyor değilim. Tek başıma falan geziyorum da pek bir anlamı olmuyor.
Benim de evim uzaktı gidemiyordum ve hala öyle. Sınav senem geldi artık hiç bir yere gitmiyorum. Eskiden naptım seninle aynı durumdayken biliyor musun? Yalnızlığımı hobilere dönüştürdüm. Sende öyle yapabilirsin.
Rehber hocasının yanına git ve durumu anlat. Müdüre git demiyorum bak; sonra beni suçlama. Rehber hocası ailenle bi' konuşsun. Belki işe yarar. Maalesef buradan sadece sözlü olarak yapabiliyoruz, eyleme geçmek lazım. Sonra kafana takıp psikolojini bozmanı istemem.
Şu anlık okul dışında hiçbir sosyal ortamım yok maalesef. Sebebi ise evimin arkadaşlarıma göre bayağı uzak olması. Yani onlar gezip eğlenirken onları story'lerden falan görmek garip hissettiriyor. Bir şeyler kaçırıyormuşum gibi hissediyorum ve maalesef ki sosyal yeteneklerim ailem sebebiyle berbat denecek kadar.
Bir öneriniz var mıdır, ne yapmalıyım?
Hiç dışarı çıkmıyor değilim. Tek başıma falan geziyorum da pek bir anlamı olmuyor.
Okulda dışında benim de çevrem yoktu. Okul bitti, genel olarak okulda da yalnız oluyordum. Yalnız olmaya alışmak lazım; ben alıştım. Yalnız olmak daha iyi bence.
Bu forumdakilerin sosyal çevre takıntısını bir anlam veremedim, ne yapacaksınız ki? Benim 10 seneden fazla çevrem yok, bu kadar takmamıştım garip. Yalnızlığa alış, ileride çok fazla yalnız kalacaksın hocam. Kendine vakit ayır geç.
Gerçekten arkadaş bulmaya %100 kararlıysan sokağa çık ve önüne çıkan her bir yaşıtına selam ver. Bunun için sosyal anksiyeteyi kırman gerekiyor fakat küçük yaştan çevre oluşturmadıysan tanımadığın insanlarla sebep aramadan durduk yere diyaloğa girmekten başka bir şansın yok.
Rehber hocasının yanına git ve durumu anlat. Müdüre git demiyorum bak; sonra beni suçlama. Rehber hocası ailenle bi' konuşsun. Belki işe yarar. Maalesef buradan sadece sözlü olarak yapabiliyoruz, eyleme geçmek lazım. Sonra kafana takıp psikolojini bozmanı istemem.
Sosyal çevre bir yaşa kadar var, sonra herkes iş güç, aile vs derken kendine bile vakit ayıramıyor ki sosyalleşmeye vakit ayırsın. Zaten sosyalleşme demek çoğunlukla para harcamak demek, bu bile insanların uzak durması için yeterli sebep. Her şey yine ülkenin refah seviyesi ve ona bağlı şeylerle ilgili yani.