Öleceğinizi düşündüğünüz bir an yaşadınız mı daha önce?

Evet, yokuş aşağı 70 ile inerken düz yoldan 250-300 arası ile gidiyordu. O sıra yokuş aşağı ile iniyordum. Eğer daha erken yokuş aşağı inseydim ve Mercedes gelseydi muhtelemen duramazdı ve bana çarpardı. Elektrikli bisiklet vardı. Paramparça olurdum.
 
Yokuştan bisiklet ile inerken yolun sol tarafından otobüs geliyordu, 4'lü yoldu. Son anda kurtulmuştum, kaldırıma çarpıp takla atmıştım. İyi ki yaralanmamıştım, yoksa kötü olabilirdi. 2. olarak da küçükken kuzenlerim ile oynarken beni duvarın sivri köşesine itmişlerdi, alnımda yarık olmuştu. Çarptıktan sonrasını hatırlamıyorum. 3. olarak bir öğlen yemeğinden sonra okula giderken köpekler kovalamıştı, yine küçükken oldu. Köpeğin ayağıma değdiğini hissetmiştim. Çok korkmuştum çünkü ayakkabı neredeyse ayağımdan çıkıyordu koşmaktan. 2. konu kapsamına girer mi bilmem fakat benim için çok kötüydü. 3-4 yaşındayken olmuştu sanırım.
 
Elektrikli scooter sürerken vitamin eksikliğinden gözüm karardı ve durakta duran bir otobüse resmen kafa attım, 4 gün de komaya girdim eğer daha hızlı çarpsaymışım resmen tahtalı köye gider mişim :D
 
Son düzenleme:
Araçlara kırmızı ışık yandı, ben de yaya geçidinden geçiyordum. Kulağımda kulaklık vardı, gürültü engelleme açık. Dağ ayısı kırmızıda geçti, son saniye fark ettim ve hemen çekildim; ayağımın üzerinden geçti. Korna çaldım niye durmadın diyor bir de.
 
Yani ölmedim, ölüme yakında değildi ama yavaş yürüsem ne olurdu bilemiyorum ondan yazacağım çünkü sinirlendim.
Yaya yolundayım, ben yayayım kardeşim bekleyeceksin, duracaksın. Ama karşımdaki araba "kırmızı" ışık yanmasına karşın süratle geldi üzerime. Bir de bakıyor bana.
 
Yan taraflarında bir sürü bitkinin olduğu bir merdivenden iniyordum ve merdivenin aşağısında araba yolu vardı site içinde, araba bitkilerden beni görmedi ve hızlı geliyordu kendimi son anda bitkilerin olduğu tarafa attım. Atmasam ya ölüydüm ya sakattım. Site içinde olduğu için çok kullanılan bir yol da değildi.
 
Öleceğinizi düşündüğünüz bir an yaşadınız mı daha önce?
Aklıma gelen 2 tane an var. 1.si 2018 de anneannemlerdeyken müstakil evde alt katta oturan kuzenlerimi kahvaltıya çağırmaya gitmiştim. Kapıdan çıktıktan sonra evlerine gitmek için normal yoldan değilde hemen kapıdan çıktıktan sonra 3-4 adım attıktan sonra sağda 2-3 basamaklık taşlar vardı ordan ineyim dedim. Normalde kolayca inilip çıkılan bir yerdi. Bende o an heyecanlandım niyeyse ve inerken 2 basamaktan direkt ayağım boşluğa geldi yüz üstü dizlerimin üstüne düştüm. Beton deprem etkisi verdi resmen. Allahtan kafam bir yere çarpmamıştı eve girerken ki o çıkıntılı yere çarpsaydı muhtemelen burada yoktum.

Diğeri de bu sene olmuştu. Ama hangi ay hatırlamıyorum. Okuldan eve dönüyordum, ardından otobüsün en arka kapısından indim. Bir daha uğraşmamak için otobüsü önden dolanma gereği duymadım. Karşıya geçmem lazımdı. Otobüsün arkasından sağımı göremediğim için bir adım attım tam o anda son hız bir TIR geçiyordu ve ben son anda gördüm onu ayağımı gerçi çektim. Az kalsın orda da ölüyordum. Verilmiş sadakam var mış.