Andrea Kimi Antonelli 67
Yetkin
Hocalar:
Evet, biraz garip gelecek ama burada ayrımcılığı dibine kadar hissettim. Benim ortalamam 91, karşımdakinin ise 30. Durmadan hocalar torpil ile geçiriyor. Hocam, bu çocuk beni rahatsız ediyor; hoş olmayan şeyler yapıyor (taciz, rızasız dokunma ve akran zorbalığı). Hocam, bu çocuk beni takip edip duruyor. Arkadaşlarım olmadan yürüyemiyorum bile diyorum. Bir şey oluyor; bunun çetesi var, geliyor, bıçakla falan tehdit ediyorlar. Çocuğun birinin kafasına silah dayadılar. Gerek irade gerekse hocalar bu "çocuklardan" çok çekiniyor; kimse umursamıyor bu tarz durumlarda.
Öğrenciler:
Dediğim gibi, bu tarz tipler çok fazla var; aşırı hırt dolup taşıyor okulda ve anlamadığım bir şekilde torpilli bu kişiler. Yani durmadan geçebiliyorlar. Okulu kaç tane çocuk bıçaklandı, kaç tanesinin kafasına silah dayandı, kaç tanesi takip edilip çok da hoş olmayan şeyler yaptılar...
Bu konumda benim durumum:
Bu kişilerin sadece sessiz kişilere bulaştığını sizin sayenizde öğrendim ve evet, biraz da olsa bu kişilere karşılık verince size adamakıllı bulaşmıyorlar bile. Mesela, bu malum kişi gelip dokunmaya çalıştığında bir tane tokat koydum ve bir şey yapamadılar. Bu hırtlarla da çok kavga ettim. O zamanlar çantalar kontrol ediliyordu; şimdi asla bulaşmam. Ben bunlara rağmen okulda aşırı popüler bir çocuk oldum; bir ağırlığım vardı, herkes tanıyordu beni fakat beni huzursuz edenler çoktu.
Arkadaşlıklar ve ötesi:
Arkadaşlıklar çok garipti, açıkçası sadece 2 arkadaşım vardı. Popüler olmama rağmen herkes tanırdı beni ama sadece 2 kişi ile gezerdim. Onların bu ortamda 360 değişmelerini kendi gözümle gördüm. Maalesef bir tane arkadaşım kaldı; onunla da 10 yıla yakındır arkadaşız zaten, sevdiğim bir çocuk.
Arkadaşlıklar ve ötesi (2 benim deneyimim):
Bunu iki ayrı başlık altında incelemek istedim. Şimdi biraz daha "ötesi" kısmına bakacağız.
Ya hani böyle bazı anlar olur ya tam kendinizi boşlukta hissettiğiniz anda size birisi umut olur, işte o kişiyi anlatacağım. Şu an kendisine Melis diyelim. Ben çok zor bir dönemden geçtim ailevi olarak ki bu normal aile içi sözlü kavgalar değil, bayağı ailenin bir kısmı diğer bir kısmıyla çok büyük kavgalar vs. döndü ve çok küçük yaşta bunlara maruz kaldım. Daha çok şey var, onlar özele giriyor, anlatamam. Ben böyle bir dönemde kendimi aşırı yalnız hissederken geldi işte Melis. Bu öyle birisiydi ki okulda daha yeni ün yapmaya başlamış, çok da tanınmayan, kumral saçları ve ela gözleri ile o çöplüğün içerisinde parlayan bir yıldızdı adeta. En zor günlerimde o yanımdaydı. Hatta asla unutamadığım bir anımda vardır; tarih 26 Kasım 2025, yani tam olarak benim doğum günüm. Kız kardeşimin doğum gününü aşırı pahalı pasta ve hediyelerle kutlayan ailem, benim doğum günümü hatırlamamıştı bile. Gidip yanımda olan 3 kuruş param ile kendime A101'den kek aldığımı hatırlıyorum. O anlarda sadece Melis olarak hitap ettiğimiz bu kız vardı. Aslında hayatımda kendisi çok büyük bir yer edindi. Gerek baş başa yağmuru izlemeler, gerek yağmurda beraber gelmeler, bu herkesin dikkatini çekmeye başlamıştı. Ailemizin bile ilk defa böyle duygular yaşıyordum ve çok heyecanlıydım. Resmen onu içimde hissetmeye başlamıştım ki olanlar oldu... Kız ufaktan benim sayemde popülerleşti, bayağı da güzel bir kızdı, yalan yok. Biz burada yaz tatiline girdik, benim Instagram'ım yoktu fakat bu kızın vardı ve ben bu süreçte hazırlandığım bir sınav olduğu için kendisiyle eskisi kadar konuşamayacağımı belirttim. Ona çok güvenmiştim, hiçbir şekilde takip bile etmedim. Biliyordum ne o beni ne de ben onu bırakırdım. Yaz tatiline girdik ve yaz tatili sona erdi, okula döndük. Bir baktım bu kız saçlarını boyatmış, bir havalara girmiş ve kendine özenmeye başlamış. Şok oldum açıkçası fakat içimde bir huzursuzluk vardı. Daha sonra biraz kendisini inceledim, benden çok uzaklaşmıştı. Instagram adresini buldum, takip isteği attım ve anında GT yaptı. Benim olduğumu biliyordu, pp'de kendim vardım zaten. Kendisine DM attım ve bir müddet konuştuk. Aşırı soğuk davranıyordu. Kendisine "eskiden çok yakındık, şimdi uzaklaştık, farkındaysan bir sorun mu var?" yazdım ve bana kendisinin geri dönüşü şu oldu: "Kusura bakma, sevgilim var." Sadece bakakaldım uzun bir süre. Daha sonra "Kusura bakma, mutluluklar dilerim." yazdım ve bir daha asla yazmadım. Korktuğum başıma gelmişti, o da hırtların eline düşmüştü. Burada size "eeee sen deneyim dedin, ortaokul aşk hikayesi anlatıyorsun" diyor olabilirsiniz ki haklısınız. Şimdi neden bunları anlattığıma gelelim.
Benim çocuğum düşmez demeyin (kadınlar için):
Şimdi geldik en kritik yere, aileler lütfen bu kısmı çok önemseyin. Bu size anlattığım kız şimdi kekolarla takılıyor. Ya bu kız kekolarla takılmaya başlayınca ne oldu biliyor musunuz? Hadi gelin açıklayayım.
Sizin el emeği göz nuru olarak yetiştirdiğiniz o kızın özgürlüğünü elinden aldılar. Nasıl yani diyebilirsiniz? Burada demek istediğim şu: Bu "çocuklar" o kadar pis kişiler ki aklınız hayaliniz almaz. Sizin kızınız bu ağa düştüğünde ne olacak biliyor musunuz? Kızınızın omzundan ellerini geçirecekler ve yüzlerini gizleyecekler. Yeri geldiğinde kızınız bunlardan kurtulmak istediğinde bıçak ve silahlarla tehdit edip kızınızı kötü maddelere sürükleyecekler ve kızınızı tamamen elinizden alacaklar.
Benim çocuğum düşmez demeyin (erkekler için):
Şimdi de erkeklere geldik. Erkek çocukları için de çok büyük riskler var. Kadınlar kesinlikle masum değil. Çocuklarınıza çeşitli kızlar gelecek ve aklını çelmeye çalışacak. Bu da yine sigara ve maddeye çekmek için olacak. Bu sadece kadınlar değil, erkek birisi de gelebilir, fark etmez. Yine bu kekoculuk aşırı havalıymış gibi davranıp çocuğunuzu buraya çekmeye çalışacaklar. Çekebilirlerse amaçlarına varacaklar veya çocuğunuzun yanına bir sevgili ya da maddeler yöneltecekler. Çocuğunuz bunlara düşerse asla çıkamayacak. Bazı eşcinseller de olacak, çocuğunuza dokunmaya çalışacaklar. Bakın her seferinde söylüyorum, tekrar tekrar söylerim, çocuklarınıza mahremiyetin ne olduğunu öğretin.
Peki, çocuklarımızı nasıl koruyabiliriz?
Ufak bir uyarı: Bu başlık altındakiler iki cinsiyet için de geçerlidir.
Şimdi çocuklarınız ergenliğe giriş süreci yaşadığı için aşırı hassas dönemlerine giriyorlar. Siz çocuklarınızla arkadaş olmak zorundasınız. Çocuğunuzun elinden telefonu alırsanız bu hiçbir şekilde çözüm olmaz; aksine çocuğu daha da uzaklaştırırsınız. Dediklerinize de aşırı dikkat etmeniz gerekiyor. Sizin için normal olan kelimeler, onlar için olmayabilir. Ki sırf ailem bana "lan" ya da "salak" dediği için uzunca bir süre konu hakkında düşündüğümü ve neden böyle birisi olduğumu düşünmüştüm.
Dikkat edilmesi gerekenler:
Öncelikle çocuğunuzun öz güvenli olması gerekiyor ve en ufak olaylarda bile öne çıkması gerekiyor. Çocuğunuzda değişimler fark edeceksiniz. Ona "ben yanındayım" mesajını vermek çok önemli. Peki çocuğunuzun arkadaşı nasıl olabilirsiniz? Onu da birkaç başlık altında incelemeliyiz.
Onunla her yere gidin:
Evet, garip gelecek ama yapmanız gereken şey aynen bu. Market'e mi gidiyor çocuğunuz? Müsait olduğunuzda siz de gidin, siz de gezin onunla beraber.
Ona istediği şeyleri satın alın:
Evet, bu da garip gelecek ama bunu da şöyle açıklamak istiyorum. Ara sıra çocuğunuza istediği şeyleri almalısınız. Ucuz şeyler her zaman bir hedef koyun. Mesela bu sene ortalaman 90'ın üstünde gelirse sana yeni telefon alacağız gibi. Fakat burada çok önemli bir şey var; sakın tutamayacağınız bir söz vermeyin. Çocuğunuzun size karşı olan güvenini kırmayın.
Onu önemseyin:
Zor bir dönemden geçiyor olabilirsiniz, sizi de anlıyorum. Fakat çocuk yetiştirmek bunu gerektirir. Bir süre sonra onlar da sizlere çok iyi bakacak, emin olabilirsiniz.
Kapanış konuşması:
Evet, bu rehberimizde de sizlere çocuklarınızı nasıl kötü ortamlardan koruyabileceğinizi anlattım. Elimden geldiğince aklınıza takılan bir yer olursa lütfen sormaktan çekinmeyin. İyi günler dilerim.
- Emir
Evet, biraz garip gelecek ama burada ayrımcılığı dibine kadar hissettim. Benim ortalamam 91, karşımdakinin ise 30. Durmadan hocalar torpil ile geçiriyor. Hocam, bu çocuk beni rahatsız ediyor; hoş olmayan şeyler yapıyor (taciz, rızasız dokunma ve akran zorbalığı). Hocam, bu çocuk beni takip edip duruyor. Arkadaşlarım olmadan yürüyemiyorum bile diyorum. Bir şey oluyor; bunun çetesi var, geliyor, bıçakla falan tehdit ediyorlar. Çocuğun birinin kafasına silah dayadılar. Gerek irade gerekse hocalar bu "çocuklardan" çok çekiniyor; kimse umursamıyor bu tarz durumlarda.
Öğrenciler:
Dediğim gibi, bu tarz tipler çok fazla var; aşırı hırt dolup taşıyor okulda ve anlamadığım bir şekilde torpilli bu kişiler. Yani durmadan geçebiliyorlar. Okulu kaç tane çocuk bıçaklandı, kaç tanesinin kafasına silah dayandı, kaç tanesi takip edilip çok da hoş olmayan şeyler yaptılar...
Bu konumda benim durumum:
Bu kişilerin sadece sessiz kişilere bulaştığını sizin sayenizde öğrendim ve evet, biraz da olsa bu kişilere karşılık verince size adamakıllı bulaşmıyorlar bile. Mesela, bu malum kişi gelip dokunmaya çalıştığında bir tane tokat koydum ve bir şey yapamadılar. Bu hırtlarla da çok kavga ettim. O zamanlar çantalar kontrol ediliyordu; şimdi asla bulaşmam. Ben bunlara rağmen okulda aşırı popüler bir çocuk oldum; bir ağırlığım vardı, herkes tanıyordu beni fakat beni huzursuz edenler çoktu.
Arkadaşlıklar ve ötesi:
Arkadaşlıklar çok garipti, açıkçası sadece 2 arkadaşım vardı. Popüler olmama rağmen herkes tanırdı beni ama sadece 2 kişi ile gezerdim. Onların bu ortamda 360 değişmelerini kendi gözümle gördüm. Maalesef bir tane arkadaşım kaldı; onunla da 10 yıla yakındır arkadaşız zaten, sevdiğim bir çocuk.
Arkadaşlıklar ve ötesi (2 benim deneyimim):
Bunu iki ayrı başlık altında incelemek istedim. Şimdi biraz daha "ötesi" kısmına bakacağız.
Ya hani böyle bazı anlar olur ya tam kendinizi boşlukta hissettiğiniz anda size birisi umut olur, işte o kişiyi anlatacağım. Şu an kendisine Melis diyelim. Ben çok zor bir dönemden geçtim ailevi olarak ki bu normal aile içi sözlü kavgalar değil, bayağı ailenin bir kısmı diğer bir kısmıyla çok büyük kavgalar vs. döndü ve çok küçük yaşta bunlara maruz kaldım. Daha çok şey var, onlar özele giriyor, anlatamam. Ben böyle bir dönemde kendimi aşırı yalnız hissederken geldi işte Melis. Bu öyle birisiydi ki okulda daha yeni ün yapmaya başlamış, çok da tanınmayan, kumral saçları ve ela gözleri ile o çöplüğün içerisinde parlayan bir yıldızdı adeta. En zor günlerimde o yanımdaydı. Hatta asla unutamadığım bir anımda vardır; tarih 26 Kasım 2025, yani tam olarak benim doğum günüm. Kız kardeşimin doğum gününü aşırı pahalı pasta ve hediyelerle kutlayan ailem, benim doğum günümü hatırlamamıştı bile. Gidip yanımda olan 3 kuruş param ile kendime A101'den kek aldığımı hatırlıyorum. O anlarda sadece Melis olarak hitap ettiğimiz bu kız vardı. Aslında hayatımda kendisi çok büyük bir yer edindi. Gerek baş başa yağmuru izlemeler, gerek yağmurda beraber gelmeler, bu herkesin dikkatini çekmeye başlamıştı. Ailemizin bile ilk defa böyle duygular yaşıyordum ve çok heyecanlıydım. Resmen onu içimde hissetmeye başlamıştım ki olanlar oldu... Kız ufaktan benim sayemde popülerleşti, bayağı da güzel bir kızdı, yalan yok. Biz burada yaz tatiline girdik, benim Instagram'ım yoktu fakat bu kızın vardı ve ben bu süreçte hazırlandığım bir sınav olduğu için kendisiyle eskisi kadar konuşamayacağımı belirttim. Ona çok güvenmiştim, hiçbir şekilde takip bile etmedim. Biliyordum ne o beni ne de ben onu bırakırdım. Yaz tatiline girdik ve yaz tatili sona erdi, okula döndük. Bir baktım bu kız saçlarını boyatmış, bir havalara girmiş ve kendine özenmeye başlamış. Şok oldum açıkçası fakat içimde bir huzursuzluk vardı. Daha sonra biraz kendisini inceledim, benden çok uzaklaşmıştı. Instagram adresini buldum, takip isteği attım ve anında GT yaptı. Benim olduğumu biliyordu, pp'de kendim vardım zaten. Kendisine DM attım ve bir müddet konuştuk. Aşırı soğuk davranıyordu. Kendisine "eskiden çok yakındık, şimdi uzaklaştık, farkındaysan bir sorun mu var?" yazdım ve bana kendisinin geri dönüşü şu oldu: "Kusura bakma, sevgilim var." Sadece bakakaldım uzun bir süre. Daha sonra "Kusura bakma, mutluluklar dilerim." yazdım ve bir daha asla yazmadım. Korktuğum başıma gelmişti, o da hırtların eline düşmüştü. Burada size "eeee sen deneyim dedin, ortaokul aşk hikayesi anlatıyorsun" diyor olabilirsiniz ki haklısınız. Şimdi neden bunları anlattığıma gelelim.
Benim çocuğum düşmez demeyin (kadınlar için):
Şimdi geldik en kritik yere, aileler lütfen bu kısmı çok önemseyin. Bu size anlattığım kız şimdi kekolarla takılıyor. Ya bu kız kekolarla takılmaya başlayınca ne oldu biliyor musunuz? Hadi gelin açıklayayım.
Sizin el emeği göz nuru olarak yetiştirdiğiniz o kızın özgürlüğünü elinden aldılar. Nasıl yani diyebilirsiniz? Burada demek istediğim şu: Bu "çocuklar" o kadar pis kişiler ki aklınız hayaliniz almaz. Sizin kızınız bu ağa düştüğünde ne olacak biliyor musunuz? Kızınızın omzundan ellerini geçirecekler ve yüzlerini gizleyecekler. Yeri geldiğinde kızınız bunlardan kurtulmak istediğinde bıçak ve silahlarla tehdit edip kızınızı kötü maddelere sürükleyecekler ve kızınızı tamamen elinizden alacaklar.
Benim çocuğum düşmez demeyin (erkekler için):
Şimdi de erkeklere geldik. Erkek çocukları için de çok büyük riskler var. Kadınlar kesinlikle masum değil. Çocuklarınıza çeşitli kızlar gelecek ve aklını çelmeye çalışacak. Bu da yine sigara ve maddeye çekmek için olacak. Bu sadece kadınlar değil, erkek birisi de gelebilir, fark etmez. Yine bu kekoculuk aşırı havalıymış gibi davranıp çocuğunuzu buraya çekmeye çalışacaklar. Çekebilirlerse amaçlarına varacaklar veya çocuğunuzun yanına bir sevgili ya da maddeler yöneltecekler. Çocuğunuz bunlara düşerse asla çıkamayacak. Bazı eşcinseller de olacak, çocuğunuza dokunmaya çalışacaklar. Bakın her seferinde söylüyorum, tekrar tekrar söylerim, çocuklarınıza mahremiyetin ne olduğunu öğretin.
Peki, çocuklarımızı nasıl koruyabiliriz?
Ufak bir uyarı: Bu başlık altındakiler iki cinsiyet için de geçerlidir.
Şimdi çocuklarınız ergenliğe giriş süreci yaşadığı için aşırı hassas dönemlerine giriyorlar. Siz çocuklarınızla arkadaş olmak zorundasınız. Çocuğunuzun elinden telefonu alırsanız bu hiçbir şekilde çözüm olmaz; aksine çocuğu daha da uzaklaştırırsınız. Dediklerinize de aşırı dikkat etmeniz gerekiyor. Sizin için normal olan kelimeler, onlar için olmayabilir. Ki sırf ailem bana "lan" ya da "salak" dediği için uzunca bir süre konu hakkında düşündüğümü ve neden böyle birisi olduğumu düşünmüştüm.
Dikkat edilmesi gerekenler:
Öncelikle çocuğunuzun öz güvenli olması gerekiyor ve en ufak olaylarda bile öne çıkması gerekiyor. Çocuğunuzda değişimler fark edeceksiniz. Ona "ben yanındayım" mesajını vermek çok önemli. Peki çocuğunuzun arkadaşı nasıl olabilirsiniz? Onu da birkaç başlık altında incelemeliyiz.
Onunla her yere gidin:
Evet, garip gelecek ama yapmanız gereken şey aynen bu. Market'e mi gidiyor çocuğunuz? Müsait olduğunuzda siz de gidin, siz de gezin onunla beraber.
Ona istediği şeyleri satın alın:
Evet, bu da garip gelecek ama bunu da şöyle açıklamak istiyorum. Ara sıra çocuğunuza istediği şeyleri almalısınız. Ucuz şeyler her zaman bir hedef koyun. Mesela bu sene ortalaman 90'ın üstünde gelirse sana yeni telefon alacağız gibi. Fakat burada çok önemli bir şey var; sakın tutamayacağınız bir söz vermeyin. Çocuğunuzun size karşı olan güvenini kırmayın.
Onu önemseyin:
Zor bir dönemden geçiyor olabilirsiniz, sizi de anlıyorum. Fakat çocuk yetiştirmek bunu gerektirir. Bir süre sonra onlar da sizlere çok iyi bakacak, emin olabilirsiniz.
Kapanış konuşması:
Evet, bu rehberimizde de sizlere çocuklarınızı nasıl kötü ortamlardan koruyabileceğinizi anlattım. Elimden geldiğince aklınıza takılan bir yer olursa lütfen sormaktan çekinmeyin. İyi günler dilerim.
- Emir