Bunu gidip ötanazi olmak isteyen insanlara sormak lazım. Bekâra karı boşamak kolaydır.
Şahsen çok kötü durumlara düştüğüm oldu. Maddi açıdan kendi ötanazimi yapma fikri çok uzun süre aklıma gelmişti ve ciddi manada her gün aklıma gelip beni meşgul ediyordu. Ama sonra düşündüm, "Yahu, devam et, belki bir şey değişir." dedim. Değişti mi? Hayır fakat fikrim değişti. Öyle veya böyle bir şekilde hayatımı idame ettirdim. Şaka gibi, hep şans benimle oldu.
Fakat hasta olan insanlar var. Onlar için yapılacak bir şey kalmayacaksa kendileri karar vermeli, eğer veremiyorlarsa ailesi karar vermeli. Bununla ilgili çok üzücü bir haber okumuştum. Doğduğu andan itibaren görme, duyma gibi duyuları olmayan bir kız çocuğu her gün bağırdığı için annesi ötanazi kararı almıştı ve uygulandı.
Kısacası kesin olmalı veya olmamalı diyemiyorum. Hiçbir rahatsızlığı olmadığı hâlde psikolojik olarak bunalıma giren, hayatı anlamış ve farkındalığı yüksek bir insan ötanazi isterse bu olmamalı bence. Hastaysa düşünülmeli. Gerçi bu duruma düşen insanlar kendilerine ötanazi yapıyorlar bir şekilde.
