Hayatımda gerek ilaçlarımın yan etkileri gerek depresyondan dolayı aşırı suicidal olduğum dönemler yaşadım. Hiçbir ışık göremeyecek seviyede beynim gömüldüğü zamanlar oldu ama hayatıma son vermedim. Bir gün intihar etseydim bu anlık değil, aylarca üzerine kafa patlatıp en son nihai bir karar alarak yaptığım bir şey olurdu. Ben nihai kararımı verdikten sonra da kimse beni engelleyemezdi zaten. Böyle bir durumda da metroda trene atlamam veya sokakta kafama sıkmam yerine hastanede kimsenin psikolojisini bozmadan ölmem daha mantıklı olurdu.
